Tíminn Sunnudagsblað - 30.04.1972, Blaðsíða 18

Tíminn Sunnudagsblað - 30.04.1972, Blaðsíða 18
Gamla Flensborgarhúsiö og skólahúsiB 1906. I gömlu Flensborg fyrir sjötíu árum Við aðalpróf þetta vor, 1896, náði ég allsæmilegri einkunn, tæp- lega við betra að búast. Ég var allt fra fyrsta prófi mjctg ofarlega í ibskknum og hélt það út. (Daginn, sem skólauppsögn fór fram, labb- a»ði ég að venju einn mína leið heim með tösku mína og fótækleg ahöld. Ég var vfst glaður, en bó nokkuð hnugginn. Ég saknaði ekki bókanna, kennslunnar, heldur fé- laganna, leikjanna, glaumsins og gleðinnar. Það, sem nú tók við. var allt annars efnis. Það var ekki laust við, að ég væri þá þegar far- inn að telja dagana til næsta vetr- ar. En hans var lanigt að bíða. - Og sumarið leið með hirðingu bústofnsins á heimilinu, vörzlu túns og engja, sem hvort tveggja var að mestu óvarið eða lítt af görðum eða girðingum. Þá var hið erlenda efni í girðingar ekki tek- ið að flytjast til landsins. Hér Qcom því ekki annað til en vörzlugarður, annað tveggja af grjóti eða mýra- eða valllendishnausum. Löggildur var sá vörzlugarður einn talinn, sem tók meðalmanni í öxl. Al- mennir vörzlugarðar gerðust varla svo háir né öflugir, að þeir stæðu fyrir virkilegum túnárum, en svo voru þær sikepnur nefndar, sem enginn garður né önnur girðing stóð fyrir. Ágangur á abýlisjörð móður minnar var mjög mikill, tún og engi lágu lítt varin fyrir hrossum og sauðfé þeirra, sem suðurhluta Hafnarfjarðar byggðu og áttu eitt- hvað af gripum. Það mátti því heita, að vaka þyrfti sífellt yfir túni og engjum, einkum í gróand- anum, og lenti þetta mikið á mér. Hundar okkar lágu ævinlega úti, vor og sumar, og sögðu oft til, ef stórgripir nálguðust. iEn það igerðu þeir á stundum of seint. Oft hlaut ég votan fót og kalda hönd í þessu basli, en svo sem segir í gömlum málshætti, þá var ekki öðru að ýta en tryppinu hvíta. Við allt þetta stríð setti að mér einhvern óhug varðandi okkar bú- skap. Flest hjú voru farin, þar eð búið bar þau ekki. Þetta vissi og FRASÖGN ÓLAFS ÞORVALDSSONAR ÞINGVARÐAR — SÍÐARI HLUTI 354 fann móðir mín bezt, og á næstu árum sagði bún lausri jörðinni, og við fluttumst að sjónum. Svo leið þetta sumar, svo sem aðrar árstíðir. Og sikólatíminn nálg- aðist óðum. Það var komið fyrir mér eins og sagt hefur verið um ísraelsmenn, þegar þeir voru á flóttanum frá Egyptalandi forðum daga: Nokkrir þeirra vildu snúa aftur til kjötkatlanna í Egiptó, og mig var farið að langa í skólann — ekki samt svo mjög til bóka og náms, þótt ég ætti mjög gott með að læra þá. Það voru krakk- arnir, leikirnir, fjölmennið og fé- lagssikapurinn, sem dró mig til sín á þeim árum. Og lái mér hver sem vill. Ég kom úr fámenni og fásinni og frá lífsíbaráttu, sem ég fann, að mér, og ekki síður móður minni, var um meen. Þegar ég hafði svo verið i kaup- staðnum í tuttugu ár, hættur leikj- um og barnabrekum og búinn að fá allmikil kynni af lífinu, fannst mér ég ekki lengur girnast kaup- staðarlíf né fjölmenni. Þá vaknaði til fulls, svo sem af þyrnirósar- svefni. sú löngun, sem mér var víst í íblóð borin, þótt fengið hefði sér blund um sinn: Þrá eftir dýrum og samlífi með þeim, því að alla tíð tel ég, að ég hafi dýravinur verið. Ég sagði því upp vel laun- uðu starfi mínu í Reykjavík hjá ágætum húsbændum, tók jörð í fjarlægu héraði til ábúðar og hóf sveiíabúskap. Sveitabóndi lifði ég og starfaði i tuttugu og fimm ár. Þegar hingað er komið, má ef til vill segja, að ég hafi enn hlaup- ið nokkuð út undan mér. Ég mun því reyna að taka mig nokkuð á og hverfa á ný á hugargöngu minni til Flensborgar. Næstu tvo vetur mína í ibarna- skóla var ég í hinum æðri bekk, en þar lauk göngu þeirra barna, sem sfeólann sóttu á þeim árum. Fná skólanum höfðu þá horfið þeir Páll J. Hjaltalín, sem vorið '1897 fékk veitingu fyrir Fjallaþingum, seinna prestur að Svalbarði og síð- ar veitt prófastsembætti í Norður- Þingeyjarprófastsdæmi, og fBjarni Jónsson, sem fyrr var getið. Við kennslustörfum þeirra tók nýr kennari, Kristján Siigfússon frá Varðgjá í Eyjafirði. Kristján mun hafa verið talinn ágætur kennári. Sunnudagsblaö Tímans

x

Tíminn Sunnudagsblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn Sunnudagsblað
https://timarit.is/publication/301

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.