Dagblaðið - 04.08.1981, Síða 20

„Nei, biðiði við . . . hvaða aðferð
ætlar maðurinn eiginlega að nota i
hástökkið. Þetta er ekki gamli, góði
grúfustíllinn og ekki er þetta Fos-
bury-aðferðin svo mikið er víst.
Hm . . . ætlar maðurinn að „saxa”
yfír rána? Nú, nú . . . það er ekkert
annað en eigin stíll, góðir gestir.”
Lýsingin hér að ofan er úr einu af
merkari frjálsíþróttamótum sem
fram fara ár hvert hérlendis og er hér
um að ræða fimmtarþraut íþrótta-
fréttamanna og ljósmyndara sem
DAGBLAÐIÐ. ÞRIÐJUDAGUR 4. ÁGÚST 1981.
„Nú, nú... þaö er bara eigin stíll”
* A
— fimmtarþraut ársins fór fram er íþróttafréttamenn og Ijósmyndarar reyndu með sér
ýmsu um. Morgunblaðsmenn voru
báðir löglega afsakaðir með sinn
fótinn hvor óhæfan til keppni eftir
svaðilfarir í tennis og á Laugavegin-
um. Aðrir íþróttafréttamenn voru
löglega afsakaðir á einn eða annan
hátt. Þátttaka ljósmyndaranna var
einnig slakari en í fyrra og munaði
þar mestu um að Friðþjófur (títt-
nefndur Nansen) Helgason var upp-
tekinn við golfslátt í Islandsmótinu
og Sigurður okkar Þorri hér á DB átti
við annríki í einkalífi að stríða.
Hvað sem því leið var vor í lofti
(reyndar orðið vel áliðið sumars) og
bjart yfir Laugardalnum og kepp-
endur tíndust til búningsherbergj-
anna undir Laugardalsstúkunni.
Eggjunarorð gengu á milli keppenda
fyrir leikana og var strax greinilegt að
þarna yrði barizt til síðasta bensín-
dropa. Það fór og á þá leið.
Keppni hófst með langstökki og
eftir geysilega skemmtilegar nðfarir
var það Sigurður Sverrisson ( SSv.)
hér á DB sem bar sigur úr býtum.
Strax að því loknu undu menn sér í
kringlukastið og þar sáust einhver
þau glæstustu tilþrif sem nokkru
sinni hafa sézt í þeirri íþrótt. Kaststíll
manna var geysilega ólfkur og allt frá
því að taka einn og hálfan hring áður
en kringlunni var sleppt og niður í
kyrrstöðu. Nærstaddir áhorfendur
voru í stórhættu enda höfðu menn á
orði að þetta væri hálfgerð bana-
Vilhjálmur hélt
upp á afmæliö
Vilhjálmur Ástráðsson plötu-
snúður fagnaði níu ára starfsafmæli
sínu með veglegri veizlu í veitingahús-
inu Hollywood á dögunum. Gestir
voru á fjórða hundraðið. Meðal
þeirra voru flestir plötusnúðar aí
suðvesturhorninu, sem sprelluðu o£
létu illum látum Vilhjálmi til heiðurs.
Meðal annars tóku þeir lagið (Fyrr
var oft í koti kátt), kepptu í húla-
hoppi og sýndu listir sínar í diskótek-
inu. — Vilhjálmur fékk aðsjálfsögðu
afmælistertu með kertum og öllu til-
heyrandi. Hér lætur hann vind-
orkuna vaða á kertin, fólki til
óblandinnar ánægju.
- ÁT / DB-mynd Einar Ólason
„Hvur þremillinn. Þetta átti nú að vera
langstökk hjá mér en ekki fimleikasýn-
ing. Ég vinn þetta aldrei.” Hermann
Gunnarsson með krossinn uppi i sér.
„Það er ég viss um að hann nafni minn
Jósepsson gæti verið stoltur af þessu
stökki.” Lúðvik Geirsson dengir sér í
gryfjuna.
kringla. Það var Hermann Gunnars-
son sem reyndist hafa manna bezt lag
á gripnum og sigraði nokkuð örugg-
lega.
Hástökksránni var síðan stillt upp
og einn af öðrum datt úr leik eftir því
sem hún fór hærra. Lengst allra
þraukaði Hermann, þessi 34 ára
gamli geðþekki útvarpsmaður, og
dróst að lokum yfir 1,55 metra.
Hingað og ekki lengra, en aðfarir
keppenda voru stórbrotnar í meira
lagi eins og frá greinir í upphafi pist-
ilsins.
Þá var það 60 metra spretturinn.
Hermann þjófstartaði einum 16
sinnum áður en hægt var að hefja
keppni. Löglegt hlaup náðist þó ekki
fyrr en Hermann, undirritaður og
Ingólfur Hannesson á Þjóðviljanum
(IngH) höfðu þeytzt alla leiðina einu
sinni á Ijóshraða. DB hafði bezt, loks
þegar hægt var að ljúka hlaupinu, en
útvarpsmaðurinn snjalli var vart
meira en 2—3 fetum aftar.
Það var svo í spjótkastinu, sem
Hermann tryggði sér yfirburðasigur.
Hann kastaði fast að helmingi lengra
en næstu menn sem allir virtust eitt-
hvað miður sin að þessu sinni.
Samanlagður sigur útvarpsmannsins
var því staðreynd og hann endurtók
því afrek sitt frá I fyrra. Ingólfur
varð í öðru sæti, Ragnar örn Péturs-
son á Tímanum (röp) þriðji, undir-
ritaður fjórði og þeir Þjóðviljamenn,
Lúðvík Geirsson og Gunnar Elisson,
sem átti við meiðsli að stríða, urðu í
5. og 6. sæti. Nokkrir keppenda
munu þegar teknir til við æfingar
fyrir keppni næstaárs.
Keppendur vilja koma á framfæri
Keppendur i fimmtarþrautinni glaðbeittir á svip (tekið áður en keppni hófst) og sér ómeðvitandi um hvilikt böl beið þeirra næstu tvo timana.
DB-mynd S.
þakklæti til Stefáns Jóhannssonar,
frjálsíþróttafrömuðar hjá Ármanni,
fyrir frábæran stuðning og góð ráð i
neyðinni. . sSv.
„Nú, fyrirgefiði, er grettukeppnin i
Austurbæjarbiói?” DB-maðurinn,
SSv., tekur hraustlega á i langstökk-
inu. DB-myndir S.
hefur verið hefðbundinn viðburður
nú hin síðari ár.
Að þessu sinni voru keppendurnir
aðeins sex talsins og mátti kenna
„Þrirogfimmtiu er takmarkið. Ætli ég
nái þvi ekki bara þrátt fyrir meiðslin.”
Gunnar Elisson, Ijósmyndari á Þjóð-
viljanum, rekur út úr sér tunguna yfir
sandgryfjunni.
„Nei, þetta er bara eins og að sitja i
flugvél. Ha, þetta er létt prógramm.”
Ragnar, — röp, Pétursson sýnir hér
hljóðfráan stökkstil að hætti bænda.
„Nei, heyriði mig, hvar er gamla jafn-
vægið? Já, hægri höndina vel út og þá
kemur þetta allt saman.” Ingólfur
Hannesson svífur hér vængjum þönd-
um.