Valsblaðið - 11.05.1973, Side 66

64
VALSBLAÐIÐ
Jón Karlsson:
Viötal viö Gunnstein Skúlason,
fyrirliða Islands í handknattleik
Flestum nmn enn í fersku minni, að Islendingar voru meðal þeirra
þjóða, er þátt tóku í liandknattleikskeppninni á Olympíuleikunum
í Munchen sl. sumar. Valur átti marga fulltrúa í íslenzka lands-
liðinu. Einn þeirra, Gunnsteinn Skúlason, var fyrirliði liðsins og
þótti Valsblaðinu til lilýða, að fá Gunnstein til að segja lesendum
frá þessari fyrstu för íslenzks handknattleiksliðs á Olympíuleika.
bært að tala um það. Okkur hefur
t. d. dottið í hug að efna til jólatrés-
fagnaðar um áramótin 1973—’74.
Þetta er orðinn blessaður hópur í
kringum okkur eða bráðum 16 börn.
Hugsum við okkur þá að fá félags-
heimilið, skreyta það sjálfar, búa til
sælgætispokana sjálfar og ekki ætt-
um við að verða í vandræðum með
jólasveina!
Þá var spurt hverju sætti dugleysi
bænda þeirra að heiman eða réttara
sagt á vellinum. Og það stóð ekki á
svörum, þau voru ekki löng og þau
voru ekki mörg eða margbrotin:
Áhugaleysi, nenna ekki að- berjast!
Eru þeir ekki þögulir þegar þeir
koma heim eftir tapaðan leik ? Og, nei,
nei, þeir eru orðnir svo vanir þessu!
Hafið þið hugsað þeim nokkra þegj-
andi þörf?
Ekkert svar.
Hafið þið kynnt ykkur nokkuð efni
leikritsins Lysistrada ?
Þær líta kankvísar hver á aðra og
reka síðan upp skellihlátur. Það var
ómögulegt að átta sig á hvað á bak
við hláturinn lá!
iVýr þjálfari í
knattspyrnu
Ráðinn hefur verið sovézkur knatt-
spyrnuþjálfari, U. Ilycheu, til félags-
ins fyrir næsta keppnistímabil. Hr.
Ilycheu er 40 ára gamall, doktor í
íþróttum, og talar ensku.
U. Ilycheu mun fysrt og fremst
þjálfa I. deildar lið félagsins, auk þess
mun hann leiðbeina við þjálfun yngri
flokka Vals. Hr. U. Ilycheu er ráðinn
í 9 mánuði.
U. Ilycheu er hér með boðinn vel-
kominn til félagsins og vænta allir
Valsmenn góðrar samvinnu og sam-
starfs við hann.
Varstu ánægöur með árangur ís-
lenzka landsliðsins í handknattleiks-
keppni Olympíuleikanna ?
Nei, að sjálfsögðu ekki. Við gerð-
um okkur sterkar vonir um að verða
meðal 8 efstu liðanna, en eins og
mönnum er kunnugt nægði okkur ekki
jafnteflið við Tékka. íslenzka liðið
dróst í riðil með A-Þjóðverjum, Tékk-
um og Túnismönnum. Fyrirfram var
vitað að A-Þjóðverjarnir voru sigur-
stranglegastir í riðlinum, en barátt-
an myndi hins vegar verða milli Is-
lendinga og Tékka um annað sætið,
seir. jafnframt þýðir að lið nr. 2 í riðl-
inum fer beint í 8 liða úrslit. Þegar
svo að Tékka-leiknum kom vorum við
ákveðnir að sigra leikinn, og með
stórgóðum leik fram að lokamínútum
tókst okkur að ná 3 marka forystu,
en þá var eins og allt færi úrskeiðis,
við vorum varla komnir upp að varn-
arvegg Tékkanna þegar dómararnir
tóku að dæma af okkur boltann fyrir
leiktafir, sem kom okkur mjög á ó-
vart. Þegar svo flautað var til leiks-
loka hafði Tékkum tekizt að jafna
leikinn í 19—19, og héldu áfram í
8 liða úrslit með hagstæðara marka-
hlutfall en ísland. Það má því segja
að þarna hafi aðeins 1 mark í þess-
um leik skilið á milli 12. og 8. sætis-
ins fyrir okkur. Eftir þessi óhemju
vonbrigði var sem allur kraftur færi
úr liðinu og í þeim tveim leikjum sem
eftir voru, þ. e. við Pólverja og Jap-
ani tókst okkur ekki að sína okkar
rétta andlit.
