Samtíðin - 01.02.1953, Side 9

SAMTÍÐIN
o
Farsmls árs
óskar „Samtíðin“ öllum lesendum sín-
um. Henni þykir vœnt um að geta á
þessu ári boðið þeim fjölbreyttara efni
en nokkru sinni fyrr. Ýmsir þœttir
ritsins, sem flestir eru til orðnir vegna
tilmœla lesendenna, ávinna sér sívax-
andi vinsœldir. Er þar fyrst að nefna
bréfaþátt Finns Sigmundssonar lands-
bókavarðar: Menn og minjar,
greinaflokk Gils ritstjóra Guðmunds-
sonar: Litið, um öxl, samtalsþœtti
frú Sonju B. Helgason, bridgegreinar
Árna M. Jónssonar, iðnaðarþáttinn og
ekki sízt ferða- og flugmálaþáttinn. —
Fjöldi áskrifenda hefur einnig lýst á-
nœgju sinni yfir smcerri þáttum tíma-
ritsins: Þ eir vitr u s ö g ð u á bls. 31,
(sem margir segjast alltaf lesa fyrst),
V íð sj á, Þ að er s ag t, S purt o g
sv ar að, að ógleymdum ástarjátninga-
þœttinum: Maðurog kona. Þáhafa
margir óskað framhalds á þeim dular-
fullu kynjasögum, sem „Samtíðin“ hefur
flutt að undanförnu, og óteljandi þakkir
hafa borizt fyrir allar skopsögurnar. —
Þá viljum við einnig þakka vinsamlega
gagnrýni, sem ávallt er nauðsynleg.
Af efni þessa heftis viljum við einkum
vekja athygli á samtölunum við Kristínu
Snœhólm flugfreyju um störf hennar
hjá Flugfélagi íslands, Jón Helgason
prófessor um kvartslampann í Árnasafni
og Vilhjálm Árnason lögfrœðing um
Bréfaskóla S. 1. S.
Þrátt fyrir gífurlegan útgáfukostnað
hefur verið ákveðið að láta hið lága ár-
gjald tímaritsins, 35 kr., haldast óbreytt
til þess að allir, s em þ e s s ó sk a,
geti orðið fastir áskrif endur.
Með tilliti til þess hefur upplag ritsins
enn verið aukið. Allt er þetta gert í
trausti þess, að vinir „Samtíðarinnar“
efli útbreiðslu hennar á árinu og að sér-
hver áskrifandi greiði hið ofurlága ár-
gjald sitt skilvíslega. Gjalddaginn er 1.
febrúar. Þeir örfáu kaupendur ritsins,
sem gleymdu að borga það sl. ár, eru
vinsaml. beðnir að senda bœði árgjöldin
nú þegar í pósti eða greiða þau í ann-
ari hvorri bókaverzluninni í Austurstrœti
1 eða á Laugavegi 39 í Rvík. Við þökkum
öllum þeim, sem þegar hafa sent ár-
gjöld sín fyrir 1953.
Að „Samtíðin“ hefur nú senn lifað 20
ár án nokkurs útsölumanns eða fjár-
hagslegs bakjarls mun algert einsdœmi
um isl. tímarit, en sýnir bezt, að íslend-
ingar kunna að meta tímarit í þessu
formi. Á íslandi er áreiðanlega það margt
fólk, sem vill fúslega greiða 35 kr. á ári
fyrir 320 bls. tímarit um íslenzk. og erlend
menningarmál, að ekki þarf nema ör-
lítið sameiginlegt átak til að gera „Sam-
tíðina" í skjótri svipan að langútbrcidd-
asta tímariti þjóðarinnar. Hjálpumst
öll að því.
GLEÐILEGT ÁR
VITIÐ ÞER?
Svörin eru á bls. 27.
1. Hver orti þetta:
Ég, sem steininn stíg, er þreyttur
maður,
stari í leiðslu á hans hverfiflug‘:.
2. Hvar er horgin Igarka?
3. Hver var Oscar Levertin?
4. Hver fann upp tundurduflin?
5. Hvaða lengdarbaugur hnattarins
er dægraskilabaugur og hvcnær
var álcveðið, að nýr dagur skyldi
hefjast við hann?
Rödd í símanum: „Sonur minn er
veikur í dag og getur ekki komið í
skólann.“
Skólastjóri: „Það var leiðinlegt,
en hvern tala ég við?“
Röddin: „Föður minn.“
Munið
NORA MAGASÍN