Kirkjuritið - 01.04.1945, Qupperneq 53

Kirkjuritið
Tveir mannkynsleiðtogar.
171
inanna, panþeista, og í rauninni á hún þar betur við.
Oldurnar eru engin „skemmd“ á liafinu. Þær eru miklu
fremur einkenni liafsins, alveg eðlilegt og sjálfsagt fyrir-
brigði. En það á alls ekki við skoðun Indverja á heim-
mum. Hann er beinlínis böl, bann er skennnd, bann er
andstæða frumtilverunnar, neitun bennar.
Allt er þetta í fullu samræmi við þá skoðun, sem kem-
ur fram við hugleiðing sköpunarsögunnar i Biblíunni.
Þar er tilorðning beimsins livorki tilviljun né slvs. Hann
er svo fjarri því að vera brestur í guðdóminn, að liann
er ímynd Iians og' opinberun vilja lians. Frá honum, fyr-
ii' bann og til lians eru allir Iilutir, segir Páll postuli.
Uppliaf beimsins, framvinda og tilgangur, er allt frá
Ouði. Sjónliverfingin, maya, myndi frá þessu sjónar-
miði vera einmitt það, að skilja ekki þetta. Heimurinn
er mynd af vilja Guðs, og viðleitnin verður því sú, að
bfa í samræmi við lögmál bans, komast í róm með bin-
um mikla forsöngvara. Allt annað verður bjáróma. Að
losna við beiminn, í þessari merkingu, beiminn sem
sköpunarverk Guðs, þýðir það að verða viðskila við Guð
streitast gegn bans vija.
Hvor þessi skoðun er nú 'réttari og betri? Það er nátt-
ui'lega Iiæpið að spyrja þannig, og svörin mundu senni-
lega verða eftir því, bvort svarandinn væri sjálfur vest-
í'senn eða austrænn. Og mitt svar myndi þá einnig sjálf-
sagt mótast af þessu. En það mætti reyna að svara þessu
nieð því að benda á staðreyndir. Af ávöxtunum skuluð
þér þekkja þá. Það er alltaf1 merkileg regla, þegar skera
a ur um gildi einbvers. Þó að sá dómur verði ef til vill
ekki fulll íominn, þá verður því þó ekki neitað, að það,
seni ber mikla ávexti og góða, hefir eittbvað mikið til
síns máls.
Menn Iiafa oft spurt: Hvérnig stendur á því, að liin
nnklu nútímavísindi á öllúm sviðum risu á legg í Ev-
10P11 en ekki Asíu? Evrópa er varla komin út úr menn-