Kirkjuritið - 01.01.1941, Blaðsíða 24

18
G. P.: Kirkju og safnaðar-líf.
Janúar.
og glæða og viðhalda þessu mikilsverðasta máli. Út frá
lienni ættu svo hin smærri félög að mótast og hennar
álirifa að gæta innan þeirra allra.
Þá mun aftur morgna.
Gyðríður Pálsdóttir.
Sálmur.
Ég bið þijr, Guð minn, gef mér frið,
þá gæfu að lifa í sáttum við
þá trú, sem getur fjöllin flutt
og friði og blessun götu rutt.
Mig fallinn brestur mál og mátt
frá mold að horfa í sólarátt,
þau orð, þá bæn, er færi fró
og frelsi hið góða, er í mér bjó.
Það birtir eftir böl og él
svo bjarma slær um fagra hvel,
og barnsins trú við yzta ós
mun aftur tendra vonarljós.
Á. G. E.
Frá Eyjafjöllum.
ÞaS er ánægjulegt að lesa þær greinar, sem birzt hafa í nokk-
urum heftum Kirkjuritsins um kristilegt uppeldi harna og ung-
linga i skólum. Skal ég í því sambandi minna á hið ágæta er-
indi Ingimars Jóhannessonar kennara, sem hann flutti um það
efni á siðasta almenna kirkjufundi. Ég er sannfærður um, að það
erindi er flutt fyrir munn alls þorra barnakennara á landinu,
þó að þá kunni að greina á um einstaka kensluaðferðir i þess-
um efnum. Ég veit — og það af eigin reynzlu — að flestir ung-
ir kennarar kvíða mest fyrir að kenna kristin fræði í skóla sin-
um. Ekki vegna jjess, að þeir séu vantrúaðir á gildi þessarar
greinar, lieldur vegna þeirrar mikilvægu ábyrgðar, sem þeir