Morgunblaðið - 03.09.2007, Side 22

✝
Ástkær eiginmaður minn, stjúpfaðir okkar, tengda-
faðir, afi og langafi,
SIGURDÓR HERMUNDARSON,
Berjavöllum 2 (áður Álfaskeiði 72),
Hafnarfirði,
verður jarðsunginn frá Víðistaðakirkju miðvikudag-
inn 5. september kl. 13.00.
Blóm og kransar afþakkaðir en þeim sem vilja minnast hans er bent á að
láta Krabbameinsfélagið njóta þess.
Sigrún Helga Ólafsdóttir,
Hlíf S. Arndal, Jón Sigurðsson,
Sigrún Arndal, Sveinn Pálsson,
barnabörn og barnabarnabörn.
✝
Hjartkær eiginmaður minn, faðir okkar, tengdafaðir,
afi og langafi,
GEORG ST. SCHEVING
skipstjóri,
Grandavegi 47,
Reykjavík,
verður jarðsunginn frá Neskirkju miðvikudaginn 5.
september kl 13:00. Blóm og kransar afþakkaðir
en þeim sem vilja minnast hans er vinsamlega bent
á að láta Slysavarnafélagið Landsbjörg njóta þess.
Anna Hannesdóttir Scheving,
Jóhanna Scheving, Vilberg Margeirsson,
Stefán Georgsson,
Berglind Scheving, Sigurbjörn Vilhjálmsson,
barnabörn og langafabörn.
22 MÁNUDAGUR 3. SEPTEMBER 2007 MORGUNBLAÐIÐ
MINNINGAR
✝
Þökkum auðsýnda samúð og vinarhug vegna
fráfalls
ÁSGEIRS ÞÓRS JÓNSSONAR,
til heimilis í Bólstaðarhlíð 58,
Reykjavík.
Ása Ásmundardóttir,
Ásgrímur Þór Ásgeirsson,
Ásgerður Margrét Ásgeirsdóttir,
Óskírð Ásgeirsdóttir,
Ásdís Bjarkadóttir,
Jón Friðgeir Einarsson, Margrét Kristjánsdóttir,
Margrét Jónsdóttir,
Einar Þór Jónsson, Stig A. Wadentoft,
Kristján Jónsson,
Ásmundur Þórarinsson, Auðbjörg H. Hrafnkelsdóttir.
✝
Innilegar þakkir færum við þeim fjölmörgu sem
sýndu okkur samúð og vinarhug vegna andláts
móður minnar, tengdamóður, ömmu og langömmu,
GUÐRÚNAR SIGRÍÐAR PÉTURSDÓTTUR,
Hrafnistu,
Reykjavík,
áður Víðimel 44.
Sérstakar þakkir til starfsfólks deilda 2E og 3F á
Hrafnistu í Reykjavík fyrir góða umönnun.
Auðunn Ágústsson, Sigurbjörg Guðmundsdóttir,
ömmubörn og langömmubörn.
Fallin er frá traust
vinkona og minningar
um allar góðu stundirnar sem við
áttum saman streyma fram í hug-
ann.Við mæðgurnar vorum svo
heppnar að kynnast náið henni
Veigu og græddum við margt á þeim
kynnum. Hún var ekki einungis sér-
fræðingur á sínu sviði sem hár-
Bjarnveig Jensey
Guðmundsdóttir
✝ Bjarnveig Jen-sey Guðmunds-
dóttir fæddist í
Neðri-Miðvík í Að-
alvík 16. júní 1926.
Hún lést á Heil-
brigðisstofnun Suð-
urnesja 23. júlí síð-
astliðinn. .
Útför Bjarnveig-
ar var gerð frá
Keflavíkurkirkju
31. júlí sl.
greiðslumeistari held-
ur einnig góðmenni
sem ekkert aumt
mátti sjá. Veiga var
örlát og það voru ófá-
ar hármeðferðirnar og
hollusturáðin sem við
hlutum hjá henni okk-
ur að kostnaðarlausu.
Minningarnar eru
margar um þessa
góðu og einstöku
manneskju og öll
áhugaverðu samtölin
sem við áttum við
hana í gegnum árin,
sérstaklega hvað varðaði andleg
málefni. Hún lét sig ekki muna um
að koma alla leið frá Keflavík til þess
að veita aðstoð sína og það þrátt fyr-
ir að vera komin vel á efri ár. Það
var ekki bara að við nytum góðs af
kunnáttu hennar og mannkærleika
heldur einnig fjölskylda okkar sem
rétt eins og við sér sárt eftir þeirri
ástkæru vinkonu sem Veiga var. Það
er töluvert áfall að hafa misst svona
góðan vin enda vorum við orðnar
vanar því að eiga hauk í horni þar
sem Veiga var. En það lýkur víst
ævigöngu allra og maður getur ekki
annað en verið ævinlega þakklátur
fyrir þann tíma sem við fengum
saman.
