Valsblaðið - 11.05.1973, Side 48

46
VALSBLAÐIÐ
Gunnar
Kristjánsson
fyrirliði
4. flokkur
Eg hef líklega verið átta ára þegar
ég byrjaði að iðka handknattleik og
þá í skólanum, og svo gekk ég litlu
síðar í Val.
Hins vegar æfi ég knattspyrnu á
sumrin með „Stjörnunni", en ég á
heima þar suðurfrá. Mér finnst nú
skemmtilegra að leika knattspyrnu
úti á sumrin, en svo handknattleik
á veturna.
Ég fór að keppa með Val í fyrra,
og ég held að fyrsti leikurinn hafi
verið við Þrótt, og töpuðum við hon-
um.
Ég hef aðallega verið miðherji,
en stundum í horni, en mér finnst
skemmtilegra að vera miðherji.
Ég er nú ekki sérlega ánægður með
árangurinn á árinu 1972. Ég keppti
nú ekki mikið, en mér fannst pilt-
arnir frekar kærulausir. I haust byrj-
uðum við ekki vel, töpuðum fyrsta
leiknum, en unnum þó næsta leik. Mér
finnst að piltamir ættu að taka æf-
ingarnar með meiri alvöru en þeir
gera, en ég held að þeir taki sig á,
og reyni að gera betur.
Ég er ánægður með þjálfarann, en
ég held að það væri betra að þeir væru
tveir. Með því væri hægt að fá meira
út úr æfingunum, t. d. meiri séræf-
ingar fyrir markmann og skotmenn.
Við þurfum ekki að klaga yfir aðstöð-
unni á Hlíðarenda. Þó held ég að það
væri gott fyrir flokkinn að haldnir
væru fræðslu- og umræðufundir.
Ég vona svo að drengirnir herði
sig, og að okkur gangi betur í íslands-
mótinu en á síðasta keppnistímabili.
Sigríður
Ingólfsdóttir
3. flokkur
Ég var orðin 11 ára þegar ég gekk
í Val. Á þeim tíma kenndi Sigrún
Ingólfsdóttir mér leikfimi, og er ekki
ósennilegt að það hafi haft sín áhrif,
að ég gekk í Val. Ég stundaði æfing-
arnar og þótti gaman, og svo fór ég
fljótlega að taka þátt í kappleikjum.
Allir þessir leikir voru skemmtilegir,
en einna eftirminnilegastur er þó úr-
slitaleikurinn í Islandsmótinu síðasta,
en þar kepptum við gegn FH.
Þetta byrjaði vel, við skoruðum 2
mörk, en þá snerist allt við. FH-stúlk-
urnar gera sér lítið fyrir og skora 4
mörk í röð, og stóðu leikar 4:2 þeim
í vil. Við vorum orðnar vondaufar
um að takast mundi að sigra úr því
sem komið var.
Við reyndum þó að stappa stálinu
hver í aðra og ákváðum að gera
okkar bezta. Nú snerist þetta við,
þannig að okkur tókst að skora þrjú
mörk en FH skoraði ekkert mark,
og þannig urðum við íslandsmeist-
arar, og var því mikið fagnað.
Þetta gekk vel hjá okkur á síðasta
keppnistímabili og töpuðum við eng-
um leik, en einn leikur var dæmdur
af okkur og veit ég ekki hvers vegna.
Þetta byrjaði vel núna, unnum t. d.
KR 7:2 og Fylki 7:0, og vona ég að
framhaldið verði svipað.
Ég er mjög ánægð með þjáifarana
okkar, þeir gætu ekki verið betri, en
það eru systurnar Sigurjóna og
Hildur.
Mér finnst að það hafi verið held-
ur dauft yfir félagslífinu í handknatt-
leiknum, og vildi ég leggja til að það
yrði hresst svolítið upp á það með
fundum, þar sem rætt væri um hand-
knattleik, spilað, dansað og sungið
svolítið. Slíkir fundir mættu vera við
og við allan veturinn.
