Íslendingaþættir Tímans - 01.06.1972, Blaðsíða 19

Íslendingaþættir Tímans - 01.06.1972, Blaðsíða 19
andaðist 16. ágúst 1936. Kona hans hafði látizt 12. marz 1921. Aðalheiður og Páll höfðu eignazt fjögur börn, börnin voru: 1. Kristján, f.19. júni 1891, d. 6. jan. 1892. 2. Kristjana Karlotta f. 9. ágúst 1894, d. 25 jan. 1917. 3. Laufey, f.. 20. des. 1899, d.. 25. ágúst 1924. 4. Friðþjófur f. 13. apr. 1902, eins og áður segir. Frumburðurinn dó rúmlega hálfs árs og var sárt syrgður. Dæturnar báðar urðu myndarlegar stúlkur og vel gefnar. En dauðinn sótti þær langt fyrir aldur fram. Fylgdu þessum ör- lögum sárir heimilisharmar. Friðþjófur var alltaf gleðigjafi og varð gæfubarnið á heimilinu. Friðþjófur gekk ekki langan skóla- veg. Hann var í unglingaskóla Bene- dikts Björnssonar á Húsavik, — út- skrifaðist þaðan vorið 1916. Sá skóli kom mörgum vel á veg. Ennfremur sótti hann Samvinnuskólann siðari hluta vetrar 1925, svo sem áður er sagt. En þótt formleg skólaganga væri ekki meiri, var sjálfsmenntun hans svo góð, að hann er vei menntaður maður. Árið 1925 — 16. júni — kvæntist Friðþjófur frændkonu sinni, Auði Aðalsteinsdóttur, f. 15. jan. 1901. Hún var dóttir Aðalsteins Jóhannessonar trésmiðameistara á Húsavik, bróður Aðalheiða r móður Friðþjófs. Auður var vel persónuð hæfileikakona, og átti yfir miklum kvenlegum þokka að ráða. Friðþjófur er rúmlega meðalmaður á hæð, iturvaxinn og friður. Hann stundaði iþróttir i æsku og varð vel i þróttum búinn. Prúðmenni svo af bar, hvar sem hann fór og hverjum manni vinsælli. Hann var mjög félagshæfur og félagslyndur, og þar af leiðandi þátttakandi i óta) samtökum i byggð- inni: iþróttafélögum, söngfélögum, leikfélagi o.s.frv., — venjulega kosinn til stjórnarstarfa ifélógunum langtim- um saman. Var þvi oft annrikur, en hinsvegar mikill reglumaður, verks- lyngur og kom þar af leiðandi miklu i verk. Aldrei vissi ég til,að upp á hann stæði i stbövarstjórastarfinu, og frá- gangur hans á skjölum og skilrikjum, sem hann skrifaði, var fagur vegna rithandarinnar og smekkvisi i upp- setningu. Friðþjófur var simstoðvarstjóri á Húsavik 1934 - 1954. Póstur og Simi voru sameinaðir þar i árslok 1954 i ný- reistu húsi, en hið opinbera hafði látið byggja yfir starfsemi þessara stofn- ana. Fluttist Friðþjófur þá úr gamla simstöðvarhúsinu, er hann hafði sjálf- ur átt, i nýja húsið, og tók við póst- og simstjórastarfinu. Gegndi hann þvi til 1963, að hann sagði þvi upp og fluttist til Reykjavikur. Hóf störf hjá Pósti og sima þar. Aðalástæðan til brottflutnings hans frá Húsavik var, að kona hans, Auður, var orðin m jög biluð að heilsu og þurfti á stöðugri, sérfræðilegri læknisþjón- ustu að halda, sem ekki var til reiðu á Húsavik. Hún hafði tekið mikinn þátt i embættisverkum hans, en það gat hún nú ekki lengur. Hún andaðist 18. des. 1965. Mikið skarð varð fyrir skildi á Húsa- vik, þegar þessi merku hæfileikahjón hurfu þaðan. Þau höfðu tekið svo veigamikinn þátt i mannlifi staðarins, þar á meðal komið mikið fram i leik- listarstórfum. Voru bæði góðir leikar- ar. Hún var skapgerðarleikari, sem gerði á leiksviði ýmsar konur úr leik- ritum mjög minnisstæðar. Hann virt- ist ekki þurfa fyrir þvi að hafa að ganga úr eigin ham á leiksviði, til þess að koma áhorfendum i gott skap, og gerði oít einfalt mál að sprenghlægi- legum skrftlum með framsögn Iéttrí og lifandi. Bæði voru þau i forystuliði söngkóra, hún blandaðs kirkjukórs, hann al- menns karlakórs. Friðþjófur var i hreppsnefnd Húsa- vikurhrepps 1937-1942. A ég honum persónulega þakkarskuld að gjalda fyrir ágætt og traust samstarf þar. Hann var i iþróttaráði Suður-Þing- eyjarsýslu 1931 - 1938. Vann I undir- búningsnefndum að byggingu Sjúkra- húss Húsavikur og var i stjórn Sjúkra- hússins 1949 - 1960. 