Valsblaðið - 11.05.1973, Síða 27

VALS BLAÐIÐ
25
Fríniann Hvlijuson:
Reglusemi
Það vakti nokkra athygli, þegar
birtar voru í blöðum reglur um sitt-
hvað varðandi leikmenn KSÍ sem fara
áttu til keppni í Luxemburg. Áttu
þessir ungu menn að leika unglinga-
landsleik þar úti og fór hann fram
í okt. s.l. Reglugerðin var í 11 grein-
um; þrjár þeirra skera sig nokkuð
úr um efni, en hinar voru almenns
efnis um ferðalagið.
Þessar þrjár greinar voru svohljóð-
andi:
7. gr. Allir í förinni með Unglinga-
landsliðinu til Luxemburg
verða að vera klæddir jakka-
fötum, í skyrtu og með bindi
og á vel burstuðum skóm, þeg-
ar ferðast er, þ. e. a. s. á leið-
inni til Luxemburg og sömu-
leiðis á leiðinni heim.
Nánari ákvarðanir um klæðn-
að verða gefnar, eftir komuna
til Luxemburg.
8. gr. Látið klippa hár ykkar og ver-
ið snyrtilegir um höfuðið, sem
og í öllum klæðaburði.
9. gr. Unglingalandsliðsmenn niega
ekki kaupa né neyta áfengra
drykkja meðan á förinni stend-
ur.
Það er greinilegt að stjórn sam-
bandsins þykir nokkuð við liggja, að
þessir ungu menn, sem hafa verið
til þess valdir að koma fram fyrir
íslands hönd, líti snoturlega út með-
an för þeirra stendur yfir. Það er
heldur ekkert skrýtið þó ábyrgðar-
menn fararinnar vilji koma í veg
fyrir að þeir komist í það ástand að
geta ekki veitt sér forsjá, ekki skynj-
að menn og umhverfi, eða tjáð sig
eðlilega.
Það æskilegasta hefði verið að ekki
hefði þurft að setja þessar reglur,
að engin ástæða hefði verið til þess,
að þessi sjálfsögðu skilyrði hefðu ver-
ið fastmótuð í uppeldi þeirra í félög-
um þeim sem þeir voru aldir upp í.
Hér er Knattspyrnusambandið
stutt í þessari viðleitni sinni, að vinna
að því að fulltrúar þess komi fram
á hverjum stað og hverjum tíma með
menningarbrag. Ekki verður séð að
neinn munur eigi að vera í umgengn-
isvenjum eldri leikmanna, sem verða
þess heiðurs njótandi að koma fram
fyrir Islands hönd og Knattspyrnu-
sambandsins, og þeirra yngri. Gæti
það verið nokkurt upprifjunar- og
umhugsunarefni í framtíðinni.
Það sem hér kom fram í reglugerð
KSÍ, getur í rauninni kallazt: Fyrir-
mæli um reglusemi. En er ekki margt
annað, sem talizt getur til reglusemi
í þróttafélögunum og falli undir þann
,,skóla“, sem við viljum við hátíðleg
tækifæri nefna íþróttafélögin.
Við skulum nú athuga þetta nánar.
Eitt af þeim atriðum sem færa má
undir reglusemi er stundvísi, þar
mæðir mjög á að regla sé í heiðri
höfð og kemur margt til.
Þeir, sem koma of seint til æfinga,
skemma æfinguna fyrir öðrum meira
og minna. Þeir notfæra sér ekki dýr-
an þjálfara eða missa af honum svo
og svo lengi. Sé þetta inniæfing er
búið að borga fyrir húsnæðið, það
notast ekki vegna þess að ekki var
komið stundvíslega til æíinganna. Að
koma of seint á fundi hefur það í för
með sér að annað hvort missir hann
af hluta þess sem fram átti að fara
eða fundurinn dregst á langinn og
allir sem mættu stundvíslega hafa
tapað tíma til annarra athafna.
