Fréttablaðið - 10.11.2006, Side 80

Eitt af því sem hefur einkennt
síðustu ár í popptónlistarheiminum
er að hljómsveitir skjótast upp á
stjörnuhimininn með ofsahraða og
hverfa þaðan stundum jafnfljótt
aftur. Fyrstu plötunni er hampað úti
um allan heim. Svo kemur plata
númer tvö sem er ekki svo slæm en
bætir litlu við og svo þegar þriðja
platan kemur út hefur enginn áhuga
lengur.
Kannski hefur þetta alltaf verið
svona, en með netmiðlum sem eru lesnir úti um allan heim og vefsvæð-
um eins og MySpace virðist leiðin á toppinn
alltaf vera að styttast. Það er hins vegar
spurning hvort einhver á eftir að muna eftir
Arctic Monkeys, Lily Allen, Wolf Parade,
M.I.A. og Arcade Fire eftir tíu ár. Eru ekki
The Strokes, The Hives og hvað þær hétu
allar þessar „The hljómsveitir” óðum að
gleymast?
En svo eru undantekningar. Ein slík er
hljómsveitin Pulp. Hún var stofnuð í
Sheffield árið 1978, en náði ekki að
vekja neina athygli fyrr en 1993
þegar hún fékk samning við Island
fyrirtækið og sendi frá sér smáskíf-
una Do You Remember the First
Time? Fyrstu 15 árin voru ströggl.
Sveitin hraktist á milli fyrirtækja,
en Jarvis Cocker og félagar höfðu
úthald. Sem betur fer. Þrjár bestu
Pulp plöturnar, His ‘N’ Hers,
Different Class og This is Hard-
core eru nýkomnar út í viðhafnar-
útgáfum og þær sýna og sanna að
Pulp var langflottasta britpop-
sveitin. Bæði þegar litið er til
tónlistar og texta. Þetta eru verk
sem eiga eftir að lifa.
Pulp er hætt, en meistari
Jarvis er að koma með sína
fyrstu sólóplötu. „Jarvis“
kemur út í næstu viku hjá því
fornfræga fyrirtæki Rough
Trade. Það sem maður hefur
heyrt af henni lofar mjög
góðu.
Meistari Jarvis og úthaldið
Svíþjóð hefur lengi verið í
fararbroddi á Norðurlönd-
unum í tónlist. Undanfarin
misseri hafa verið sér-
staklega glæst hjá sænsku
tónlistarfólki, þar sem
stúlkur hafa ekki síður
verið áberandi en piltarnir
eins og Steinþór Helgi Arn-
steinsson greinir frá.
Ef Svíar eru þekktir fyrir eitthvað
þrennt þá er það án efa ljóst hár,
örugga bíla og frábært popp. Síð-
astnefndi þátturinn hefur einmitt
verið að blómstra um þessar mund-
ir enda vita allir sem til þekkja að
besta tónlist Norðurlandanna er að
finna í þessu fallega landi (en ekki
á Íslandi og hafiði það!). Dans- og
elektrósenan hefur verið afar
blómleg og frá Svíþjóð hefur einn-
ig verið að koma eitt það almerki-
legasta sem finna má í skynsam-
legu poppi, og er Peter, Björn &
John og Jens Lekman án efa bestu
dæmin. Sænsku stelpurnar hafa
heldur ekki látið sitt eftir liggja.
Þrjár þeirra hafa sem dæmi gefið
út afar frambærilegar poppplötur
á árinu sem allar eru þó gjörólíkar.
Stelpurnar eiga það þó sameigin-
legt að vinna nær alla sína tónlist
sjálfar, þar á meðal að sjá upptöku
og spila á flest hljóðfærin.
Þekktust þessara þremenninga er
án efa Jenny Wilson (sem átti að
spila á Airwaves í ár en forfallað-
ist). Jenny hefur verið mjög áber-
andi í Svíþjóð undanfarin ár en
erlendis hefur hún kannski helst
verið þekkt fyrir að hafa sungið í
laginu You Take Me Breathe Away.
