Tíminn - 03.04.1993, Blaðsíða 11

Laugardagur 3. apríl 1993
Tíminn 11
miltjarða

vcldúr hærrí vðxtum og hækkar
skatta," segir Cunnar.
Framtíðin liggur í
oriíufrekum iðnaði
Gunnar telur framtíðartaekifæri ís-

orkufrekum iðnaði. Þar á hann við lands og Félag íslenska prentiðnaðar-
raforku og jarðvanna. Jafnframt álft- ins tekið um þetta ákvörðun og
ur hann að framtíðarmöguleikar fel- Landsamband iðnaðarraanna mun
ist f fistóðnaði sem og ýmiss konar gera það í maí. Gunnar segir að með
þjónustuiðnaði við útgeró og vínnslu. þessu náist tvö meginmarkmið. Ann-
„Ekld má gleyma að íslenskur iðnað- ars vegar álítur hann að samtök iðn-
ur er mjög margbreytilegur til vaxt- aðarins muni eflast og ná að hagræða
ar,“ segir Gunnar og heíur m.a. í um leið og hins vegar senda öðrum
huga nýieg dæmí einsog saltverif- fyrirtaekjum og stofnunum skýr
smiðju, framleiðslu áipanna, hug- skilaboð um að taka til hjá sér. „Rík-
búnaðargerð og fleira. Gunnar telur issjóður er td. að drattast með dýrt
öðru jöfnu því ísienskur iðnaður er ing,“ segir Gunnar. Hann telur aö samt að íslenskur iðnaður hafl ekki lífeyriskerfi sem hann stendur engan
mjög samkeppnisfær á mörgum hlutveric stjórnvalda sé að búa í hag- verið í nógu miklum tengsium við veginn undir. Aftur og aftur er að-
sviðum,“ scgir Gunnar. Hann telur inn fyrir atvinnulíflð og tryggja hóf- umheíminn. „Erlendir fjárfestar hafa gerðum slegið á frest. Þjónustufyrir-
lenskra iðnrekenda. segir að hugs- að gefa vísbendingu um árangur-
anlega væri hægt að skapa um inn aö síðustu tvo mánuói ársins
5.000 íslendingum störí með auk- 1992 benti könnun á iðnaðarhorf-
inni framieiðslu á íslenskum iðn- um tll þess að velta i matvælaiön-
varningi í stað þess erienda. Gunn- aði hefði aukist um 5% frá árinu á
ar segir að ektó sé hægt að bera ís- undan," segir Gunnar.
lenskan iðnað saman við önnur Hann álítur samt að iönrekendur
íönd t.d. hvað varöi markaðshlut- ætlist ekki til að menn velji ís-
deild. „Heimamarkaður okkar er lenskt hvað sem það kostL „Þeir
svo Iftill að innlend fyrirtætó gætu vilja samt minna landsmenn &
Gmnar Svavarsson
1
vöruverði en
stóptavininn sem hann telur að
cins hár og í fyrtnefndum vöru-
rekstrarvöruT fyrir sjávarútveg og
svo framvegis.
atvinnulíf
•síJSTtí?;
Um 5.000 manns gætu
fengið atvinnu
Gunnar tehirhag íslendinga af að
framleiða sem mest sjálfir veia
augljósan. „Féiag íslenskra iðn- sflórnvöld geri sér þetta etód nægj-
rekenda hefur metið það svo að inn aniega ijóst og nefnir hækkanir á
séu fluttar vörur fyrir 20-30 millj- þjónustugjöldum eins og raf-
arða króna sem svipi til innlendrar magni, vörugjaldi, hafhargjaldi og
framleiðslu. Væru. allar vörumar eftirlitsgjöldum sem dæmi um
framleiddar hér væri hægt að veita þetta.
um 5.000 manns atvínnu,“ segir Það em samt Ijóstýrur í myrkr-
Gunnar. Hann teiur samt óraun- inu. Þar vísar Gunnar til þess að
hæft að ætla að framleiðslan flytj- umræðan um EES hafl opnað
ist öll inn í landið en bendir á að augu stjómvalda fyrir mikilvægi
þetta sýni þó hvar helst mætti þess að skapa frjó samkeppnisskil-
vænta skjótvirks árangurs í efiingu yrði á íslandi eins og harm kemst
atvinnulífs á íslandL að orðL „Afnám aðstöðugjalds eft-
Hann vísar og til árangurs af ný- ir 20 ára baráttu og lækkun tekju-
legri herferð iaunþegahreyflnga og skattshlutfalls fyrirtækja eru ágæt
samtaka í iðnaði um mikihiægi dæmi um þennan breytta stóln-
eiga íslensk stjórnvöld í sam-
keppni við yflrvöld annarra rikja í
að búa atvinnulífinu sem best stól-
20%

þess að neytendur keyptu íslenskar
vörur.
Á nýafstöðnu ársþingi Félags ís-
lenskra iðnrekenda kom fram að
veltan í matvælaiðnaðinum hefði
aukist um 5% fyrstu mánuði yfir-
standandi árs, m.a. vegna áður-
nefndrar herferðar.
Formaður Landsambands iðn-
verkafólks segir að til að bæta sam-
keppnisstöðu íslensks iðnaðar
þurfi starfsumhverfi hans að vera
sambærilegt því sem gengur og
gerist í nálægum löndum.
Afnám aðstöðugjaldsins var löng-
um eitt af baráttumálum íslenskra
iðnrekenda en það var fyrst um
síðustu áramót að það mál náði
fram að ganga.
Til glöggvunar má benda á að þeg-
ar ísland gerðist aðili að EFTA í
kringum 1970 var afnám aðstöðu-
gjaldsins eitt af þeim stóru málum
sem áttu að gera starfsumhverfi ís-
lensks iðnaðar sambærilegt við
það sem þá var í EFTA-löndunum.
Undanfarið hefur verið unnið að
því að sameina félög og samtök at-
vinnurekenda í iðnaði í hagræð-
ingarskyni.
Guðmundur Þ. Jónsson segir að
það verði bara að koma í ljós
hverju það muni breyta, ef það þá
breytir einhveiju.

53113;
Guðmundur Þ. Jónsson
verkafólki. Vinna hefur minnkað,
yfirtíð þekkist varla lengur og
samningum um yfirborganir hefur
verið sagt upp. Sömuleiðis hefur
iðnverkafólk ekki farið varhluta af
atvinnuleysi og ótryggu atvinnu-
ástandi.
Með vaxandi þrengingum í ís-
lensku atvinnulífi hafa augu fólks
verið að opnast fyrir gildi þess að
kaupa íslenskar vörur í stað er-
lendra.
Ekki einungis á forsendum þjóð-
emis heldur ekki síst vegna þeirra
margfeldisáhrifa sem það hefur á
atvinnuöryggi hinna fjölmörgu
sem vinna í iðnaði. Á seinni hluta
síðasta árs tóku samtök og félög
iðnrekenda og launafólks höndum
saman og lögðu fram 25-30 millj-
ónir króna til að standa straum af
umfangsmikilli herferð fyrir ágæti
Gengiítölskulírunnarerokkurihag
og viÖ gerum betur
20XAFSLÁWUR TIL PÁSKA
Faxafeni v/Suöurlandsbraut
Sími 681/020
Líttu inn /speglasal okkar við Faxafen.
Kringlan, Sími68 9955