Æskan - 01.03.1989, Blaðsíða 15

tS
•fl
„Héðinn kom, sá og sigraði íþessari
keppni. Hann lékfrábærlega, dreng-
urinn, og sýndi svo að ekki verður um
villst að þar er ájerðinni handknatt-
leiksmaður Jramtíðarinnar, leikmað-
ur sem á ejtir að verða á heimsmæli-
kvarða næstu árin ej hann heldur
rétt á spilunum. Haja verður í huga
að þetta var íjyrsta skipti sem hann
keppir á stórmóti.“
Þannig skrifaði íþróttafréttamaður
eftir B-keppni heimsmeistaramótsins í
handknattleik - og margir aðrir tóku
líkt til orða. Flestir lesenda Æskunnar
hafa eflaust fylgst með keppninni og
fagnað leik eftir leik! Sennilega hefur
þeim ekki litist á blikuna þegar Kristj-
áni og Alfreð var vísað af velli það sem
eftir var leiks á móti Vestur-Þjóðverj-
um. En þá kom til kasta Héðins Gils-
sonar og Sigurðar Sveinssonar og þeir
brugðust ekki þó að álagið væri mikið.
Þvílík skot! Það var stórkostlegt.
Æskan hefur fengið ótal beiðnir um
að taka landsliðsmennina tali. Sumir
hafa nefnt einhvern sérstakan öðrum
fremur, aðrir sagt að einu gilti við
hvern talað væri því að sá árangur, er
náðist í Frakklandi, hafi verið „sigur
liðsheildarinnar“. Við ákváðum að
ræða við yngsta leikmanninn, Héðin
Gilsson, þann er sagt var um að væri
„handknattleiksmaður framtíðarinn-
ar“.
Hann kom til fundar við mig á skrif-
stofu Æskunnar og varð að hneigja höf-
uð til að reka sig ekki upp undir í dyr-
um! Hann er einn sentímetra umfram
tvo metra. . . Við lítum öll upp til hans
sem framúrskarandi íþróttamanns en
þar að auki verða velflestir að líta upp
til að horfast í augu við hann! Þar sem
ég er afar lágvaxinn þurfti ég að reigja
hálsinn meira en lítið. . .
„Það kemur sér oft vel að vera há-
vaxinn leikmaður en getur líka verið
erfitt. Ég er of grannur miðað við hæð.
Þegar ég var í 3. flokki og stökk upp
átti ég til að snúast í loftinu ef við mér
var stjakað. Einu sinni lenti ég á herð-
unum og var frá keppni í nokkrar vik-
ur,“ segir Héðinn. „Ég mætti þyngjast
um 10 kíló, fara yfír 100 kg mörkin. . .
Ég hef verið að þreknast frá því ég var
17 eða 18 ára en gengur fremur illa að
þyngjast nóg. Um jólin bætti ég við
mig tveim eða þrem kílóum en missti
þau á rúmri viku þegar við fórum að
æfa og leika aftur. Maður brennir afar
miklu á æfingum.“
„Ég snerist
bara með"
- Þú átt ekki langt að sækja áhuga á
og leikni í handknattleik. . .
„Nei, raunar ekki. Faðir minn, Gils
Stefánsson, lék lengi með FH. Hann
hætti í handboltanum fyrir um tíu ár-
um. Þá fór hann að vinna við Hraun-
eyjafossvirkjun og varð að leggja skóna
á hilluna.
Á heimilinu og í Hafnarfírði yfirleitt
hefur líka allt snúist um handbolta. Ég
snerist bara með.“
ÆSKAM 15