Æskan - 01.03.1989, Blaðsíða 30

V
r
Fiska-
landi
eftir Báru Þórarinsdóttur
Litlu fiskarnir vildu fara upp á
land. Þeir vildu allt í einu ekki
vera lengur að synda. Þeir vildu
fara í bíó. Fiskamamma skildi
þetta ekki. Þeir höfðu aldrei verið
svona óþægir fyrr. Þeir urðu að
skilja að þeir gátu ekki labbað á
þurru landi. Fiskapabbi, hann
Flandri gamli, nennti ekki að
hlusta á lætin í fiskabörnunum.
Hann var næstum aldrei heima.
Alltaf var hann einhvers staðar á
flandri. Þess vegna hafði hann
fengið þetta nafn.
Og litlu fiskarnir héldu áfram
að suða í mömmu sinni.
- Kemur ekki til mála, sagði
fiskamamma. - En ég skal bara
segja ykkur sögu í staðinn. Hún
er um það hvernig umhorfs var í
Fiskalandi í gamla daga.
Þá sletti fiskapabbi til sporðin-
um og sagði að þá hefðu verið
brúnir þaraskógar svo langt sem
augað eygði og engan hefði langað
í bíó.
Fiskamamma, sem hét Finna,
setti sig í stellingar, lagaði til
svuntuna sína og byrjaði:
30 ÆSKMT
- Einu sinni var voldugur
kóngur ríkjandi í Fiskalandi.
Hann hét Skellur og þegar hann
skellti til stóra sporðinum skvett-
ust litlu öldurnar í allar áttir. En
honum Skelli fiskakóngi datt í
hug einn góðan veðurdag að nú
langaði hann í súkkulaði. En það
var bara ekkert súkkulaði til í
Fiskalandi. Skellur fiskakóngur
vissi að súkkulaði var brúnt á lit-
inn og þá hlaut hann að geta búið
það til sjálfur. Því næst kallaði
hann á hákarlana og bað þá um að
brytja niður nokkrar ekrur af
þaraskógi því að hann þóttist al-
veg viss um að geta búið til
súkkulaði ef hann hefði nóg af
þara. Þarinn er nefnilega brúnn.
En þá vantaði nógu stóra kvörn til
að mala þarann í. Allt í einu hug-
kvæmdist honum hvað hann gæti
notað. Stóru lúðurnar og flyðr-
urnar lágu alltaf niðri á sandbotn-
inum og það væri tilvalið að láta
þær leggjast á þarann og snúa sér í
hring. Þá myndi hann malast í
duft. Og þá væri bara eftir að búa
til súkkulaðið, fá það til að tolla
saman.
„Jamm,“ sagði kóngurinn við
sjálfan sig, „ég sýð bara svolítinn
grængróður og safinn úr honum
heldur þessu saman og þá er kom-
ið súkkulaði.“
En hvernig sem hann reyndi
tolldi súkkulaðið ekki saman. Það
eina sem hafðist upp úr þessu var
að allt of mikið eyddist af þara-
skóginum og betra hefði verið fyr-
ir Skell fiskakóng að borða bara
hollan og góðan mat og láta
súkkulaðigerðina vera því að þa
hefði umhverfið hér verið miklu
skemmtilegra en það er núna.
Og fiskamamma lyngdi aftur
augunum og fékk sér „tyggjó“-
Henni fannst það allt í lagi því að
það var búið til úr þanginu sem
var svo fljótt að vaxa þó að af þvi
væri tekið.