Teluröu liðiö hafa veriö nógu vel
undir keppnina búið? Þarf ekki þjálf-
un liðs fyrir slílc stórátök að byggjast
á 2—S ára áætlun ?
Fullljóst er, að ef vænta á einhvers
árangurs í framtíðinni af þáttöku
íslenzks liðs í keppni sem þessari,
þarf undirbúningur liðsins að byggj-
ast á skipulagningu fram í tímann.
Áætlun sem slík yrði að sjálfsögðu
mjög fjárfrek þar sem óhjákvæmilegt
er að gera ráð fyrir nokkrum keppn-
isferðum þar sem stefnt yrði að því
að koma liðinu í æfingamót, með þátt-
töku 5 til 6 landsliða.
Undirbúningur fyrir síðustu Olym-
píuleika var of stuttur og má segja
að hann hafi skipzt í tvennt, annars
vegar undirbúningur liðsins fyrir
þátttökuna í undanúrslitunum á
Spáni í marz s. ]., og eftir að ljóst
varð að Island hafði tryggt sér þátt-
tökurétt á Olympíuleikunum í Mun-
chen var sumarið skipulagt til æf-
inga.
Hvaða atriði voru þau sem greini-
legast skildu milli íslenzka liðsins og
efsta liðsins t. d. Júgóslava?
Því er fljótsvarað. Líkamlega betur
þjálfaðir, sprettharðari og yfirleitt
leiknari með knöttinn að ógleymdu
því, að þeir leika allan tímann undir
ströngum aga. Þeir hafa yfirburði
vegna þess að þeim er gert kleift að
æfa 4—6 tíma á dag- Með öðrum
orðum, þetta er þeirra atvinna þessa
stundina.
Telurðu að ísland haldi áfram svip-
uðum sess og það nú skipar, eða sé
að dragast aftur úr i handknatt-
leiknum ?
Að mínu áliti hefur ísland dregizt
aftur úr síðustu ár og þá sérstaklega
,,Austurblokkinni“. Við munum halda
áfram að missa af lestinni svo fram-
arlega sem við spyrnum ekki við fót-
um strax. Vinna þarf að því að koma
íslenzkum þjálfurum á námskeið hjá
fremstu handknattleiksþjóðum heims,
og gefa þeim tækifæri til þess að
fylgjast með helztu nýjungum frá
ári til árs. Einnig þarf handknatt-
leiksforustan að vinna að því að fá
hingað viðurkennda erlenda þjálfara
með það fyrir augum að skipuleggja
námskeið fyrir íslenzka „kollega"
sína.
Nú þarf elcki að efa að aðstaða
yklcar til keppni hefur verið hin bezta.
Geturðu sagt eitthvað um hana í
stuttu máli, svo og um hlut dómar-
anna í leilcjunum?
Aðstaða til keppni í þrem fyrstu
leikjunum var ósköp svipuð og við
eigum að venjast hér heima að und-
anskildu því að ferðazt var með lest
í 2—3 tíma fyrir hvern leik til þeirr-
ar borgar sem við áttum að leika í,
og var þá yfirleitt lagt af stað um
miðjan dag, og síðan leikið um kvöld-
ið, og komið til baka kl. 1—2 um
nóttina. Síðustu tvo leikina lékum við
svo í handboltahöllinni, sem jafn-
framt var notuð fyrir aðrar greinar
1