Æskan - 01.03.1989, Side 29

ÚR RÍKI
KÁTTÚRUNNAR
Umsjón: Óskar Ingimarsson
Þessar rendur eru raunar svo áberandi og vel afmarkaðar á efri hluta afturfóta að engu
er líkara en dýrið sé í stuttbuxum. . .
^etta skrýtna nafn er komið úr Afr-
íkumáli, enda á dýrið, sem ber það,
heima í þéttum frumskógum Afríku.
Þetta er jórturdýr, skylt gíraffa, þó
a® rendurnar á fótum þess minni ögn
a sebrahest. Þessar rendur eru raunar
svo áberandi og vel afmarkaðar á efri
hluta afturfóta að engu er líkara en
dýrið sé í stuttbuxum.
Ókapinn á sér allmerkilega sögu,
ekki síst vegna þess að hann var fyrst
Sfeindur sem dýrategund í byrjun
Þessarar aldar. Menn höfðu samt vit-
að af honum áður. Skömmu eftir
!890 sögðu innfæddir menn í tveim-
Ur héruðum í Kongó enskum vís-
'udamönnum frá undarlegu dýri sem
á stærð við myndarlegan asna.
Peir höfðu veitt það og gert sér belti
Ur röndóttu skinni þess. En erfitt var
að komast í færi við það því að það
Var ákaflega styggt og felugjarnt.
Næst gerist það að þáverandi land-
^Jóri Breta í Úganda, sir Harry
J°hnston, sendir nokkrar skinnpjötl-
Ur fil Lundúna. Rákirnar komu ekki
Udm við neina þekkta sebrategund
en vel gat verið að um nýja tegund
Sebradýra væri að ræða. Þó komust
^nn á aðra skoðun þegar Johnston
Sendi hauskúpu og heillegra skinn til
reska náttúrugripasafnsins. Og á al-
Þióðaþingi dýrafræðinga í Berlín 1901
Var fiýrinu lýst nánar og því gefið vís-
Uidaheitið Okapia.
Síðan voru ókapar fluttir í dýra-
Sarða í Evrópu og Ameríku og hefur
^ekist bærilega að fá þá til að auka
Par kyn sitt. Fóðrunin hefur verið
^sta vandamálið því að erfitt hefur
feynst að ná í blöð þeirra trjátegunda
Seiíl dýrin lifa á, einkum að vetrin-
uni. Þetta hefur þó verið leyst með
framleiðslu á gervifóðri og svo virðist
sem ókaparnir hafi vanist því.
Ókapar eiga heima á takmörkuðu
svæði í Zaire (áður Kongó). Það er
um 40.000 ferkílómetrar að stærð og
afmarkast af fljótunum Ituri, Uele og
Congo. Með tilliti til þess hve dýrin
búa þétt er stofninn nokkuð stór eða
um 10.000 dýr að því er talið er.
Aðallitur ókapa er rauðbrúnn en
fætur eru hvítleitir með svörtum þver-
röndum eins og minnst hefur verið á
hér að framan. Vangar eru hvítir eða
gulleitir. Eyrun eru stór, svo og nas-
irnar, og snjáldrið nokkuð framteygt.
Tungan er löng og mjög hreyfanleg
og notuð eins og rani. Halinn er í
meðallagi langur með skúf á endan-
um.
Eins og flest skógardýr er ókapinn
einfari utan fengitímans eða þá 2-3
dýr saman, oftast tvö karldýr og eitt
kvendýr eða kvendýr með unga eins
og sést á myndinni sem fylgir þessari
grein. Hún er tekin í Huriskógi í Za-
ire.
ÆSKAU 29