Vikan - 04.08.1966, Blaðsíða 43

STALHUSG'O'GN
W
Sterk og vöndud
Verd vid allra hæfi
Gócfir greidsluskilmáiar
Lifaval á plastáklædi og bordplasti
Velfitappar á stólfótum án aukakostnada r
ALLT i ELDHUSIÐ Á SAMA STAÐ
vid Ódinstorg
sími
10322
enn mciri lúxus. Menn munu
halda áfram að sigla yfir At-
lantshafið eða kringum hnöttinn
á skipum eins og „Leonardo da
Vinci“ eða „France“ og munur-
inn verður raunar einkum sá, að
lúxusskip framtíðarinnar verða
atómknúin. Sú tækni er enn á
frumstigi; aðeins er það banda-
ríska skipið Savannah og rússn-
eski Lsbrjóturinn Lenin, sem um
þessar mundir er búin þesskon-
ar véltækni. Það hefur verið sagt,
að lúxussnekkjur milljónamær-
inga eins og Onassis, séu að mál-
verkasöfnum þeirra frátöldum,
sá einasti lúxus sem þeir geta
veitt sér umfram flesta sæmi-
lega efnaða menn. Lúxussnekkj-
an mun halda sessi sínum, ekki
sem samgöngutæki, þó þeir dóli
á þeim milli hafna, heldur sem
skemmtitæki og þess vegna kem-
ur það í rauninni ekki þessari
grein við.
Þótt öðru væri spáð fyrr á öld-
inni, heldur bíllinn sessi sínu
sem einstaklingsfarartæki og
virðist ekki í neinni hættu. Ekk-
ert ógnar vinsældum bílsins,
kannski hafa þær aldrei verið
meiri en nú, að minnsta kosti
hafa bílar aldrei selzt neitt við-
líka. Menn eru líka hættir að
spá því, að bíllinn verði lagður
niður sem s?<mgöngutæki einn
góðan veðurdag, eða eitthvað
betra komi í hans stað. Aöeins
munu bílar taka verulegum
breytingum til batnaðar. Með til-
liti til hárrar tölu dauðsfalla af
völdum bifreiðaslysa, mun meg-
ináherzlan lögð á öryggshliðina.
Þar fyrir utan munu bílar gerð-
ir bæði þægilegri og ódýrari en
þeir eru nú. Því er almennt spáð,
að rafsegulbrautir verði lagðar í
alla meiriháttar þjóðvegi og bíl-
ar verði þannig útbúnir, að þeim
verði einfaldlega stýrt inn á raf-
segulbrautina og þar stillt á
sjálfstýringu. Bílstjórinn snýr
sætinu sínu aftur ef verkast vill,
tekur sér bók í hönd, spilar við
farþegana, eða þeir kveikja á
litsjónvarpinu, sem vitaskuld
verður í hverjum bíl. Allt verður
gert til þess að minnka óþæg-
indin, minnka áreynsluna, tauga-
spcnnuna, sem alla er að drepa
í borgum nútímans, og er eins-
konar barnasjúkdómur menning-
arinnar. Bæði er það, að taugar
afkomcnda okkar verða betur til
þess fallnar að þola hraða og
spennu og svo hitt, að spennan
í daglegu lífi verður í sjálfu sér
minni, samgöngutækin eiga ekki
sízt þátt í því; í lofti á láði og
Iegi munu þau svífa eða renna
áfram, án titrings, án hávaða og
ýmissa þeirra óþæginda, sem all-
ir þekkja núna. Sumir telja að
eftir þessu sé ekki svo ýkja langt
að bíða, að minnsta kosti ekki
hjá hinum auðugri þjóðum, og
þá verður bæði auðvelt og
skemmtilegt að lifa.
G.S.
Fegurðardrottning . . .
Framhald af bls. 27.
— Þetta er viðurkennt snilldarverk,
en þó svo einfalt að allir geta not-
ið þess, beint úr daglega lífinu.
Martha Graham er ó dólítið ann-
arri l(nu, klassískari og torskildari,
finnst sumum. Hún sýslar mikið með
Ijós og skugga og dularfullar verur
eins og engla og afturgöngur. Það
er sagt að hún hafi mikil dóleiðandi
óhrif á áhorfendur sína.
— Hvaða munur viltu segja að
sé á klassískum ballett og diass-
ballett?
— Nú á tímum virðist mér sá
síðarnefndi hafa meiri möguleika.
I klassískum ballett er tæknin aðal-
atriðið. Til þess að hún sé nægilega
mikil þarf gífurlega þiálfun; það
þarf beinlínis að skipta um líkama.
En innlifun í hlutverkið er auka-
atriði. Hún er hinsvegar aðalatrið-
ið í diassballett. Hann er ekki ein-
ungis dans, heldur einnig leikur.
Hann virðist líka ná betur til fólks-
ins, kemst nær því að gefa öllum
eitthvað. West Side Story er gott
dæmi um það.
Við spurðum Báru nú um djass-
ballettskólann hennar. Aðsóknin að
honum hefur verið mikil, og bendir
það ótvírætt til þess, að Bára hafi
á réttu að standa, þegar hún segir
að þessi listgrein henti tímanum,
sem við lifum á.
— Við byrjuðum með sextíu nem-
endur, en siðasta mánuðinn, sem
við kenndum í vor, voru þeir orðn-
ir þrjú hundruð. Nú erum við að
byrja aftur, höfum fengið húsnæði
fyrir æfingasal í Júpiter & Marz-
húsinu inni á Kirkjusandi, og höf-
um undanfarið verið önnum kafin
við að innrétta það.
— Nemendurnir eru að sjálf-
sögðu flestir á ungum aldri?
— Ekki yngri en 11 ára í djass-
ballett. En ég tek nemendur niður
í 7 ára aldur ( klassískum balletf.
Klassiskur ballett er mjög góð und-
irstaða og nauðsynlegt að hafa
hann með.
— Nemendurnir eru að sjálf-
sögðu bæði piltar og stúlkur?
— Stúlkurnar hafa til þessa verið
í miklum meirihluta. Það er miklu
erfiðara að fá piltana til að dansa
með, en við vonum að það lag-
ist.
VIKAN 43