Tíminn Sunnudagsblað - 30.04.1972, Blaðsíða 2

Tíminn Sunnudagsblað - 30.04.1972, Blaðsíða 2
Hér hefur áöur i þessum þáttum verið vikið að heimili, þar sem skáldskapurinn hlýtur af hafa verið hluti af daglegu lifi,allt frá frumbernsku þeirra, er þar ólust upp. En slík neimili hafa viðar verið. Hugurinn getur til dæmis flögrað á bæ i Borgarfirði, upp I Grafardal. Eftjr Pétur Beinteinsson eru þessar visur: Hlýr og góður ölliun er okkar 'móðurjarðarfaldur, þótt hún bjóði þér og mér þrumuhljóð og báruskvaldur Þótt hin gráu klakakveld kveðist á um rósavalinn, sækir þráin arineld út i bláan stjörnusalinn. Þá er breytt um brag og hreim, brosið seitt á kaldar varir, geti hún eitthvað út í heim okkur leítt i draumafarir. Pétur dó ungur sem kunnugt er, og er. þessi sjúkrahúsvisa meðal þess, er hann orti siðast: Hér er allt i ljósbleikt lín lagt i dauðans álfu. En brokið heima blöðin sin ber nú græn að hálfu. Systir Péturs, Halldóra B. Björnsson, orti svo: Heilsa frá hlýrri brekku hvannir og mjaðurt ljós. burkni bljúgur i skúta, hjá bakkanum eyrarrós. Hér eru fleiri fjdlur og fegri en siðasta vor. Glitrar I mógulum mosa möskvafyllt lambaspor. Næst getur við vitnað i Einar Beinteinsson, bróður þeirra Péturs og Halldóru. Hrönnin bláa svelgir sól, sveipar hauður skugginn. Hvönnin smáa klakakjól klæðist nauðaguggin. Stormar gnýja, fennir fjúk, foldar lýsist gæra. Ormar flýja, moldin mjúk maðka hýsir væra. Slydda Hmir bera björk bláu klakahýði. Brydda hrimi mæðir mörk, mestu hrakar prýði. Harðnar tiðin, gneypur gin gulur hliðarslakki. Varnar lýðum sólarsýn svartur hriðarbakki. Dagur líður fróni frá, fennir hriðarsvæði. Hagur bliður þykir þá, þegar hlýðum kvæði. Loks teflum við svo fram yngsta bróðurnum. Sveinbirni Beinteinssyni. Eftir hann er þetta: Þó að frjósi foldarsvæði, fögur kjósa lögin má. Nú skal hrós i nýju kvæði norðurljósagyðjan fá. Þegar ennisleiftrin ljóma, lifnar enn mitt kvæðahrós. Man ég þennan meyjarblóma meðan brennur himinljós. Aðeins hefur einu sinni augum gefizt þig að sjá Skal þó, ef ég kveöa kynni, kyngistef sú gyðja fá. Lifsins krefst min lundin bráða, ljóðið hefst i brjósti mér. Gyðjan efsta dýrra dáða, dásemd gefst i fylgd með þér. Lióss bins undur oft mig | dreymdi, | enn á fund þinn vildi ná, § bæði stund og stað ég gleymdi, | sterkri bundinn hugarþrá. = Oft i náð á aldinkvistum elskir kváðu fuglar dátt. Ætti ég ráð á ljóðalistum, | léki ég bráðum slíkan þátt. | Birtureikull bjarminn skæri | bregður á leik um huga minn, = likt og feykifaldur væri | fagurbleiki kjóllinn þinn. Lék i sprettum leifturfimin logaglettin eina stund, I svifalétt um hugarhimin | hvarflar nett á ljóðs mins fund. | Þegar glansinn allra öfga I auga mannsins hverfur frá = burt þú dansar harmahöfga hugarlands míns fjöllum á. Til minningar um Olinu | Jonasdóttur frá Fremri-Kotum = mun Sveinbjörn hafa kveðið § þetta: S Fyrir norðan fjöllin breiö = frétti ég af brögum, = þar sem bæði heil og heið = hugsun réði lögum. Þegar lýður lék sér að ljóðsins gullabrotum, æðri heildir úr þeim kvað ólina frá Kotum. = Spekilitil spáin min s spyr þvi fram á veginn, hvort hún lifi, listin þin, Hka hinum megin. = Allri þögn ég una hlýt, engar leiðir þekki. s Túngarð minn ég lágan Ht, S lengra sé ég ekki. = Gegnum þykkan þagnarmúr þessa næturvöku sólarheimi sunnan úr |j sendu mér eina stöku. = En þegar nefnd er Olina |l Jónasdóttir, þá er komið að enn = einum systkinahópnum, sem g átti sér svipaðan unaðsheim og = systkinin i Grafardal og = systkinin á Kambshóli i Viðidal. |i (inúpur. S 338 Sunnudagsblað Tímans

x

Tíminn Sunnudagsblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn Sunnudagsblað
https://timarit.is/publication/301

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.