Prestafélagsritið - 01.01.1925, Síða 151

Prestafélagsritið - 01.01.1925, Síða 151
146 Ragnar Ófeigsson: Preat.féi»SiriHB. segja fyrir komu Messíasar, eða mikils spámanns, og þykja benda á köllun Múhameðs. Orðinu Parakletos í Jóhannesar- guðspjalli hafa sumir Moslemítar breytt í Periklitos, sem þýðir hinn víðfrægi, hálofaði, en sömu merkingar er nafn spá- mannsins, Mahammeð. Fyrirheitið um huggarann verður þannig lagt út sem bein spásögn um komu Múhameðs. Hin eigin- lega ritning, sem rétttrúuðum manni ber að haga lífi sínu eftir, er því auðvitað Kóraninn. Er hann sem helgur dómur í augum Moslemíta og snerta þeir hann ekki óþvegnir og þola naumast að hann komist vantrúuðum mönnum í hendur. Spámenn. Rétttrúuðum manni ber að trúa því, að Guð hafi sent heiminum mikinn fjölda spámanna; eru þeir stundum taldir eigi færri en 124000 og jafnvel enn fleiri. Flestir þeirra voru postular eða sendiboðar, til þess sendir að hjálpa þjóð- unum í vantrú eða hjátrú tímanna. Sex þeirra voru beinlínis trúarhöfundar, þeir: Adam, Nói, Abraham, Móse, Jesús og Múhameð. Allir spámenn eru taldir syndlausir, að minsta kosti helgari öðrum dauðlegum mönnum. Helgisagan um englana, sem opnuðu brjóst hins unga Múhameðs og hreinsuðu hjarta hans af allri synd, lýsir þeirri trú, að hinn síðasti spámaður Guðs hafi og verið syndlaus. Þá er því trúað, að allir spá- menn hafi játað einu og sömu trúna, nefnilega íslam. Kór- aninn telur ýmsa af mönnum biblíunnar spámenn — sem hvorki Gyðingar eða kristnir menn telja svo — t. d. Adam, Set, Lot, ísmael, Jósúa, o. s. frv. Upprisan, efsti dagur og dómur. Hverjum manni er skylt að trúa því, að líkami og sál rísi upp á efsta degi og að dómur Guðs gangi yfir alla og hreppi þá sumir helvíti, en aðrir Paradís. Spámaðurinn lagði mikinn þunga á dóminn, helvíti og Paradís, í boðskap sínum. Með skáldlegu hugar- flugi lýsti hann guðsdómi, ógnum helvítis og unaði Paradísar. Ef til vill hreif hann landa sína mest, þegar hann vakti ímyndunarafl þeirra með stórfeldum lýsingum úr öðrum heimi. Það var svo dýrðlegt fyrir sanntrúaða menn, að eiga í vænd- um ódáinsunað, og þó að hrollur færi um þá við tilhugsun helvítis, voru þeir sælir í þeirri trú, að hinir vantrúuðu einir
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152
Síða 153
Síða 154
Síða 155
Síða 156
Síða 157
Síða 158
Síða 159
Síða 160
Síða 161
Síða 162
Síða 163
Síða 164
Síða 165
Síða 166
Síða 167
Síða 168
Síða 169
Síða 170
Síða 171

x

Prestafélagsritið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Prestafélagsritið
https://timarit.is/publication/489

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.