Eimreiðin


Eimreiðin - 01.10.1938, Blaðsíða 106

Eimreiðin - 01.10.1938, Blaðsíða 106
450 RITSJÁ eimreibin i um dagana, missir konunnar, verður honum eins og laug endurfæðiug" arinnar. Hið harða skap mýkist, og út úr eldskírn þjáningarinnar keinur liann nýr og betri maður. Og svo er það liann Bjössi, gamli húsbóndinn í Vogum, sem kominn er „í hornið" til Sturlu, talar við Guðriinu sína sálugu og lifir i öðrum heimi. Margar aðrar aukapersónur sögunnar eru með frábæru sniði, þó Björn gamli verði lesaudanum einna kærstur vegna síns innilega barnslega liugarfars og öruggu trúar. IJar er Hamrabónd- inn Brynjólfur, harðskeyttur, ágengur, en heiðarlegur karl, ráfan Einar og fordæðan Jónína i Neshólum, svolinn Magnús, sem mest ógæfan hlýzt af. Gunnlaugur, liinn vellýgni, en hjálpfúsi og hjartagóði Austfirðingur, og fjöldi annara skýrt mótaðra manna og kvenna, sem hver um sig gefa frá' sögninni sinn sérstæða lit og hlæ. Þetta fólk kemur til dyranna eins og maður á fólki að venjast út um bygðir landsins. Maður mætir góðu fólki og gölluðu, en yfir öllum viðhurðum er raunhæfur, ferskur blær og lang' degishirta stórra víðerna, sem lýsir upp hæði liið smáa og stóra á sviði sögunnar, svo ekkert verður útundan. Það má auðvilað segja að stundun1 fari skáldskapurinn út í öfgar, svo sem í liinum hatrama fordæðuskap Jóninu í Nesliólum eða i hinum liamslausu tilraunum þeirra Neshóla- feðga til að vinna Sturlu tjón, en yfirleitt er frásögnin sannfærandi og lýsingum í lióf stilt. Hið skrúðmikla ritmál Hagalíns, vestfirzkan i sinni safarikustu mynd. nýtur sín vel, einkum i samtölum ]iersónanna. 1 hvert sinn sem hók eftir íslenzkan liöfund berst manni í hendur er hún opnuð með þeirri eftirvæntingu, að hún liafi eitthvað frábært að flytja, eitthvað af þeim livítasunnuþyt, sein snýr tilbreytingalausri tilver- unni i goðmagnaðan fögnuð. Vonbrigðin eru altof tið, en Sturla í Voguiu er þróttmikið verk, scm unun er að kynnast. Bókin kemur með sólskm og vorblæ upp í fangið á lesandanum og vekur hjartsýnina á viðreisu islenzkrar skáldritagerðar samtiðarinnar. í grein um höfund þessarar hókar. sem kom hér í ritinu fyrir tæpum 15 árum, sagði ég fyrir að hann ®tt' eftir að gefa þjóðinni skáldrit, sem væri listaverk, — ef liann legði sig allan fram. Þessi spá mín hefur nú ræzt, því Sturla í Vogum er einniitt slíkt slcáldrit. Höfundurinn liefur sannarlega ekki verið aðgerðarlaus a þessum 15 árum. Hann hefur ritað átta hækur, sem út hafa komið á þessu timabili og sífelt verið að auka við andlcgan vöxt sinn. Hér eftir l>a1'^ ekki um það að deila, að lionum her sess meðal hinna fáu úrvals-sögu- sltálda vorra. Sv. S. Jún Magnússon: BJÖRN Á REYÐARFELLI. Einyrkjasaga. Rvik 1938 (fsa- foldarprentsmiðja). — Jón Magnússon er altaf að vaxa. Að vísu eru i fj'rrI bókum lians mörg ágæt kvæði, en hin siðasta, söguljóðabálkurinn Björn á Reyðarfelli, ber af um handbragð alt og snilli. Þar sést hin óskeikula smekkvísi höfundarins, hin næma tiifinning hans fyrir kjörum sinæl- ingjanna og hin djúpa virðing hans fyrir sönnum manndómi og mann- gildi. Hér eru sýndar ógleymanlegar myndir úr islenzku þjóðlífi, eins °g
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.