Tíminn - 28.05.1981, Blaðsíða 9

Tíminn - 28.05.1981, Blaðsíða 9
Fimmtudagur 28. mai 1981 borgarmál „Þetta fyrirtæki hefur tvímælalaust orðið til þess að raforkunotendur á l'slandi hafa orðið að greiða hærra verð fyrir raforkuna en ella." væöingin miðuð við útflutning jafnt sem heimamarkað. Þingið lýsir sig andvigt þeirri stefnu, að hleypa erlendum auðhringum inn i atvinnulif Islendinga. Samstarf við hérlenda aðila um orkufrekan iðnað komi aðeins til greina i ein- stökum tilfellum, enda sé þess ætið gætt, að meiri hluti eignar- aðildar sé i höndum Islendinga. Starfsemi slikra félaga skal háð islenskum lögum og dómsvaldi, enda njóti þau ekki betri lögkjara en sambærileg islensk fyrirtæki. Þingið varar við rekstri þeirrar stóriðju, sem kann að vera hættu- leg heilsu og umhverfi manna og valda óeðlilegri félagslegri og lif- fræðilegri röskun. Telur þingið, að mengunarvaldandi stóriðja samrýmist ekki islenskum að- stæðum og sé andstæð óskum fólks i landinu. Leggja ber áherslu á að að leitað verði eftir hentugum iðnaði fyrir landbún- aðarbyggðir og önnur fámenn byggðarlög i þvi skyni m.a. að koma i veg fyrir byggðaröskun." Lýk ég hér lestri úr flokks- þingsályktun Framsfl. Ég visa til þess sem Guðmundur G. Þór- arinsson sagði hér f ágætri ræðu um iðnaðarmál og iðnaðarupp- byggingu á tslandi, þar sem hann i álverinu „er um óholla og hættulega vinnu aðræða". talaði um hin raunhæfu yfirráð, þ.e. að hafa hönd i bagga með sölu afurða og þeim viðskiptum, sem sköpuðust i kringum fram- leiðsluna. Óholl og hættuleg störf Ég er raunar alveg hissa á þvi, að Birgir Isl. Gunnarsson skyldi haga orðum sinum á þann veg sem hann gerði, a.m.k. stundum i ræðu sinni. T.d. hefði hann alveg getað komist hjá þvi að fara að mæla þeirri mengun, sem af ál- verinu hefði stafað, bót. Hann gat alveg komist hjá þvi, a.m.k. þangað til einhver hefði nefnt hana. Hann ræddi um launakjör i álverinu og það er alveg satt hjá þingmanninum, að allar hrak- spár, sem framsóknarmenn höfðu uppi og þeir sem lógðust gegn álverssamningnum á sinum tima hafa sem betur fer ekki ræst. En það hefur nóg af þeim ræst fyrir þvi. Hann ræddi um launakjör starfsmanna i þessu fyrirtæki og það er alveg satt hjá honum, þarna eru greidd há laun en þarna er um óholla og hættu- lega vinnu að ræða og a.m.k. langar mig ekki til að vinna verkamannavinnu á þessum vinnustað. Fyrir óþrífalega og hættulega vinnu verður auðvitað að borga talsvert hátt kaup til þess að halda góðum mannskap og þetta hefur orðið m.a. til þess að sprengja upp laun i rikisverk- smiðjunum, þvi að rikisverk- smiðjumenn hafa viljað hafa sama kaup og menn hafa átt kost á iálverinu.Þess vegna er áburð- urinn dýrari heldur en ella hefði getað orðið og þarna er einn þátt- urinn i bullandi taprekstri sem- entsverksmiðjunnar. ur siðan námi lauk, helgað sig myndlistarstörfum, alfarið. Að sitja við sinn keip. Hafsteinn Austmann hefur ekki verið mjög áberandi myndlistar- maður, þótt nafn hans sé þekkt viða, og hann sýnir fremur sjald- an. Er mér sagt að þetta sé tiunda einkasýning hans hér á landi, sú seinasta var i nýreistri vinnustofu málarans suður i Skerjafirði rétt við flugbrautina, sem var einkar skemmtileg og óvenjuleg sýning. Vinnustofusýningar eru sjaldgæf- ar hér á landi, enda aðstaða viða örðug til þess, eftir að sá siður aflagðist að mestu, að málarar, eða myndlistarmenn reistu sér sérbyggð hús: Hafsteinn Austmann er abstraktmálari, og fer ekki ofan af þvi. Hann hefur ekki tekið ný mið af samtiðinni, sem virðist þróast allverulega til hlutstæðra mynda, eða figurativra, og þvi hömlulausa frelsi er listin i land- inu, eða i heiminum, býr við núna. Hann kýs að sitja við sinn keip, og hygg ég að það sé býsna farsæl.stefna. Hann hefur byggt sér persónulegan myndheim, sem hann ræktar, og kúvendingar henta ekki. Þetta kann að þykja nokkur eigingirni, en i blaðaviðtali er þetta haft eftir málaranum sjálf- um: ,,..