Tíminn Sunnudagsblað - 30.06.1973, Blaðsíða 18

Tíminn Sunnudagsblað - 30.06.1973, Blaðsíða 18
Bóndi: , Hún Sigriöur sagöi mér, i sama veðri gætuö þér, fram á leiðir ferðum stýrt, fylgt mér heim og barmo skirt. Prestur: Þagnaðu meö þetta raús, þú ert eins og hún, vitlaus, elskiö lygi og ljótan sið Láttu mig nú hafa friö. Taktu af mér tiu ær til að ala á fóöri þær. 011 meðgjöfin er svo kvitt, ef ég skiri barnið þitt. Barið furðu fast nú er. Farðu og sjáðu hver það er. Sinni mitt er sizt umbreytt. Segðu ég fari ekki neitt. Gestur: Hér sé friður, höfðinginn. Heilir og sælir, prestur minn. Nú er kalt á kappa þjóð, klökuð jörð, en færðin góð. Prestur: Heldur má nú heita það. Hvaðan núna ber þig aö? Gestur: Yzt af Nesi, alla leið öldum klár ég hingað reið. Prestur: 1 kulda þessum kalla ég að kominn sértu langan veg "Tívort er þaöan nokkuð nýtt? Nú um stundir frétta Htt. Gestur: Eftir gomlum alda sið Ýmislegt þar ber nú við Nú þó fyrst ég nefna skal: Nýlega þar dreif upp hval. Prestur: Hvar þar rekinn hvalur er, hvers á fjöru? Seg þú mer- Gestur: Þar, sem kirkjan yðar á itak, þarna vestur frá. Prestur: Hvalreki, það happ ég tel. Hér er staup. Gjörðu svo vel. Ég og kirkjan eigum þann. Ég fer strax að skoða hann. Siggi, Mangi, Sveinn, Guörún, sækið þið hann Stóra-Brún, Imba, finndu fötin min, flýttu þér nú stelpan þin. Gestur: Ég held varla að þolið þér, þvi að kuldinn bitur er, alla þessa óra leið út á Nes, að þreyta reið. Prestur: Hvaða fjas, ég fer á stað, fá munt þú að reyna það hvort sig enginn illa ber undan kulda.fyrir mér. Bóndi: Það kætir mig að kyrr ég beið, kotið stendur rétt i leið, svo má skira .sem ég bað, Sigriður vill hafa það. Prestur: Kemur þú með krakkann enn, kjaftinn á þér gef ég senn. Skyldirðu ekki þagna þá þessu fjandans rausi á? Gestur: Koma þarf ég kotið i, kannski tefja ögn i þvi. Barnið skira á meðan má, missist litill timi þá. Er það fyrir æfðan klerk ekki langrar stundar verk. Prestur: Jæja, nú, nú.ég veit þá jögun sinni þagnar á. Brúnn er kominn heim i hlað, Halda skulum við á stað. Hvað er langur hvalurinn? Gestur: Hundrað álnir, prestur minn. Prestur: Förum greitt, þvi gott er hjarn. Grefill hafi þetta barn. Hvernig til er hagað þar hvalurinn sem rekinn var? Gestur: Raunar ei sem allra bezt, ef illa væri happi fest. Slæmt meö allan burtu burð, brattur melur, stórgrýtt urð. Prestur: Um skirnina ég skeyti trautt. Skyldi það ekki vera dautt? I urðarskratta, undir mel. Ætli hann sé festur vel? Gestur: Jafn fullviss ég um það er, að hann þaðan varla fer, úfinn sig þó yggli mar, eins og það hann rekinn var. Prestur: Hana, þar er þetta frá, þér ég skirnartollinn hjá heimti, aftur heim þá fer og hvalnum undan bjargað er Gestur: Heim strax megið halda þér, hvalur enginn rekinn er, utan blessuð barnkind sú, sem bóivandi þér skirðuð mi. Veðmál hef ég unnið, að yður myndi koma á stað. Skal nú gjalda skilum i. skirnartollinn hans af þvi. Prestur: Hvergi rekinn hvalur er? Hann var þá að ljúga að mér. Þetta er skrýtið skollans pakk. Skrattinn hengi það á klakk. Jón Mýrdal 546 Sunnudagsblað Timans

x

Tíminn Sunnudagsblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn Sunnudagsblað
https://timarit.is/publication/301

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.