Tíminn Sunnudagsblað - 05.05.1963, Blaðsíða 22

Tíminn Sunnudagsblað - 05.05.1963, Blaðsíða 22
þihgttagiim .'voru franskir sjoliðár; til dæmis &ð skjóta fugla í bsen- u«í — þj-nghienn hafa ef til vill 'heyrt skofJiríðma inn í þingsalinn, — iog sunnudag eihn um þingíímann uftnu bcejarbúar sjálfir það>afrek að skjðta „tæplega hálfvaxrra andarunga", lík- lega á tg'örninni. Séra I Eiríkur Kúld sagði, ao" nann óskaði þesí, „að hánn .þyrftí eigi að;sjá slíkt oftar". Mrun iiörium bæði hafa blöskrað fúl- menrtskan og sárnað slík flekkun -helgidagsins í höfuðstaðnum. Þá var að "minnsta kosti ekki órðið alsiða, að landsmenn hefSu sér iþað að leik á surrmídögum að drepa fugla, þótt þó ;þegar vjeru, orðin talsverð br«gð aði því. -— Það voru danskir kaup- nrennj og .verzlunarmenn,*auk sjóliða ^af útleBdsm herskipum, er fyrstir fluttu þawn íjmurlega sið hingaðrtil lands. En ekki reiddi fuglafriðunarfrum- varpinu samt>afnvel af og mátt hetfði ætla. Svo fór;-aö upp kom:hatröm logstreita um það, hvort banna skyldi aö hagnýta æðaregg. Hraktist írumvarpið fram og aftur milli deilda, «g varð endirinn sá, að það náði ekki fram að- ganga. Það varfyrst sumarið 1881, aðrhinn fyrsti vísir friSunarlaga varð til. \Þá flutti séra rEiríknr Kúld málið. „Það er grátlegt", sagði hann, ,,að sjá, eins ag ég hef verið sjónarvettur að. menn ganga n'it á sunnudögum til slíkra veiða. •*- skjóta fuglinn frá egg.i- um-og. rjngum. nýs-kriðnum út lúr eggjunum OqhweriiT eru nú þeir -verðituenTi. íem helzt gerB-þerta? Það munu helzt tv'írardr"ngir og aðrir unglingar. sem Uraup og veru ekki kunna að skjófa.'pn geta sært o? stygg't fiigla be>«t. Bnn fremnr íitlend 'ingar, senrt ei-ns r.? ^;«:- ^i- friir veiðirétt éMga hér" Að-þessu sinni náði tn?!ifl sreiðlésa fram ag iganga, þ'ótt-ti! væru þ<*ir. Sem enn mölduðu í móinn Að vísu var friðunartíminn stúttur. — aðeins vofið og hásumarið — 'oe margir fú?l ar. le-m bingmenn hugðu vöra Uil tíóns. vorti undarv^eignvr þessu veíði- bantii: On i bá diaga var þó kannfcki fyrst.^og fBemst örninn, sem möhn- um líar í wk> v'ið. En þðtt 'þí*?^ friðunaflög væru 'hvörki samin -nf mikillí þekkihgu né nákvæmni. ^bá Léiftréiting: .1-frásögninni um vinnumannasamtök •in.í Hreppunum > var Gísli Einars^on -"ranglega ^agður bálfbróðir séra Magnúsar Andréssonar á 'Gilsbakka Katrín Eyjólfsdóttir, moSir séra Magnúsar og þriðja kona Einars' á Urriðafossk var^stjúpmóðir Gísla. — Þá- varu Parthús sögð á milli ÍJrop- Iaugarstaoa-,og Hrafnsgerðís, en-.era á milli Dropláugarstaða og Aarnheiðar- staða. Framhald af 403. sííðu. kvöldi 'jarðarfax-ardagsins, þegar ton- an bjósf tiUþess að hátta,'-þreyttiog hrtuggin eftir. iriæðusaman dag, heyrð- ist hún tuldra'við sjálfa sig: „Hverriig ætli ver'ði 'nú háttað i hirhiiaríki í ¦kvtdd?" „l»®Ha HomiaS vesttn" Stefán Bjarnarson var í Flóaréttum fyrsta haustið, sem iiann'var sýslu- maður Árnesinga. Þar var og Gestur bóndi Gíslason'á Hæli, er tíðum þótti lítig far gera =ér um auðmýkt í tiá- vist valdsmanna Tók hann nú Upp hjá sér að 'kyiiTta rrýja sýslumanninn