Blessuð sé minning Bjarnveigar.
Gengin er hjartans hugljúfa rós
til himins í faðm föðurins.
Þú varst ljós sem líknaðir í trú,
logandi perla sem hrífandi skein.
Falla hljóðlát tregatárin í tryggð
og trú á gott líf í skjóli Guðs.
Umvafinn englum hvílir lúin bein.
Í heitum faðmi Drottins dvelur.
Í minningunni ætíð verður aflgjafi
óslitinnar vináttu gleði og yls.
Í vissu sendi hljóða bæn og vonglöð bið
að verndarhendi Guðs umlyki þig.
(Höf. Jóna Rúna Kvaran)
Jóna Rúna og
Nína Rúna Kvaran.
Elsku amma okkar,
núna er komið að kveðjustund.
Dauðinn gerir sjaldan boð á undan
sér. Okkur langar að minnast þín
sem einnar af bestu ömmum í heimi.
Þegar þú varst upp á þitt besta, áður
en afi dó, þá komum við stundum til
ykkar afa og þú stjanaðir í kringum
okkur öll. Í fjölskyldunni varst alltaf
með eitthvað fínt í boði, þú varst al-
gjör barnagæla, dýrkaðir barna-
börnin þín eins og þau væru þín eigin
börn.
Ég fór með ömmu Ingu upp á spít-
alann sem þú varst á áður en þú fórst
á elliheimilið að heimsækja Mumma.
Ég sagði við ömmu „þarna er Ása
amma“ og benti á herbergið sem þú
hafðir verið í. Amma sagði „nei, Ása
amma er farin upp til guðs.“ Ég
sagði „nei, amma er ekki farin, hún
er hérna inni.“
Það er svo sárt að fá ekki að hafa
þig lengur hjá okkur. En þú verður
nú samt hjá okkur þótt við sjáum þig
ekki, ég veit að þú munt passa okkur
og leiðbeina okkur áfram í lífinu. En
Áslaug Klara
Júlíusdóttir
✝ Áslaug KlaraJúlíusdóttir
fæddist í Reykjavík
2. febrúar 1932.
Hún andaðist á
Dvalar- og hjúkr-
unarheimilinu
Grund 21. ágúst síð-
astliðinn.
Útför Áslaugar
fer fram frá
Bústaðakirkju mið-
vikudaginn 29.
ágúst kl. 15.
núna ertu komin á
góðan stað og fékkst
afa aftur eins og þú
þráðir svo. Þú saknað-
ir hans svo ótrúlega
mikið, eins og við öll.
Guð varðveiti þig,
elsku amma okkar,
sjáumst síðar.
Nú legg ég augun aftur,
ó, Guð, þinn náð-
arkraftur
mín veri vörn í nótt.
Æ, virst mig að þér taka,
mér yfir láttu vaka
þinn engil, svo ég sofi rótt.
(Sveinbjörn Egilsson.)
Legg ég nú bæði líf og önd,
ljúfi Jesús, í þína hönd,
síðast þegar ég sofna fer
sitji Guðs englar yfir mér.
(Hallgrímur Pétursson.)
Við sendum samúðarkveðju til
Dóru, Marý, Ingu ömmu, Kjartans,
Sigga, Júlla og barnabarna og barna-
barnabarna, guð styrki ykkur á erf-
iðum tíma.
Andri Snær og Lilja Dís
Elsku amma mín, ég sakna þess
svo mikið að geta ekki boðið þér og
afa í morgunkaffi eins og þið gerðuð
alltaf, þið komuð næstum alltaf á
hverjum morgni og mér fannst svo
gott að sjá ykkur á hverjum einasta
degi. Þú bakaðir svo góðar kökur og
heimsins bestu hveitikökur og ég gat
borðað endalaust af þeim.
Þín langömmustelpa
Tinna.
„Ein saga er geymd
og er minningarmerk
um messu hjá gömlum
sveitaklerk.“ Svo hefst ljóðið eftir
skáldkonung okkar um messu á
Mosfelli. En ég ætla ekki að skrifa
um það ljóð, þótt ég vitnaði í það,
heldur um vin minn og skólabróður,
sr. Sigurð Hauk Guðjónsson.
Ég man það eins og gerst hafi í
gær, er við ásamt 120 öðrum stúd-
entum, gengum út úr gamla MR 16.
júní 1950. Þetta var glaður hópur og
hann skiptist til hinna ýmsu starfa
og embætta. Sigurður fór að þjóna
Guði og varð prestur, en ég fór að
vinna í banka og þjónaði því mamm-
Sigurður Haukur
Guðjónsson
✝ Sigurður Hauk-ur Guðjónsson,
fyrrverandi sókn-
arprestur Lang-
holtsprestakalls,
lést 13. ágúst sl. á
Landspítalanum á
80. aldurssári.