Ég er mjög hrifin af meistaraflokki
kvenna í Val, og vissulega hafa þær
örvandi áhrif á okkur til að æfa, enda
er það svo að æfingar eru vel sóttar.
Ég geng nú upp í annan flokk á
næsta ári, og við flestar, sem keppt-
um á þessu ári, en ég held að þær sem
eftir verða taki upp merkið í sama
anda og verið hefur.
Við fórum ekkert út fyrir borgina
til keppni, en það væri skemmtilegt
að fara smáferð til annarra staða og
keppa þar.
Ég er ánægð með aðstöðuna á Hlíð-
arenda, og allt sem að mér snýr þar.
Við borgum 10 krónur inn á æfing-
una, en bíóferð kostar 45 krónur.
Þetta er því mjög ódýr skemmtun.
Mér lízt vel á framtíðina í hand-
knattleiknum í Val og vona að allt
gangi þar vel.
Birgir
Gunnarsson
3. fl. A
aftur í Val og uni mér vel þar. Mér
fannst líka að þjálfararnir væru betri
í Val.
Ég leik oftast miðherja og fellur
það vel. í haust hefur okkur gengið
heldur vel það sem af er. Höfum leikið
3 leiki, unnið tvo en tapað einum.
Það sem mér er minnisstæðast úr
handknattleiknum, er utanferðin í
sumar, það var reglulegt ævintýri. Ég
hef aldrei farið til útlanda fyrr, og svo
var sjálf keppnin hjá okkur svo spenn-
andi. 1 þriðja flokki komumst við í
undanúrslit og það sama gerði annar
flokkur, en annar flokkur kvenna
komst í úrslit. Mér fannst þetta góð
frammistaða. Við urðum líka ákaf-
lega hrifin af því að ein Valsstúlkan
var kjörin bezta handknattleiksstúlka
mótsins, og það hitti okkur í Val beint
í hjartastað!
Einn skemmtilegasti leikur sem ég
hef leikið var einmitt í þessari ferð,
leikur við norskt lið. Fór leikurinn
fram á knattspyrnuvelli sem var mal-
arvöllur, og merktur fyrir handknatt-
leik. Auk þess var mikil rigning. Þeir
komust strax með fjögur mörk yfir,
og höfðu þrjú mörk yfir í leikhléi.
Við vorum orðnir nærri vissir um
að við mundum tapa þessu, en ákváð-
um að taka á í síðari hálfleik. End-
irinn varð sá, að við unnum með eins
marks mun.
Ég er sannfærður um, að þessi ferð
hafði örvandi áhrif á okkur öll, og að
hún var viss hvatning til okkar að
halda vel saman í framtíðinni. Ég
vildi óska að slíkar ferðir yrðu farn-
ar á komandi árum með þátttöku
sömu aldursflokka og fóru í sumar.
Ég er ákaflega bjartsýnn með
keppnistímabilið sem er að byrja, og
það er hugur í piltunum að halda
saman. Við höfum líka góðan þjálf-
ara, nýja formanninn okkar, hann
Þórð Sigurðsson.
Birgir Gunnarsson fyrirliði í 3. fl. A.
Ég byrjaði minn feril í Val sem
knattspyrnumaður og lék með fimmta
flokki og fjórða flokki, og svo flutt-
um við upp í Breiðholt og þá gekk
ég í ÍR og æfði með þeim handknatt-
leik. Mér féll ekki eins vel þar og mér
hafði fallið hjá Val svo að ég fór
Steindór Gunnarsson fulltrúi 2. fl.
Ég var nú orðinn 12 ára þegar ég
fór að iðka handknattleik. Áður hafði
ég verið með í knattspyrnunni í Val,
og keppt þar í fjórða flokki, og knatt-
spyrnu hef ég iðkað frá því ég man
eftir mér.
Síðasta keppnistímabil gekk nokk-
uð vel hjá okkur, vorum í öðru sæti