Ég hefi málað svona myndir alla mina tið og geri ekki ráð fyrir að það breytist nokkuð héðan af, nema þá helst bara smátt og smátt". Svo mörg voru þau orö, og satt best að segja, þa eru hreinar abstraktsýningar að verða of fáar, hefðu nú fáir spáð þvi fyrir fjórum árum eða fimm. 90 myndir smáar og stórar. A sýningu Hafsteins i vestursal Kjarvalsstaða eru um 90 verk af ýmsum stærðum og gerðum. Þau eru máluð á löngum tima og ef ráða má af nöfnum á slfkum myndun inntak þeirra, þá koma fyrir myndanöfn eins og hrap, drama, vetur, sólstafir, ljósbrot, sprenging. Þetta er mikil sýning og áhrifa- mikil, sem hann nú er með að Kjarvalsstöðum. Og ég hygg að hún lýsi honum sem málara nokkuð vel. Hann málar með oliu- litum, blandar tækni og svo eru um 50 vatnslitamyndir á sýning- unni, flestar litlar. Hafsteinn Austmann er hag- leiksmaður i málverki og allri kúnst. Tækni hans er ef til vill með þvi besta, er gerist hjá málurum. Þetta gjörir myndir- nar þó ekki flóknar, þótt blæ- brigði séu mörg og mikil. Haf- steinn stjórnar sinum formum og ljósfalli, með föstum takti. Sér i lagi þóttu mér hinar stóru myndir vel gjörðar, og eins vatnslitamyndirnar, en fáir leika þá litameðferð eftir, sem ég þekki. 1 raun og veru er þessi sýning listviðburður og ættu aílir list- unnendur sein við fá komið að leggja þangað leið sina, en sýning unni lýkur 7. júni. Jónas Guð- mundsson rit- höfundur skrifar uih myndlist. Bónus hjá borginni ¦ Merkilegum áfanga hefur verið náð hjá Reykjavikur- borg, þar sem náðst hefur samkomulag um að taka upp bónus- eða kaupaukakerfi i nær allri bæjarvinnu. Sam- komulagið er á milli borgar- innar og átta stéttarfélaga, þ.m.t. Starfsmannafélags Reykjavikurborgar og nær til mjög ólíkra verk- og vinnu- þátta. Má segja að hér sé um brautryðjenda starf að ræða sem unnið hefur verið hjá borginni. Þessi samningur er byggður á grundvelli timamælinga og vinnurannsókna sem Rekstrarstofan hefur unnið. „Það er stigsmunur á þessu kerfi og hinum frægu slump- akkorðum iðnaðarmanna, sem blésu ekki úr nös þegar málningarúllan var fundin upp", sagði Magnús Óskars- son, vinnumálastjóri borgar- innar, i samtali við Timann. „Hugsunin á bak við þetta er sú að þarna skapist hagnað ur eða ávinningur sem samningsaðilar skipti með sanngirni á milli sin", sagði Magnús. Samningurinn er aðeins gerður til eins árs til að byrja með, þar sem allir að- ilar vilja hafa vaðið fyrir neð- an sig, áður en farið er að semja til lengri tima. Undan- farið hefur þetta verið rekið sem tilraunabónus án form- legra samninga, þannig að segja má að veruleg reynsla sé fengin á þetta fyrirkomulag nú. 1 öllum greinum sem þetta hefur verið tekið upp hefur átt sér stað umtalsverð afkasta- aukning, eða á bilinu 15-40%. Það er þvi ljóst að hagur og hagnaður borgarinnar og viðsemjenda hennar skiptir milljónum ef ekki tugum milljona nýkróna. Samingur- inn gildir hjá vinnuflokkum gatnamálastjóra i nýbyggingu og viðhaldi gatna, vinnuflokk- um hitaveitu, vatnsveitu, við malbikun, við umferðarmerk- ingu, verkstæði Vélamið- stöðvar, verkstæði SVR, tré- smiðastofu borgarinnar, pipu- gerð, malbikunarstöð, bif- reiðastjóra á vörubifreiðum og starfsmenn á holræsa- hreinsibifreiðum. „Að sjálfsögðu hefur mönn- um fækkað við upptöku svona bónuskerfa, og klassiska dæmið er sorp- hreinsunin en þar hefur starfsmönnum kannski fjölgað um tiu við byggingu Breiðholtsins, svona gróft sagt", sagði Magnús óskars- son, vinnumálastjóri borgar- innar. „Hins vegar hefur borgin aldrei notað þá aðferð að segja upp mönnum, heldur notfært sér þegar menn hætta störfum að ráða ekki að nýju." Aðalhagnaður borgarinnar með upptöku þessa kaupauka- kerfis er sjálfsagt sá, að þegar til lengri tima er litið þá i'ækkar starfsmönnum á sama tima og afköst aukast, og yfir- vinna minnkar að sama skapi. Þá er ekki verra að búast má við að svokallaður „bæjar- vinnustimpill", sem bæði er verðskuldaður og óverð- skuldaður, hverfi af mest allri Mónnum er sjálfsagt i fersku minni þau vinnubrögð sem tiðkuðust hjá vinnuflokk- um rafmagns- hita- og vatns- veitu, þegar skurðir voru látnir standa opnir heilu og hálfu árin, þar sem hver beið eftir öðrum að framkvæma eitthvað. „Nú er þetta punkta- kerfi, þannig að vinnuflokkur- inn fær ekkert borgað fyrr en 'hann hefur lokað skurðinum. Þú getur rétt imyndað þér hvort þeir finni ekki einhver ráð til að loka skurðinum", sagði Magnús Úskarsson. Miklir fjármunir fara i þær vinnurannsóknir sem liggja þurfa til grundvallar áður en bónus- eða kaupaukakerfi er tekið upp. Hefur sumum blöskrað fjöldi þeirra króna sem koma i hlut þeirra er rekstrar- og hagræðingar- rannsóknirnar annast, ,,en það er ekki hægt að segja neitt við menn sem maður græðir alltaf á að hafa i vinnu", sagði Magnús óskarsson, vinnu- málastjóri, i samtali við Timann. Samkomulagið hefur m'i verið kynnt i borgarráði og eins hinum einstöku verka- lýðsfélögum. Má búast við að það hljóti fullnaðarsamþykki á þeim stöðum i þessari eða næstu viku. Kristinn Hallgrímsson, bladamadur, skrifar íw^*n*

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.