Sjómannablaðið Víkingur


Sjómannablaðið Víkingur - 01.02.1961, Blaðsíða 28

Sjómannablaðið Víkingur - 01.02.1961, Blaðsíða 28
Sigfús Magnússon: Fullvinnsla nets í vörpugerð Ég hef rekið mig á þann mis- skilning, að ég sé að bjástra við að finna upp sérstaka gerð af möskva. Það er ekki rétt. Möskvarnir eru ágætir eins og þeir eru. Ég vil aðeins vinna öðruvísi úr möskvunum til vörpugerðar en gert er. Ég vil koma mönnum í skiln- ing um, að það þarf að fullvinna netið til vörpugerðar. Hið mikla aukanet. sem er í vörpum gerir þær lítt viðráðanlegar og óskilj- anlegar. Það lítur út fyrir, að menn skilji ekki hvað ég á við, með því að fullvinna net. Ég skal skýra það betur. Það er t.d. nokkurn veginn fullunnið net í síldarreknetum. Ef við höfum 20 möskva net og möskvastærðin er 20 leggir á metra þá til að fullvinna netið klæðir það rúma 1.40 m á tein, en eftir þorskanetafellingu klæddi það aðeins 1 m. Þetta er ekki svo lítill mismunur í stóru neti. Hliðar undirvængjanna eru fullunnið net nema fastavængs- jaðar. Nú ætti að liggja ljóst fyrir, að ég er ekki með neina nýmóð- ins möskva. Menn telja það f jar- stæðu að gagnrýna botnvörpuna, því mikið hafi veiðzt í hana. Það er alveg rétt, og hún heldur á- fram að veiða eins og hún hef- ur gert. Höfuðlínan er tengd í klafa og getur orðið allt að 2 fetum frá botni. Miðhöfuðlínan kannske nokkuð hærra. Fiskur, sem heldur sig við botninn, hef- ur þá eðlishvöt að flýja alveg að botni verði hann fyrir styggð. Þess vegna veiða botnvörpur mikið af þeim fiski, sem heldur sig nærri botni og allar mjög svipað. Lengi var ég búinn að velta því fyrir mér áður en ég byrjaði að senda bréf í Sjómannablaðið Víkinginn hvernig bezt væri að 28 koma af stað opinberum umræð- um um vörpugerð, svo menn gætu farið að átta sig á hvað raunverulega á að liggja tir grundvallar. Ég áleit tilgangs- laust að halda því fram undir- búningslaust, að bygging botn- vörpunnar væri tæknileg fjar- stæða í netagerð. Þess vegna hef ég komið með drög að færum leiðum, sem byrjunarleiðum til vörpugerðar eftir reglunni að fullvinna netið. Ég hef borið saman við botnvörpuna eins og hún er, svo menn geti áttað sig á þeirri eðlisbreytingu, sem nauðsynlegt er að gefa vörpum, svo hægt sé að klæða þær úr sín- um upprunalegu reifum. Um þróun í vörpugerð verður ekki að ræða fyrr en menn sjá og viðurkenna, að það þarf að full- vinna netið og gera alla vörpuna virka. Ég hef komið með teikningar af hlutum úr vörpum og reiknað út vinnsluhæfni þeirra, svo menn geti athugað hver hjá sér eða fleiri saman hvort ég reikna ekki rétt. Sama aðferð er við alla hluta vörpunnar. Allir þeir, sem þekkja gerð botvörpunnar eru sæmilegir netamenn og kunna að reikna með rétthyrndum þrí- hyrningi eins og ég hef sýnt. Þeir geta leiðrétt mig fari ég ekki með réttar tölur. Ég tel, að ég sé búinn að koma með svo ákveðin vinnu- brögð í þessari vörpugerð, sem byggist á því að fullvinna netið, að menn geti gagnrýnt það sem ég hef sagt. Þess vegna deili ég á botnvörpuna og á trúnaðar- menn ríkisstjórnarinnar. Það eru vísindamenn og tæknifræð- ingar sjávarútvegsins bæði hér og erlendis, sem hafa haft af- skipti af þessum málum. Það verður tæpast sagt, að ég réðist á garðinn þar sem hann er lægstur. Önnur leið en koma með eitthvað annað til saman- burðar var ekki fær. Hin hefðbundna gerð botnvörp- unnar er orðin trúaratriði hjá öllum fiskveiðiþjóðum, sem styrkist af því, að framámenn allra fiskveiðiþjóða finna ekk- ert athugavert við þessi undar- legu hlutföll, sem eru í botn- vörpum. Þeir hafa auðsjáanlega gengið til starfa með fyrirfram fullvissu um, að gerð botnvörp- unnar væri fullkomnun í neta- gerð. Þar sem þeir hafa lítið botnað í þessari samsetningu, hafa þeir tekið þá mannlegu af- stöðu að hæla henni, en þó sleg- ið þann varnagla, að með réttum hjálpartækjum væri hægt að hækka höfuðlínuna frá botni. Með því hafa þeir leitt hugtak- ið vörpugerð yfir á hjálpartæki til að þvinga vörpur betur opn- ar. Þetta hefur villt dómgreind sjómanna, sem hafa öðrum hnöppum að hneppa en rengja það, sem vísindamenn og aðrir fræðimenn kalla gott. Togara- menn hafa lært maður eftir mann, að þessi undarlegu hlut- föll eigi að vera í botnvörpum. Það hefur aldrei frá upphafi vörpugerðar verið gerð tilraun til að skýra þau lögmál eða fræði. sem vörpugerð heyrir undir. Togaramenn hafa lært þessa lexíu hver af öðrum og stolt togaramanna var og er að kunna að hnýta höfuðlínukant og aðra jaðra fram og aftur. Þá yoru þeir taldir fullfærir neta- menn og voru það. Ég vil geta þess, að höfuðlínu- kantur, þar sem 2 upptökur eru gerðar að einni i hverri umferð er yfir 30% felling á netinu. Þetta bið ég lesendur að hafa huga, þegar ég tala um lengd höfuðlínu. Nú vil ég minnast á þær fram- parir í vörpugerð, sem Þjóðverj- \m eru eignaðar. Þeir sáu, að "óparnir voru óþarfir ef hægt yar að ná inn vörpunni án beirra. Svo sáu þeir, að eitthvað var bogið við fljúgandi væng- VÍKINGUR

x

Sjómannablaðið Víkingur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Sjómannablaðið Víkingur
https://timarit.is/publication/335

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.