Morgunblaðið - 03.09.2007, Blaðsíða 17

Semdu í stað þess að samþykkja
„Fyrsta skrefið er að semja í stað
þess að samþykkja fyrsta tilboð því
rétt er að gera ráð fyrir því að fólk
hafi samningssvigrúm. Þeir, sem
bera sig rétt að í samninga-
viðræðum, ná mun betri árangri en
hinir, sem ekki hafa þjálfun í samn-
ingatækni. Þegar upp er staðið
hagnast neytendur á því að hafna
fyrsta tilboði og semja um niðurstöð-
una.
Fólk nær betri árangri með samn-
ingaviðræðum. Staðreyndin er
nefnilega sú að langflestir missa af
tækifærum til að semja einfaldlega
vegna þess að þeir ganga að þeim
kjörum, sem þeim eru boðin. Rétt er
að í sumum tilvikum er alls ekki
hægt að semja, yfirleitt vegna þess
að viðkomandi afgreiðslumenn hafa
ekkert umboð til samninga. Hins-
vegar eru mun fleiri tækifæri til
samninga en flestir halda.
Ein af meginbreytingunum, sem
átt hafa sér stað í viðskiptalífinu, er
að við höfum horfið frá tilbúnum
lausnum yfir í klæðskerasaumaðar
lausnir fyrir hvern og einn viðskipta-
vin. Auk þess hefur samkeppni auk-
ist á flestum sviðum.
Hvoru tveggja fylgja aukin tæki-
færi til þess að semja um alla þætti
svo sem kostnað, samsetningu, af-
hendingu og greiðslutilhögun,“ segir
Aðalsteinn.
Setja þarf valmöguleika
Aðalsteinn leggur áherslu á að
neytendur þurfi að hafa í huga
a.m.k. þrenns konar verð þegar þeir
semja um kaup á vöru eða þjónustu.
„Í fyrsta lagi það verð, sem þú
ætlar að bjóða, sem þarf að gefa þér
samningssvigrúm þannig að þú getir
hækkað þig eitthvað. Í öðru lagi það
verð, sem þér finnst eftirsóknarvert
eða þú værir sátt við. Í þriðja lagi
það verð, sem þú færir aldrei upp
fyrir. Mikilvægast af þessum þrem-
ur er það síðasta. Þegar þú ákveður
hvaða verð þú munt aldrei fara upp
fyrir þarftu að meta af raunsæi þá
valmöguleika, sem þú hefur. Þú
þarft að svara spurningunni: Hvar
stend ég ef ég næ ekki samningi við
þennan aðila?
Til þess að svara þeirri spurningu
þarftu að hafa yfirsýn yfir þau kjör,
sem þú fengir annars staðar og
gjarnan fara fram á tilboð frá fleiri
en einum aðila. Þetta kann að hljóma
sem mikil og flókin vinna en er það í
raun alls ekki. Í stað þess að tala við
einn aðila talar þú við þrjá eða fjóra
og í stað þess að samþykkja lægsta
verðið reynir þú að semja við þá og
sjá hversu langt þú kemst. Árang-
urinn mun ekki láta á sér standa og
margir nemendur tala um að þeim
takist að spara mjög háar fjárhæðir
með því að semja um kaup á stærri
vörum og með því að endursemja við
þjónustuaðila.“
join@mbl.is
daglegt líf
MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 3. SEPTEMBER 2007 17
Heimili og hönnun
Glæsilegur blaðauki um heimili og hönnun fylgir
Morgunblaðinu föstudaginn 14. september
Meðal efnis er:
• Straumar og stefnur í innanhússhönnun
• Nýjungar í eldhúsinnréttingum og tækjum
• Flottar lausnir fyrir baðherbergið
• Innlit á fallegt heimili
• Ný hljómtæki og sjónvörp
• Fjallað um hönnuði
• Réttu litirnir fyrir heimilið
• Hvernig á að velja réttu
dýnuna?
og fjölmargt fleira
Allar nánari uppl. veitir Katrín Theódórsdóttir
í síma 569 1105 eða kata@mbl.is
Auglýsendur!
Pantið fyrir klukkan 16 mánudaginn 10. september
Hádegisverðarfundur
Endurnot opinberra upplýsinga,
Hvert stefnir?
5. september 2007, kl. 11:45-14:00
Kornhlaðan Lækjarbrekku, Bankastræti 2
11:45-12:00 Skráning.
