Morgunblaðið - 11.04.2006, Blaðsíða 30

Morgunblaðið - 11.04.2006, Blaðsíða 30
30 ÞRIÐJUDAGUR 11. APRÍL 2006 MORGUNBLAÐIÐ Hallgrímur B. Geirsson. Styrmir Gunnarsson. Framkvæmdastjóri: Ritstjóri: STOFNAÐ 1913 Útgefandi: Árvakur hf., Reykjavík. Aðstoðarritstjórar: Karl Blöndal, Ólafur Þ. Stephensen. Fréttaritstjóri: Björn Vignir Sigurpálsson. PÁLL Magnússon útvarpsstjóri veitir lesendum ófagra sýn inn í sinn hugarheim í grein í Morg- unblaðinu á laugardag þar sem hann fullyrðir að stjórnendur fréttamiðla í eigu 365 vinni samræmt að því að afflytja frumvarp um Ríkisútvarpið hf., af því að þeir telji hags- munum eiganda síns ógnað! Lesendur hljóta að spyrja hvort skoða eigi störf Páls Magnússonar fyrr og nú í þessu ljósi? Á samkvæmt hugmynda- fræði útvarpsstjóra eingöngu að meta frétta- flutning RÚV um fjölmiðla út frá því hvernig málin snúi að hagsmunum hans sjálfs persónulega og hinu væntanlega afþreyingarfyrirtæki á sam- keppnismarkaði, RÚV hf.? Þessi umræða um fréttaflutning snýst um trúverðugleika fjölmiðla. Að sjálfsögðu er ekkert athugavert við það að fyrirtæki mótmæli ójafnri samkeppni við rík- isstyrktan aðila og engin tíðindi að það hafi m.a. áhrif á hagsmuni eigenda fyrirtækjanna. Fyrst og fremst snýst slík umræða þó um meginreglur á mark- aði. Frumvarpið um RÚV hf. er hrákasmíð að þessu leyti. Það sem útvarpsstjóri er efnislega að kveinka sér undan eru forystugreinar Þorsteins Pálssonar, rit- stjóra Fréttablaðsins, sem hefur í raun sett fram þá einu kröfu að sömu meginreglur gildi um rekstur Ríkisútvarpsins og annarra stofnana sem kostaðar eru af almannafé. Í for- ystugrein 31. isrekstur á sa sem gengið e vallarreglur u virðist vera í isrekstur Rau unum en nútí á allt annað s gert, hvort h unnar eða sa er því ekki m Málefnafátækt! Eftir Ara Edwald ’Innlegg herra og ú þeim óme lenskrar „ gera málf tryggilega svara rök Ari Edwald Ég vil ekki útiloka að við getum þróað okkarvarnarmál með Evrópu og Evrópusam-bandinu í framtíðinni. Þar liggja vissulegaýmsir möguleikar en eins og staðan er í dag er ekki um það að ræða. Eini möguleikinn er að gera það með Atlantshafsbandalaginu og í gegnum tvíhliða samning okkar við Bandaríkin,“ sagði Hall- dór Ásgrímsson, forsætisráðherra, m.a. á fundi um framtíðarstefnu Íslendinga í öryggis- og varnarmál- um sem haldinn var í hátíðarsal Háskóla Íslands í gær. Halldór dró ekki dul á að hann hefði orðið fyrir von- brigðum með Bandaríkjamenn, sérstaklega hvernig þeir tilkynntu íslenskum yfirvöldum um þá ákvörðun að kalla herlið sitt burtu frá landinu, en áréttaði að varnarsamningurinn við Bandaríkjamenn sé enn í gildi og að enn eigi eftir að fá skýr svör um það með hvaða hætti þeir ætli að virða samning- inn og sinna fullnægjandi loftvörnum. „Ég er þeirrar skoðunar, hvort sem okkur líkar betur eða verr, að samskipti landanna eiga aldrei eftir að verða jafn náin og áður var vegna þess með hvaða hætti þetta gerist. Það hefur skapast vantraust á milli okkar og Bandaríkja- manna þrátt fyrir þær yfirlýsingar sem þeir hafa gefið um að þeir vilji virða og uppfylla varnarskuldbindingar gagnvart Íslandi eins og varnarsamningurinn kveður á um.“ Ráðherrann bætti einnig við að ef ekki væri möguleiki á að þróa varnarmálin í samstarfi við Bandaríkin væri ekki um annað að ræða en að þróa þau í gegnum Atlantshafsbandalagið með öðrum ríkj- um Evrópu. „Við skulum hafa það í huga að lofthelgi Íslands er hluti af lofthelgi Atlant bandalagsins og það er samþykkt stefna bandala að líta á varðveislu lofthelginnar sem málefn varði bandalagið í heild.“ Skýr stefna Íslendinga Halldór blés á alla gagnrýni þess efnis að v hafi stefnu af hálfu Íslendinga í varnarmálunu sagði hana algjörlega skýra. „Stefna okkar sama og Atlantshafsbandalagsins. Við höfum þátt í umræðum um þessi mál á vegum bandala Halldór Ásgrímsson forsætisráðherra segir samski Skapast hefur vantr okkar og Bandarí Fjölmenni var í hátíðarsal Háskóla Íslands í gær þegar Halldór Ásgrímsson fjallaði um öryggis- og varn Í erindi um framtíðarstefnu Íslend- inga í öryggis- og varnarmálum sagði forsætisráðherra ljóst að nú þyrfti að axla þá ábyrgð sem fylgir því að byggja upp varnir og öryggi þjóð- arinnar. Andri Karl hlýddi á erindið. Hall sæti MÁ EKKI MENNTA