1 sóknarnefnd Húsavikursóknar 1953 - 1963. Trúnað- armaður við seðlageymslu Seðlabank- ans frá 1956, þangað til útibú var stofn- að á H,úsavik frá Landsbankanum 1962. Endurskoðandi Sparisjóðs Húsa- vikur frá 1936 - 1962. Formaður karla- kórsins Þryms 1938 - 1954. Forseti Rótaryklúbbs Húsavfkur 1950 - 1951,, og margt fleira mætti telja. Hver byggð, sem hefir slikan úrvals- mann innan sinna vébanda, og má treysta þvi að hún getur, vegna félags- lyndis hans og þegnskapar, gripið til hans hvenær sem henni liggur á, — hún má vera þakklát. Og Húsavik var Friðþjófi þakklát. Það sýndi hún með hlýjum, virðulegum kveðjum og minjagjö f. Oft er sagt, að miklum mannkostum fylgi hlutfallslega miklir gallar, er séu eins.og ranghverfa kostanna. Þetta á ekki við um Friöþjóf Pálsson. Hjá hon- um hefi ég enga ranghverfu fundið á mannkostum. 1 flokki minna beztu endurminninga eru minningar um samverustundir með Friðþjófi Pálssyni. Ég nefni i þvi sambandi ferðir, sem við fórum frá Húsavik saman, ásamt konum okkar, norður á Tjörnes til þess að njóta þar miðnætursólar. Við settum okkur i spor sóldýrkandans, sem valdi Tjörnes til að lauga sig á i geilsum lág- nættissólarinnar, og kom þangað til þess alla leið frá Asiulöndum — áður en bilar og flugvélar komu til sögunn- ar að flýta för. Steingrimur Thorsteinsson kvað um miðnætursólina: Sólin ei hverfur né sigur i kaf, situr á Norðurhafsstraumi. Vakir i geislum hver vættur, ersvaf, vaggast i ljósáfa glaumi. Sveimar með himninum sólglitað haf sem i draumi. Á Tjörnesi, 20-40 minútna keyrslu frá Húsavik, er á sólmánuði að finna rétt sjónarsvið til þess að innlifast þessu Ijóði skáldsins og jafnvel að fá tækifæri til inngöngu i draumsveit „ljósálfanna" um stund. Lágnættissól- skinið býr yfir undursamlegum töfr- um. Þannig ferðir fórum við Friðþjófur allmargar til þess að kynnast sem bezt nóttlausu voröldinni og nálgast holl- vætti Islands. Friðþjófur — hinn listhneigði og næmgeðja maður — var vel til þessara ferða fallinn og gott að fara þær með honum. 1 huga mér leitar fram til frásagnar, að Friðþjófur fór á sinum litla fólksbil, með áðurnefnda farþega, mig og kon- ur okkar, alla leið kringum Tjörnes til Kelduhverfis um miðjan septenber 1956. Þetta var fyrsti fólksbillinn, sem ekið var þessa leið alla, og þar með „vigður" sá af mörgum langþráði millibyggðavegur. Sú ökuferð Frið- þjófs þótti mér eðlilega afarþörf og skemmtileg til auglysingar, af þvi að ég hafði á Alþingi barizt fyrir þessum tengivegi byggðanna. Enn var eftir að ganga frá köflum i veginum svo hann teldist keyrslufær. Búast mátti við að brjóta eða festa þennan litla fólksbil, en Friðþjófur var áræðinn, treysti á lagvirkni sina og úrræðasemi, tók hik- laust áhættuna og skilaði fóiki og farartæki heilu og höldnu á leiðarenda. Seint gleymi ég gleði hjónanna á Auðbjargarstöðum, Guðrúnar Jóns- islendingaþættir 19

x

Íslendingaþættir Tímans

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Íslendingaþættir Tímans
https://timarit.is/publication/303

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.