12:00-12:05 Inngangsorð; Halldór Árnason, skrifstofustjóri í forsætisráðuneyti.
12:05-12:20 Hádegisverður borinn fram.
12:20-12:40 Innleiðing tilskipunar um endurnot opinberra upplýsinga á Íslandi;
Páll Þórhallsson, lögfræðingur í forsætisráðuneyti.
12:40-13:20 ePSIplus verkefnið og PSI tilskipun um endurnot opinberra
upplýsinga; Christopher Corbin, ePSIplus sérfræðingur.
13:20-13:55 Fyrirspurnir og umræður.
13:55-14:00 Lokaorð; Stefán Guðlaugsson, formaður LÍSU samtakanna.
14:00 Fundarslit.
Fundarstjóri er Guðbjörg Sigurðardóttir, skrifstofustjóri í forsætisráðuneyti.
Fundurinn er haldinn á vegum forsætisráðuneytis, ePSIplus verkefnis
Evrópusambandsins og LÍSU samtakanna.
Verð: kr. 3.000
Nánari upplýsingar: http://lisa.reykjavik.is/
Tilkynning um þátttöku: lisa@skipulag.is
Forsætisráðuneytið
ePSIplus LÍSA samtök
að þefa af fötum áður en þau eru
keypt og hætta við ef efnalykt er
áberandi. Fólk skyldi forðast að
kaupa fatnað með plastþrykki úr
PVC en þar sem ekki er hægt að sjá
hvort um PVC er að ræða er rétt að
spyrja í versluninni.
Öruggast er að kaupa fatnað og
vefnaðarvöru sem merkt er með nor-
ræna umhverfismerkinu Svaninum
eða Evrópublóminu en þessi merki
gera vissar kröfur varðandi notkun á
skordýraeitri, formaldehýði og öðr-
um efnum sem eru skaðleg umhverfi
eða heilsu manna. Gangi ekki að
kaupa fatnað með þessum merkjum
getur umhverfismerkið ØKO-Tex
verið ágætis valkostur þótt kröf-
urnar séu ekki sams konar og hjá
hinum merkjunum.
Formaldehýð er gjarnan notað við
framleiðslu á vefnaðarvöru í ýmsum
tilgangi, t.d. við framleiðslu á
straufríum efnum eða við tauþrykk
og litun. Þá er efnið gjarnan notað til
að verja gegn geymsluskemmdum,
t.a.m. við flutning. Formaldehýð
gufar auðveldlega upp en getur einn-
ig bundist öðrum efnum, t.d. þegar
það er notað við að eldverja vefnað.
þar sleppa menn því yf-
irleitt að þeysa upp úr
sér spýjum á almanna-
færi.
En þá hefur verið
sagt að svona tuð sé
þjóðhættulegt og aftan
úr öldum. Ef reynt yrði
að sporna við frelsinu til
að haga sér eins og dýr
gæti það orðið til þess
að útlendingar í leit að
trylltum partíum í
Reykjavík, hreinustu
höfuðborg heims, létu
ekki lengur sjá sig. Og
hvað yrði þá um við-
skiptajöfnuðinn? Vilj-
um við bara fá hingað
einhverjar ofursiðaðar pempíur, ha?
x x x
En Víkverji er eins og venjulegabjartsýnn og trúir því að nú
muni verða gert þjóðarátak. Enginn
býst við því að Íslendingar verði allir
að syndlausum prúðmennum en ein-
hvers konar millivegur hlýtur að
vera fær. Ef það tekst að gera um-
gengni í miðborginni þolanlega ger-
ist það vegna þess að við, meirihlut-
inn, ákveðum að láta ekki
minnihlutaskríl ráða ferðinni. Og það
eru merki um að unga fólkið sé að
taka forystuna. Víkverji hefur tekið
eftir því að sumir framhaldsskólar
hafa nú sett skorður við öfgunum
sem voru farnar að einkenna busa-
vígslur. Vonandi veit þetta á gott.
Víkverji dagsins eroft illkvittinn.
Hann hefur haft
lúmskt gaman af því að
sjá viðbrögð sumra á
blogginu við umræðun-
um um „ástandið“.
Þetta nýja (og gamla)
stand í miðborg
Reykjavíkur.
