Sjómannablaðið Víkingur - 01.09.1956, Page 17
KTINNI
konur gamli konungurinn sálaði Ibn Saud átti, en tal-
ið er, að þær hafi verið um 250. Hitt er nokkurn veg-
inn víst, að með konum sínum eignaðist hann 42 syni.
Núverandi konungur, Saud sonur gamla Sauds, er 54
ára gamall og á um 130 konur, sem blessað hafa hann
með því að ala honum 24 syni. Hið óhófslega, léttúðuga
líf, sem sýnt er í kvennabúrum í amerískum kvikmynd-
um eru ekki samkvæmt staðreyndum.
Haremskonurnar eru ávallt þaktar blæjum frá hvirfli
til ilja, jafnvel hárið má ekki sjást, hvað þá annað af
yndisþokkanum. Konumar eru hjúpaðar slæðum þess-
um inni sem úti. Lifa óbrotnu lífi að öðru leyti en því,
að þær eiga eða hafa umráð yfir ógrynni gimsteina og
öðru skrauti. Lifa í undurfögru umhverfi og hafa nægi-
legt að „bíta og brenna“. Synimir eru aldir upp af
mæðrum sínum og öðrum konum i búrinu, þar til þeir
eru 7 ára, en þá taka karlmenn við uppeldinu, sem
mjög er vandað til.
FangelsiS í Monako.
Afbrotamenn í dvergríkinu Monako afplána refsi-
verða glæpi að vísu með einangrun, en ekki á annan
hátt. Hver klefi í fangelsinb er ágætlega útbúinn þæg-
indum og nýtízku tækjum. Mat fá fangamir frá ágætu
veitingahúsi, og útsýnið yfir Miðjarðarhaf er hið sama
og auðugir túristar greiða háar upphæðir fyrir að
njóta.
Einstök rátSvendni.
Hafnarverkamaður, er vann við að lesta skip í
Suður-Afríku, tapaði fyrir nokkrum mánuðum umslagi
með vikulaunum sínum í lest skipsins. Nokkru síðar
fann annar hafnarverkamaður í Southampton í Eng-
landi umslagið og tókst honum að koma því til eigand-
ans, þúsundum mílna í burtu.
Tatovering.
Einn hinn frægasti tatoverari heims er Bretinn Cash
Cooper. Hann mun hafa tatoverað um 40.000 myndir
á mannslíkama. Sjálfur er hann þakinn myndum og
mynstrum, sem hann notar sem sýnishorn fyrir við-
skiptamennina. Á hálsi hans er tatoverað stórum stöf-
um: „Skerið hér“. Sá, er ber þó flestar myndir á
skrokknum, mun vera annar Breti, sem heitir Picto og
er hafnarverkamaður í London. Á líkama hans eru alls
tatoveraðar 500 myndir. Hann hefur arfleitt Cash
Cooper tatoverara að húð sinni eftir sinn dag.
Þrælar.
Til þess skipuð nefnd Sameinuðu þjóðanna hefur
Kefið út skýrslu um þrælahald í heiminum og fullyrðir,
að í Saudi Arabíu einni séu um 1 milljón þrælar af
V í K I N G U R
7 milljónum íbúum landsins. Hörundslitur þrælanna er
frá hvítum og til biksvartra. Þrælar þessir eru tvenns
konar, þ. e. a. s. í fyrsta lagi fagrar stúlkur til yndis-
auka fyrir hina mörgu ríku fursta og í öðru lagi vinnu-
þrælar, þar sem eingöngu er hugsað um likamsþrek. Og
þetta á sér stað án þess að nefndin sjái nein ráð til þess
að stöðva ósómann á því herrans ári 1956.
Þorstinn er verstur.
Það er alkunna, að það, sem þjáir skipbrotsmenn í
björgunarbátum, er aðallega vöntun á drykkjarvatni.
Mörg hryllileg dæmi frá ýmsum tímum lýsa þeirri kvöl,
er þorstinn sækir á. Þótt hungrið sé slæmt er það ekk-
ert á við þorstann, sem gerir menn vitskerta áður en
þeir deyja kvalafullum dauða. Nú hefur verið fundið
upp tæki til þess að vinna vatn úr sjó. Er það plastik-
belgur, sem hefur tvöfaldan botn. Þegar neðri hluti
hans hefur verið fylltur með sjó, er sólin látin eima
hann, og næst þannig ágætt ferskt vatn til drykkjar.
Þessi aðferð var notuð síðustu stríðsárin af Vestur-
veldunum, en haldið leyndri á meðan nokkur von var
til að óvinunum fækkaði eitthvað við dauða af þorsta.
Svo miskunnarlaus er ófriður.
Hvað veiztu um Singman Rhee?
Forseti Suður-Kóreu, Singman Rhee, sá harði karl,
er giftur austurriskri konu. Þegar þau giftu sig var
hann 58 ára, en hún um 30 ára. Hann var í þann tíma
í útlegð frá landi sínu, er hersetið var af Japönum.
Áður sat hann 7 ár í fangelsi Japana og var þá pyntur
þannig, að hann er svo að segja handalaus. Allir fing-
urnir á báðum höndum eru undnir og brotnir7 Engan
þarf því að furða, þótt honum hafi ætíð, jafnvel eftir
að Suður-Kórea og Japan urðu samherjar, verið hálf-
gert í nöp við Japani og vantreysti þeim þjóðflokki.
*
SMÆLKI
#
— Segðu mér annars, hvað orsakaði sprenginguna
í katlinum?
— Já, það get ég svo sem. Vélstjórinn var fullur,
en ketillinn tómur.
*
Tveir bændur mættust á förnum vegi.
Jón: Hvað gafstu hestinum þínum um daginn, þegar
hann var veikur?
Jói: Terpintínu.
Nokkru seinna mættust þeir aftur:
Jón: Hvað var það, sem þú sagðist hafa gefið hest-
inum þínum um daginn, þegar hann var veikur?
Jói: Terpintínu.
Jón: Hana gaf ég einnig mínum hesti, þegar hann
var veikur, en hann dó af því.
Jói: Minn dó einnig af því.
*
— í marga mánuði fannst mér ég vera kjölturakki,
en svo fór ég til taugalæknis.
— Batnaði þér?
— Já, nú finnst mér ég vera blóðhundur.
177