Umgengni um mannvirkin og
áhöldin sem þar eru notuð, getur
verið þannig að það bendi til mik-
illar óreglu. Þar verður reglan að
vera sú, að ganga ætíð vel um. Þetta
eru leikföng sem nefna mætti djásn
þeirra sem þau handfjalla eða um-
gangast. Þar kemur til húsið með
sínum leiktækjum, boltum eða hver
sem þau nú eru. Svipað er um vell-
ina að segja og boltana, sem þar eru
notaðir. Hversu oft er það ekki, að
fullkominn skortur sé á eðlilegri um-
gengnisvenju við leiktækin. Þetta eru
dýr og dásamleg tæki, yndi og eftir-
læti þeirra sem af áhuga leika sér
að þeim. En hversu margir misbjóða
þeim ekki með því að spyrna þeim
langar leiðir út af sjálfu leiksvæðinu
og þá er allt í einu eins og þeim komi
þau ekkert við, láta þau eiga sig þar,
glata þeim. Þetta er mikil óvirðing
við dásamlegan hlut, fyrir nú utan
það að hann kostar mikla peninga.
Snyrtimennskan í daglegri fram-
komu við íþróttir kemur þarna með.
Hvernig umgangast menn búninginn
sinn, eru skórnir í góðu lagi þegar
á hólminn kemur. Ilér vantar oft
mikið á að svo sé, og þá vantar þann
svip sem hvern reglumann má prýða.
Öll þessi atriði, ásamt persónulegri
framkomu í leik og utan vallar, skera
úr um það hvort einstaklingurinn get-
ur kallazt reglusamur eða ekki. Hér
er dregið í efa að forustumenn félag-
anna fyrst og fremst beiti áhrifum
sínum í þessa átt sem skyldi. Þess-
ari reglusemi verður að koma inn
hjá unga fólkinu um leið og það er
stutt fyrstu skrefin í þjálfuninni eða
kennslunni.
Hér er því skorað á alla þá Vals-
menn, sem sinna ungu fólki, að gera
sér grein fyrir þessum atriðum og
vinna markvisst að því að þroska
reglusemi meðal nemenda sinna. Ef
vel tekst til hafa þeir fengið gott
vegarnesti út í lífið og Valur eignazt
betri félaga.
Hér hefur ekki verið vikið sérstak-
lega að reglusemi í sambandi við vín,
og væri þó ekki vanþörf að ræða það
,,feimnismál“. Aðeins verður spurt:
Eru forustumenn íþróttanna og þá
Valsmenn meðtaldir, ánægðir með
umgengni íþróttamanna við áfengi?
Þora þeir ekkert að segja? Þora þeir
ekkert að gera?
Meira til gamans verður látin fylgja
hér með samþykkt sem gerð var í
Val fyrir um 25 árum og er í gildi
enn, a. m. k. hefur hún ekki verið
felld niður að því er bezt er vitað.
Hún var þannig:
1. Að leikmenn í fyrsta aldursflokki
neyti ekki víns tveim vikum fyrir
mót eða einstaka leiki, svo og með-
an mót stendur yfir.
2. Að algert bindindi sé á íþrótta-
ferðalögum Vals, þar til síðasti
leikur hefur verið leikinn.
3. Að í öðrum aldursflokki verði
algjört vínbindindi.
4. Að þeir piltar einir í 3. fl. sem
ekki reykja komi til greina í kapp-
lið.
5. Að á æfingum í fjórða flokki verði
drengjunum ekki þolað að hafa
í frammi ljótt orðbragð eða ósið-
lega framkomu og að vítt verði
þegar í stað þar sem brotið fór
fram, með aukaspyrnu eða víta-
spyrnu.
6. Að allir þeir, sem mæta fyrir fé-
lagið á einhverjum vettvangi, séu
ekki undir áhrifum áfengis.
Tillögur þessar voru einróma sam-
þykktar af fundarmönnum og komu
þegar til framkvæmda.
Þess má líka geta að á þessum al-
menna fundi, þar sem þetta var sam-
þykkt og haldinn var í Verzlunar-
mannahúsinu, flutti Jón Sigurðsson
núverandi borgarlæknir fróðlegt er-
indi um áhrif áfengis.