Veðrið - 01.04.1962, Blaðsíða 26

Veðrið - 01.04.1962, Blaðsíða 26
norðaustan til á landinu og tók víða fyrir fjárbeit. Nokkuð dró úr hörkunum undir mánaðamótin, cn síðan kólnaði á ný. Fyrstu vikuna í desember hélzt stöðugt NA-átt og baetti á snjóinn norðan- lands og austan. Miðhluti mánaðarins var tiltölulega hlýr. Ekki var þó nægileg hláka til að snjóinn tæki norðanlands, helclur mun hann hafa hlaupið í hjarn og svell, svo að jarðbönn héldu áfram. Milli jóla og nýárs gerði enn kulda- kafla, þann mesta á vetrinum í 500 og 1500 m hæð. Um áramótin breytir uni veðurfar. Lægðir fara um nálægt landinu og valda stormum og ógæftum, en hítasveiflurnar eru ekki áberandi miklar, því að loftið, sem hingað berst ei hvorki frá mjög suðlægum né norðlægum stöðum. Þó lagði hingað helclur kalcl- an loftstraum frá hafinu við Svalbarða upp úr miðjum mánuðinum. ] febrúar var fádæma óstillt veður og stormasamt. Hitasveiflur voru stórar, því að lægðirnar, sem gengu austur yfir landið voru víðáttumiklar og drógu til landsins loft frá f jarlægum slóðum. Síðustu vikuna stilltist þó veðrið, því að mikil hæð breiddist ytir landið og nágrenni þess. Þ. 26. varð loftþrýstingur meiri í Reykjavík en áður hefur mæht þar, eða 1051.1 millibör. 1 lok mánaðarins vók lægðin vestur yfir Grænland og settist þar að um sinn. Allan fyrri hluta marz var norðlæg átt og sífelldir kuldar. Fyrst í stað kom lol'tið norðan með austurströnd Grænlands, en síðar frá hafinu við Sval- barða. Þann 15. er farið að stillast, og þá um morguninn mældist mesta frost sem komið hefur hér á landi síðan árið 1918. Frostið varð 33 stig í Möðrudal og 30 á Grímsstöðum, en 1918 komst það í 38 stig á Grímsstöðum. Eins og sjá má á línuritinu hér að ofan var frostið í 1500 m hæð yfir Keflavík aðeins um 12 stig, og samanburður við háloftastöðvarnar á Tobinhöfða, Jan Mayen og í Færeyjum gefur til kynna, að í sömu hæð yfir Möðrudalsöræfum hafi verið lítið kaldara. Nokkru neðar mun hafa verið þar heldur minna frost, svo að þarna hafa verið a. m. k. 20 stiga hitahvörf um morguninn. Þann- ig er ástatt yfirleitt, þegar kaldast verður á veturna og nóttunni. Jörðin geislar frá sér hitanum út í geiminn og tekur ekki á móti neinum varma að utan í staðinn. Sé þykkt loft, endurkasta skýin miklu af geisluninni aftur til jarðar, líkt og gler í vermireit. Tær vatnsgufa hefur éinnig nokkuð af þessum hæfileika til að endurkasta varmageislun. Kólnun landsins á nóttunni er ennfremur háð eðli yfirborðsins. Sumir hlut- ir sleppa frá sér eða geisla hitanum betur en aðrir. Einnig leiðist hiti að neðan misjafnlega vel upp til yfirborðsins. Snjórinn er mjög góður geislari, og hann leiðir líka illa hita. Af þeim sökum verða frosthörkur að jafnaði mestar, þegar alsnjóa er. En hið kalda loftlag neðst er þunnt, svo að varmamagnið, sem tapast, er lítið. Það vinnst því fljótt upp, þcgar sólin tekur að skína á daginn. Hvítur snjórinn endurkastar að vísu miklu af sólargeislunum, en gleypir þó nóg í sig til að hita upp aftur kalda lagið, sem er ekki nema nokkrir metrar á þykkt, þegar logn er. Ef nokkur gola er að ráði, hrærir hún í loftinu, svo að það kald- asta þyrlast upp frá jörðinni og lilýrra berst niður / staðinn. Hin daglega 26 ---- VEÐRIÐ

x

Veðrið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Veðrið
https://timarit.is/publication/369

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.