Tíminn Sunnudagsblað - 30.06.1973, Blaðsíða 16

Tíminn Sunnudagsblað - 30.06.1973, Blaðsíða 16
Hann talaði um einhvern drullupoll, sem hann skyldi aldrei nokkurn tim- ann vitja aftur. Þetta skyldi vera siö- asta skiptið, sem hann stæði hér, skrattanum og árum hans til yndis og ánægju. Já, aldrei, aldrei meir. — Hann hafði einhver orð um það, hann frændi minn, að sér hefði verið nær að vera heima i dag og klessa málningu á bflskúrsþakið, heldur en að hanga hér við ekki neitt. HHann hét þvi að koma hér aldrei framar, — aldrei. Það var þungi i þessu, einhver ógnar þungi. Mérleið illa, ákaflega illa að geta ekki sýnt honum samilð mina. Það getur enginn veiðifélagi sýnt félaga sinum samúð, þegar hann hefur týnt veiði- voninni. — Taktu við þessu, Gunnar minn, heyrði ég Matthias segja, hávaðalaust og án nokkurs metnaðar. Hann bara sagði þetta ósköp hljóðlega, rétt eins og það væri sjálfsagður hlutur að draga honum lax. Þessi yfirlætislausa framkoma Matthiasar, minnti mig á hve sumir menn geta verið litillátir og lausir við sjálfshól. Svona er Matthias, þetta er eigind hans. Furðuleg urðu svipbrigði frænda mins. Svipur hans, sem áöur lýsti svo sárum vonbrigðum og niðurbældri gremju, breyttist á svipstundu i fögn- uö og feginleik. Dagsverkið var þá ekki til einskis. — — Þarna liggurðu þá, skömmin þin, sem veittir mér svo langvarandi spennu, kitlandi eftirvæntingar og siðar sárustu vonbrigða og niðurlæg- ingar. Nú skaltu sjá hvor sterkari er, vilji mannsins eða þinn vilji. Þú reyndir með brögðum að komast und- an, ekki einu sinni, heldur tvisvar. Nú skaltu i frystikistuna og biða þins upp- risudags, sem verður ekki fyrr en á næstu hvitasunnu. Þá skaltu prýða veizluborð dóttur minnar, sem á að fermast". Ég þóttist heyra þessa fagnaðar- ræöu frænda mins. Hafi hann ekki sagt þetta, þá hefur hann hugsað þetta, og þá kemur það út á eitt.--------- — Ég á daginn á morgun, frændi. Þú kemur þá, er það ekki?" sagði ég til að segja eitthvað. — Jú, það máttu bóka. Ég kem, en sérðu þetta? bætti hann við. — Þekk- irðu þetta flotholt?" Jú, ekki gat ég þrætt fyrir það. Flotholtin voru tvö, sem héngu við hann, annað átti ég, en Gunnar hitt. Það lék þá enginn vafi á þvl, að þetta var laxinn með geisla- bauginn, en geislabaugurinn var horf- inn, — hann hafði skolazt af i átökun- Jökulsá á Breiðamerkursandi í Jökla háu fjöllum frá flýtur á að vörum, ólgugrá i úfinn sjá undan bláum skörum. Út til græðis engum stæð, „inn á svæði hranna djúpri blæðir issins æð undir klæðum fanna. Bungan skriöur skarasið, skefur hlið og drahga. T í t -f f t •f -f t t t t t ti»4-»-f4--M-»t-f-»4,t ? ? .tiM.rVn >:?:?'?>h Sandinn sniður vega víð vatnagríður stranga. Sund og lænur súöavæn sveimar kænan lága. Hýr i blænum hliöin græn hlær við sænum bláa. Elfarsund, ég á i lund óm af fundi þinum, og er bundinn ættargrund öllum stundum minum. Hallgrimur Jónasson, kennari. (Höf. fór oft með ferðafólki um sandinn áður en áin var brúuð og átti stundum i erfiðleikum með yfirför. Visurnar birtust I ljóðabókinni A ör- æfum, sem út kom 1959, og er löngu uppseld.) ?+»»?????» um.------ Nei, laxveiði er miklu meira. Hún er manni upp i æðra veldi eigin vitundar, sjálfsögun. Hún getur brotið mann nið- styrkt jafnvægi sálar og hugarrósemi, Svo segja menn að laxveiði sé sport. ur i aumustu sjálfsásökun, eða lyft — og aukið viðsýni andans. 544 Sunnudagsblaö Timans

x

Tíminn Sunnudagsblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn Sunnudagsblað
https://timarit.is/publication/301

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.