Útför Sigurðar
Hauks var gerð frá
Langholtskirkju 23.
júlí sl.
on, en vináttubönd,
þau sem við bundum á
skólaárum okkar,
slitnuðu aldrei.
Sigurður hafði feng-
ið gullpenna í verðlaun
fyrir ritgerð í 6. bekk,
enda var hann af-
burðasnjall í að koma
skoðunum sínum á
framfæri, bæði í ræðu
og riti og það svo, að
hann var víttur og of-
sóttur fyrir að halda
sínum skoðunum á
lofti, en þá vitna ég
aftur í Einar Benediktsson: „Hér var
maður sem sagði satt; margt sóma-
fólk verður illa statt í kirkju hjá
hreinskilnum klerki.“ Sr. Sigurður
flutti morgunandakt í útvarpinu, en
vissum öflum féll það ekki í geð, og
því var honum sagt upp.
Þetta féll mörgum illa, því að hann
hafði talað tæpitungulaust og þannig
komist í uppáhald hjá mörgum og ég
er þess fullviss, að þjónusta hans við
Langholtssöfnuð var til fyrirmynd-
ar. Það var til merkis um kjark hans,
að hann réð 18 ára ungling, Jón Stef-
ánsson, til starfa sem organleikari
við Langholtskirkju og kór þeirrar
kirkju er svo frábær, að ég efast
stórlega um, að aðrir kirkjukórar
standi honum jafnfætis.
Prestsverk þau, er Sigurður fram-
kvæmdi fyrir mig, voru unnin af alúð
og snilld.
Það hefur verið háttur okkar sem
útskrifuðumst úr MR 1950 að hittast
einu sinni á ári og yfirleitt í Félags-
heimili Rafmagnsveitu Reykjavíkur.
Þar er komin á föst sætaskipan og
við Sigurður höfum setið við sama
borðið ásamt okkar ágætu konum.
Einhverju sinni sat þar við borðið
Jón Haraldsson arkitekt, og hann
var hress. Alla setti hljóða, er hann
sagði: „Ég ætla að biðja þig að jarða
mig, sr. Sigurður, en Sigurður svar-
aði: „er það eitthvað í nánd“? Jón
svaraði: „Maður veit hvorki stað né
stund“ og það fór svo, að Jón féll frá
fáum mánuðum síðar og þá flutti Sig-
urður eina af sínum snilldarræðum.
Nú er stórt skarð höggvið í hópinn
frá MR 50, sem ei verður bætt, en sr.
Sigurður er einn þeirra sem aldrei
deyja, hann lifir í hugum okkar sem
einn sá albezti sem ég hefi kynnst.
Því kveð ég þig, vinur, með síðasta
versi Sólarljóða:
Hér vit skiljumk
ok hittask munum
á feginsdegi fira;
dróttinn minn
gefi dauðum ró,
en hinum líkn, er lifa.
Halldór Ólafsson.
Okkar ástkæri faðir, tengdafaðir, afi og langafi
JÓHANN JÓN ÞORVALDSSON
húsgagnasmiður
Furugerði 1,
áður til heimilis að Geitlandi 6,
Reykjavík,
lést á líknardeild Landspítalans föstudaginn 31.
ágúst.
Selma Jóhannsdóttir,
Magnús Jóhannsson, Elín Guðmundsdóttir,
afa- og langafabörn.
✝
Morgunblaðið birtir minning-
argreinar alla útgáfudagana.
Skil | Greinarnar skal senda í gegn-
um vefsíðu Morgunblaðsins: mbl.is –
smella á reitinn Senda efni til Morg-
unblaðsins – þá birtist valkosturinn
Minningargreinar ásamt frekari upp-
lýsingum.
Skilafrestur | Ef birta á minning-
argrein á útfarardegi verður hún að
berast fyrir hádegi tveimur virkum
dögum fyrr (á föstudegi ef útför er á
mánudegi eða þriðjudegi). Ef útför
hefur farið fram eða grein berst ekki
innan hins tiltekna skilafrests er ekki
unnt að lofa ákveðnum birtingardegi.
Þar sem pláss er takmarkað getur
birting dregist, enda þótt grein berist
áður en skilafrestur rennur út.
Formáli | Minningargreinum fylgir
formáli, sem nánustu aðstandendur
senda inn. Þar koma fram upplýs-
ingar um hvar og hvenær sá, sem
fjallað er um, fæddist, hvar og hve-
nær hann lést, um foreldra hans,
systkini, maka og börn og loks hvað-
an útförin fer fram og klukkan hvað
athöfnin hefst. Ætlast er til að þetta
komi aðeins fram í formálanum, sem
er feitletraðu r, en ekki í minning-
argreinunum.
Undirskrift | | Minningargreinahöf-
undar eru beðnir að hafa skírnarnöfn
sín en ekki stuttnefni undir grein-
unum.
Minningargreinar