fýrir bæridum i'réftinni og gerði það 'með þessum orðum: „Hérna sjáið þið nú nýja sýslu- manninn okkar — og þetta kom'að vestan". Víkingur undir læla- víhurbjargi Vor eitt kriugum 1870 fóru Stranda menn fjölmennir undir Hornbjarg til þess að afla sér fugls og eggja, svo sem siður þeirra var. En að þessu sinrii sigu þeir einnig 'í Hælavíkur- bjarg, og 'minntust þess engir, lað ; þeir hefð'u fyrr leitað þar fanga. Þótti Aðalvíkingum sem Strandamenn ¦ rændu þá, og tóru á vettvang tuttrtgu og f jörir saman þeirra eririda að téka feng Strandamanna af þeim með valdi. Varð parna hörð senna tog vopnitðust þáðrr aðilar eftir föngum og hjuggust til bardaga. Þó varð töf á því, ag fyikingum iysti samfin, enda löttu 'supmir stórræðanna -,og voni þau eigi að síður merkilegt sflor se'm vert er að mínnást. l.oks var komin löggjöf, sem lagði .bahn við mikilli SvívfjSu. 'Hitt er sVo annað ,'mál, áð þessr lög m.unu lengi vel háfa verið slælega haldin, enda munu enn brögð að því, a'ð óhlutvandir menn f'órrist ekki áð ;,granda friðuð'um fugiunl, jafnvel'um varptfímanrt, svo fvrðulegu tilfinnirrgaleysi og harð- ne,t'ciu's!em «likur verknaður lýsif. (Helztu 'heimildir: Iceland, eftir Charles S. Forbes; Iceland, eftir Sabme Baring-Gould;'En Sommer i fsland, eftir C..W. Paijkull; Þjfjð- ólfur, "Al.þjngistíðindi). vildu freista. þess að koma á ss^mn- nngum. Guðmundur Jónsson á Melum í Trckyllisvík var í;líði Strandamanna og háfði rótarlinyðja mikia að Vopni. Béið hann þjíinig búinn um h*íð, meðan meSalgöngumeiin þreifáSu fyrtr sér Um sættir, en þegar honum leiddist þófið, kalláði ihahíi til 'fé- laga sinna: „An — erlnú ekki bezt aS fara'iað drepa?" Þrælsiegur um hausínn Bóndi kom ut [að morgni dags um -þorradægur, 'og var á hasrðviðri- með skafrenrfingj, en kollheiði: Sigpdi hann sig, gau apgum tilioftsjOg mælti: • „Mikið andskoti getur hann v-arið þrælstegur um hausinn núna". TalaS við smjörskökur Séra Þorvarður Auðunarson í Saur- bæ hafði iráðskonu fyrir l búi sínu, á meðan hann var imilii kvenna. Hélt hann mjög fast utan að smjörinu og áttu ráðskonur áð færa honiim hverja :sköku "iáfhóðum :og til fijll. Þær ^undu þess'u misvel, og varð'«in ráð'skona hans til $ess' að gangá í berhögg við prest í þéssu efni. Lét hún þær í rfillu hjá þrédikunarstiíln- um í Saurbæjárkirkju, • í átí8 þessiað fá þær presti, .>g fór þessu'fram, isinz komnar voru'áíts skökux á hillilina. Þá var>það. að prestur kom úft í kirkju. Rekur hann upp stór . augu, því að þar sér hann skökurnar, sem ráðskonan hafði tregð'azt við að skíla. Hann gengur^rig sliökunum.'fer mjúk- •lega höndum fcm þær oa tautT tritS s.iálfan sig: ..Hvar hafið pið verríð —¦ ein og tvær — ég hef ekki séð ykkur fýrr — þrjár og íjórar — máiulaat er^ég ber.ji kkur — íimm og sex — wo þig liggið eftir tr sjó' og átta" Lausn 58. rkrossgáiu 406 •T í M -1 N N — SUNN¥DAGSBLAÐ

x

Tíminn Sunnudagsblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn Sunnudagsblað
https://timarit.is/publication/301

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.