FLEIRI HJÚKRUNARFRÆÐINGA? Vegir stjórnvalda eru stundumórannsakanlegir. Á Landspít- ala – háskólasjúkrahúsi er fólki haldið sofandi í öndunarvélum lengur en þörf krefur vegna skorts á hjúkrunarfræðingum. Í Morgunblaðinu í gær kemur fram, að sl. haust hafi háskólaráð samþykkt að takmarka fjölda nem- enda í hjúkrunarfræðideild við 80 en að meðaltali hafi um 160 nem- endur sótt um inngöngu árlega undanfarinn áratug. Hvers konar vitleysa er þetta? Eru engar áætlanir gerðar um fjölda þeirra hjúkrunarfræðinga, sem heilbrigðiskerfið þarf á að halda og er ekkert samhengi á milli slíkra áætlana og þeirra ákvarð- ana, sem teknar eru í Háskóla Ís- lands og af fjárveitingarvaldinu? Það er auðvitað ljóst að margir hjúkrunarfræðingar hafa horfið frá þeim störfum m.a. vegna launa- kjara til allt annarra starfa. En þann fjölda má líka áætla á grund- velli fenginnar reynslu. Heilbrigðisráðuneytið á auðvitað að hafa yfirsýn yfir mál af þessu tagi. Hefur ráðuneytið ekki slíka yfirsýn eða hefur það ekkert gert til þess að ráða bót á yfirvofandi skorti á hjúkrunarfræðingum und- anfarin ár? Kerfi, sem vinnur svona virkar ekki. HÓTEL VIÐ LANGJÖKUL? Í Morgunblaðinu í gær birtistfrétt þess efnis, að hugmynd-ir væru um að byggja hótel við Skálpanes, sem stendur í 830 metra hæð yfir sjávarmáli sunnan Langjökuls. Fram kemur að þess- ari hugmynd hafi verið tekið vel af sveitarstjórn Bláskógabyggðar og samvinnunefnd miðhálendis, sem gert hefur breytingar á svæðisskipulagi, sem sagt er að verði vonandi auglýst í næsta mánuði. Í fréttinni segir, að með tilkomu hótels á svæðinu geti fyrirtækið boðið upp á fjölbreyttari ferðir um svæðið með gistimöguleikum. Hótelið á að vera með 20 her- bergjum og allri helztu þjónustu, sem finna má á hefðbundnum hót- elum. Þá kemur fram, að enn eigi eft- ir að afmarka lóð undir hótelið og svo þurfi að meta hvort fram- kvæmdin þurfi að fara í umhverf- ismat (!). Þá er haft eftir Óskari Bergs- syni, formanni samvinnunefndar miðhálendisins, að framtíðar upp- bygging ferðaþjónustu á hálend- inu hefjist með hótelbyggingu í Skálpanesi, „sem sé stærsta og metnaðarfyllsta framkvæmd í ferðaþjónustu, sem ráðizt hafi verið í á hálendi Íslands“. Þá vita menn það. Er sjálfsagt að byggja hótel á hálendinu? Er sjálfsagt að „menn- ingin“ hefji innreið sína í óbyggð- irnar? Er ekki nóg komið af fram- kvæmdum á hálendinu? Það er satt að segja með nokkr- um ólíkindum, að um framkvæmd sem þessa skuli rætt sem sjálf- sagðan hlut og orðið „metnaðar- fullt“ notað um væntanlegt hótel. Óbyggðir Íslands eru ein mesta náttúruauðlind, sem íslenzka þjóðin á. Þær eru sameign þjóð- arinnar. Það hefur orðið mikil röskun á óbyggðunum vegna virkjanaframkvæmda, ekki sízt Kárahnjúkavirkjunar. Það er að skapast samstaða meðal þjóðar- innar um að lengra verði ekki gengið. Sú samstaða birtist m.a. í því að framkvæmdir í Þjórsárver- um eiga sér nú orðið fáa tals- menn. Til eru þeir, sem telja eftir- sóknarvert að leggja vegi þvers og kruss um hálendið með bundnu slitlagi. Með slíkri vegagerð yrðu óbyggðirnar eyðilagðar. Ein mesta vörn óbyggðanna sem nátt- úruauðlindar er að þær eru í sum- um tilvikum erfiðar yfirferðar. Um leið og auðvelt verður að komast þangað er mikil hætta á ferðum eins og blasir við í Land- mannalaugum. Morgunblaðið hefur margítrek- að þá skoðun sína á undanförnum árum, að það eigi að varðveita óbyggðirnar eins og kostur er og alls ekki leggja hálendisvegi út um allt með bundnu slitlagi. Um leið og farið er að byggja hótel í óbyggðum er voðinn vís. Skálar ferðafélaga hafa verið við hæfi á þessum svæðum en lengra á ekki að ganga. Það lýsir ótrúlegu skilnings- leysi þeirra, sem um þessi mál fjalla, að telja það eitthvert álita- mál, hvort framkvæmd af þessari tegund þurfi að fara í umhverf- ismat. Hugmyndirnar um hótel sunnan Langjökuls kalla á skýra stefnu- mótun um það að lengra verði ekki gengið í framkvæmdum á há- lendi Íslands en orðið er, að þetta landsvæði verði látið í friði fyrir frekari framkvæmdum, að áform um frekari vegagerð á þessu svæði verði lagðar til hliðar og að hugmyndir um hótelbyggingar verði bara hugmyndir. Vonandi láta náttúruverndar- samtök til sín heyra um þessi áform.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.