Víkverji hefur séð að
sumar partíhetjurnar
eiga nú í hálfgerðum
tilvistarvanda, vita ekki
í hvora löppina þær
eiga að stíga. Heims-
mennirnir eru hræddir
um að missa kúlið sitt
og þora því ekki að taka
almennilega undir gagnrýnina sem
íbúar í miðborginni hafa sett fram.
Einhver gæti farið að efast um að
maður sé töff!
Af hverju ekki skemmta sér við að
brjóta gler og míga og skíta á víða-
vangi eins og dýrin í mörkinni? Að
vísu er amast við því ef hundar og
kettir gera þarfir sínar á röngum
stöðum en miðbæjargestirnir telja
sig greinilega hafa meiri rétt en dýr-
in. Við erum nú einu sinni menn með
mönnum og er stundum mál. Bleiur
eru líka svo óþægilegar og erfitt að fá
þær nógu stórar.
Það hefur lengi þótt svolítið hall-
ærislegt að finna að þessari hegðun.
Sumir hafa þó bent hógværlega á að í
margfalt stærri borgum virðast flest-
ir kunna á klósett og nota þau. Og






   víkverji skrifar | vikverji@mbl.is
UM leið og Kerry Triffin sá rúm úr nýsjálenskum
rimu viði á húsgagnasýningu í New York á síðasta
ári langaði hann til að geta boðið upp á gripinn í
húsgagnaverslun sinni – kona hans hafði aðra hug-
mynd. Hún benti á annað rúm úr sömu
seríu sem var með innbyggðu Bose há-
talarakerfi og ipod tengikví og sagði:
„Þetta rúm ætlum við að bjóða upp
á.“ „Og hún hafði á réttu að
standa,“ hefur New York
Times eftir Triffin.
Tónhlöður á borð við
ipod gegna nú sífellt
stærra hlutverki í
lífi margra. Tón-
hlaðan fer með í
vinnuna, í ræktina og
jafnvel í sturtuna. Þessir litlu
mp3 spilarar eiga jafnvel sinn stað
í fatatískunni þar sem finna má galla-
buxur, jakka, skyrtur, belti, hanska og jafn-
vel nærföt sem eru hönnuð sérstaklega með tón-
hlöðuna í huga.
Nú virðist sem húsgagnaiðnaðurinn ætli sér að
bætast í hópinn, að því er segir í grein sem birt var í
New York Times á dögunum, því þeim fer sífjölgandi hús-
gögnunum sem útbúin eru hátölurum og tengikvíum fyrir
tónhlöður. Rúm, stólar, lampar og jafnvel stofuborð sem einn-
ig gegna hlutverki tengikvíar – já og jafnvel klósettrúlluhald-
ari. Þeir sterkefnuðu geta svo veitt sér 14.000 dollara, tæp-
lega 900.000 kr., borðstofuborð með innbyggðri tengikví.
„Þetta sýnir vel hversu mikilvæg tónlist er í okkar daglega
lífi og hversu ipodinn er orðin samgróinn því hvernig við
hlustum á tónlist,“ segir Greg Joswiak, varaforstjóri ipod
fylgihluta, en að sögn Apple-manna er tengikví fyrir
tónhlöðuna nú að finna í 70% allra nýrra bílteg-
unda sem framleiddar eru í Bandaríkjunum.
Og tæknivæddu húsgögnunum heldur
áfram að fjölga. Þannig er húsgagna- og
smávörukeðjan Pottery Barn meðal þeirra
sem sett hafa hátæknihúsgögn á markað og
fyrir skemmstu kynnti lágvöruverslunin Tar-
get rúmgafla, ætlaða táningum, með inn-
byggðum hátölurum og tengikví. Eigi rúmgafl-
inn síðan eftir að slá í gegn þá eru þeir tilbúnir
með hægindastól og bekki með samskonar búnaði.
Ekki eru þó allir sannfærðir um ágæti þessara
tæknivæddu húsganga, enda óneitanlega viss hætta á
að húsgögnin verði talin södd sinna lífdaga um leið og
nýjar tækninýjungar líti dagsins ljós.
Húsgögn sem rokka
Tæknin Hví að sætta sig við
smart hulstur utan um ipod-
inn þegar að það er hægt að
fá rúmgafl, klósettrúlluhald-
ara eða borðstofuborð utan
um gripinn?
Morgunblaðið/Ásdís