Fréttablaðið - 10.11.2006, Síða 50
Stelpurnar eru greinilega ólíkar því Sara fer
sjaldan út fyrir sitt svæði. Sem er neðst á
þessari aðalverslunargötu Reykjavíkur. Þar
er búðin hennar og þar á hún líka heima.
„Ég get sagt ykkur það að ég fór í Kringluna
og Smáralind í síðustu viku í fyrsta skipti á
árinu.“
„Þetta er það sem er að gerast í Reykjavík.
Við erum að stækka, það er ekki lengur bara
ein Reykjavík fyrir alla. Það eru frekar margar
litlar borgir þar sem allar týpur geta fundið
eitthvað við sitt hæfi,“ segir Svava.
Hvað er það sem skilgreinir vel klædda konu?
„Mér finnst konur sem þekkja sinn vöxt og
vita hvað klæðir sig vera smart. Þetta er allt í
lagi þegar þú ert svona 15–25 ára þá
geturðu farið í hvað sem er. En eftir því sem
fólk verður eldra,vöxturinn mótast og
karekterinn kemur fram þarf maður að finna
sinn stíl,“ segir Svava og stelpurnar eru
hjartanlega sammála henni.
„Mér finnst þú til dæmis mjög sæt í þessum
fötum, en ég er ekki þessi týpa,“ segir Svava
við Söru sem situr í svarta og hvíta íþrótta-
gallanum sínum með bleika og græna
hálsfesti.
„Þú kaupir þér heldur ekki smekk. Þú getur
sett einhverja manneskju í „átfitt“ fyrir
200.000 krónur en fólk kaupir ekkert
endilega að það sé hún. Það er ekki hægt
að kaupa þessa útgeislun, þetta sem gerir
fólk fallegt,“ segir Íris.
Sara tekur til máls. „Ég geng í hælaskóm og
joggingbuxum vegna þess að mér finnst það
flott. Ég held einmitt að maður verði bara að
þekkja sinn stíl…“
„Þegar ég fer í krumpugalla og háhælaða
skó þá er bara hlegið að mér,“ segir Íris.
„Þá ertu bara Íris í Úðafossi,“ segir Svava
og vísar í fyrra starf Írisar sem vann lengi við
fatahreinsun í Úðafossi og stelpurnar hlæja.
Þær eru sammála um að sömu lögmál gildi
um klæðaburð karlmanna. En finnst þeim
vera til margt fólk sem gengur of langt? Fer
gjörsamlega „overboard“ í að reyna að
hneyksla?
„Nei, mér finnst nú bara gaman að svoleiðis
týpum. Nauðsynlegt að hafa einn og einn
sem fær mann til að brosa og um leið að
skilja að hver hefur sinn stíl.“ segir Svava.
Spurningunni er þó aðallega beint til Söru
sem hannar og selur föt sem þorri þjóðar-
innar myndi ekki láta ferma sig í.
„Ég veit það alveg sjálf að ég vil alltaf ganga
einu skrefi of langt og geri mér fullkomlega
grein fyrir því. Ég kann ekki að meta
„minimalisma“ en ég á sennilega eftir að
læra að meta hann.“
„Nei, það er um að gera fyrir þig að
blómstra í þessu umhverfi á meðan þú hefur
það,“ skýtur Svava inn í.
„Ég kann mjög vel að meta þegar ég sé
einhver svona smáatriði sem ná athygli
manns. Þess vegna er ég með mikið af
mismunandi dóti og það á líka að eiga við föt.
Eitthvað sem gleður augað er það sem ég
hugsa og það er það sem ég vil gefa fólki.“
En nú eru þær allar frekar tískuþenkjandi.
Hver eru algengustu mistökin í klæðaburði
hjá stelpum?
„Ég sé ekki þessi mistök,“ segir Íris en
Svava segir algengast að fólk sé að reyna
að vera eitthvað annað en það er. „Jú, eitt
sem ég man eftir,“ segir Íris skyndilega.
„Þegar konur eru komnar á aldur, kannski
um fimmtugt og eru í magabolum.“
„Þú ert nú bara eitthvað skrýtin ef þú gerir
það,“ segir Sara en Íris sannfærir okkur um
að hún hafi sko séð svoleiðis slys.
„Já, eða þá bara þegar maður sér jafnvel
sextán ára stelpur með mikinn maga. Þær
standa þá bara í London með bjórinn og
bumbuna út í loftið,“ bætir Svava við þessa
magabolaumræðu.
„Það sem mér finnst vera mikil mistök er
þegar stelpur reyna að klæða sig ofsalega
sexí og eru kannski að reyna að láta sjást of
mikið í brjóstin á sér. Þær eru þá að reyna
eitthvað sem kannski er ekki til staðar,“ segir
Sara.
„Eru þær ekki bara að reyna að fá sér frían
drykk,“ skýtur Svava inn í.
„Já, vá ég er greinilega búin að misskilja
þetta öll þessi ár,“ segir Íris og stelpurnar
hlæja allar.
Svava segir þetta þó algjörlega fara eftir því
hver þú ert. „Mér finnst konur alveg geta
verið í einhverju flegnu ef hitt er klassískt.
Eða í mínípilsi við klassíska skyrtu og jakka
eða rúllukragapeysu. Mér finnst konur oft
missa það með því að fara of langt, vera í
flegnum bol, mínípilsi og svo kannski
ökklaskóm með keðju,“ segir Svava að
lokum.
LJÓSMYNDIR: Heiða Helgadóttir
FÖRÐUN: Anna Kristín Óskarsdóttir
STÓLL: Epal
FÖT: Í einkaeigu
TEXTI: Andri og Breki
SIRKUS10.11.06
10
„Ég kann ekki að meta
„minimalisma“ en ég á
sennilega eftir að læra að
meta hann.“
Sara í Nakta apanum
Hönnuðurinn