Í ár kom síðan út platan Love and
Youth sem hefur verið að fá frá-
bæra dóma víðast hvar, meðal ann-
ars fjórar stjörnur hjá Mojo. Rödd
Jenny er þar í fyrrúmi en undir
krauma fallegar poppmelódíur
með ýmsum hljóðgervlahljóðum
og öðru skreytingum, mætti jafn-
vel kalla þetta blöndu af Kate Bush
og hæfilegum skammti af R´n´B. Í
ár var Jenny síðan verið tilnefnd
til fjölda verðlauna á sænsku
Grammy-verðlaunahátíðinni.
Önnur fríð og fallega sænsk
stúlka, og góðvinkona Jenny, sem
gert hefur góða hluti á árinu er
Sarah Assbring. Hún er reyndar
þekktust undir listamannsnafninu
sínu El Perro Del Mar (Sæhund-
urinn). Plata, samnefnd henni,
kom út á árinu hjá Memphis Indu-
stries í Bretlandi (The Go Team
og The Pipettes eru hjá því merki)
og hefur sú plata jafnvel verið að
fá enn betri dóma en plata Jennyj-
ar, meðal annars hjá hinum snobb-
aða en ofurvirta tónlistarnetmiðli
Pitchfork. Tónlist El Perro er mun
afturhaldssamari en tónlist Jenn-
yjar og leitar hún í smiðju stúlkna-
sveita frá sjöunda áratugnum. El
Perro er samt lítið að herma eftir
og er ekki nærri eins poppuð. Tón-
list hennar er alveg sér á báti, þó
að hljóðheimur hennar virðist
kunnuglegur. El Perro er einnig
góðvinur Jens Lekman og mun
hann meðal annars taka upp næstu
plötu sína í stúdíó hennar í Gauta-
borg.
Nýjasta prinsessan úr sænsku
poppi er hin 23 ára Britta Persson
frá Uppsölum. Nýlega kom út
platan Top Quality Bones and a
Little Terrorist og í vikunni fékk
hún meðal annars toppeinkunn
hjá Stylus Magazine. Sjálf segir
Britta að finna megi Gillian Welch,
Mates of State og Elliott Smith í
sér en þó eru áhrif söngkonunnar
Cat Power og jafnvel Fleetwood
Mac áberandi. Britta er án efa sú
einlægasta ef stúlkunum þremur
sem ég hef fjallað hér um, bjart-
ari en El Perro Del Mar og ein-
faldari en Jenny. Að undanförnu
hefur Britta síðan verið að hita
upp fyrir hljómsveitina Grizzly
Bear frá Brooklyn og er alveg
ljóst að meira á eftir að heyrast
frá þessu sænska fljóði á næst-
unni.
Tónlistarmaðurinn Sufjan
Stevens, sem leikur á tvenn-
um tónleikum í Fríkirkjunni
dagana 17. og 18. nóvember,
hefur ákveðið að flýta fyrri
tónleikunum um einn og hálf-
an tíma.
Ástæðan er sú að hann og
fylgdarlið hans vilja ekki
missa af afmælistónleikum
Sykurmolanna sem verða í
Laugardalshöll síðar um
kvöldið. Einnig höfðu margir
sem keypt höfðu miða á Ste-
vens lýst yfir óánægju með
að missa af Sykurmolunum.
Tónleikar Sufjans Stevens
hefjast sem sagt kl. 18.30 og
opnar húsið opnar kl. 18.00.
Flýtir vegna Sykurmola
Látum ekki fylgifiska skammdegisins leggja okkur í
rúmið. Styrkjum mótstöðuaflið, höldum heilbrigði
og hreysti með varnarefnum náttúrunnar.
Láttu sérhæft starfsfólk
okkar aðstoða þig
við val á vítamínum.