Morgunn


Morgunn - 01.06.1973, Síða 62

Morgunn - 01.06.1973, Síða 62
60 MORGUNN mikillar undrunar — kunni hann hana. Og ekki eingöngu þessa lexíu, heldur alla bókina, eins og hún lagði sig! 1 fyrstu varð Cayce óðalsbóndi reiður, því hann hélt að son- ur hans hefði allan tímann kunnað þetta, en einungis verið með látalæti. Hann var því tekinn alvarlega til bæna, flengdur og sendur í rúmið. Edgar htli tók þetta ekki sérstaklega nærri sér, heldur fór glaður í rúmið, því nú hafði hann uppgötvað hjá sér einhvers konar hæfileika, sem síðan átti eftir að fylgja honum ævilangt. Hann þurfti sem sagt ekki annað en sofa á bók, þá gat hann að því loknu rausað upp úr sér efni hennar orðrétt. Lucian frænda sínum til stórfurðu varð Edgar bezti nem- andi skólans, svo að segja í einni svipan. Hann virtist vita allt, sem stóð í kennslubókunum. Eins og eðlilegt er botnaði faðir drengsins ekkert í þessari breytingu og tók að spyrja hann hvað ylli þessum skínandi framförum; og Edgar sagði föður sínum frá röddinni, sem hann heyrði, og hvemig hann aflaði sér þekkingarinnar meðan hann svæfi. Cayce óðalsbóndi þóttist litlu nær og vissi varla, hvort hann ætti að trúa þessu. En er árin liðu varð hann ekki einn um vmdrun sína, þvi læknar, sálfræðingar og aðrir hámenntaðir menn heimsóttu hann, athuguðu drenginn og hlýddu á hann, en þessmn lærðu mönnum var þetta engu minni ráðgáta en óðalsbóndanum. Eftir því sem fjölskylda Edgars sagði, þá sannaði hann fyrst þá hæfileika sína, sem áttu eftir að gera hann frægan, þegar hann var sextán ára, síðasta ár hans í skóla. Þegar hann var að leika á skólaflötinni lenti harður bolti á mænunni og hann fór heim hálfruglaður með svima. Foreldrar hans skipuðu honrnn að fara í rúmið og hlýddi hann því. Þá gerðist það allt í einu, að hann varð mjög alvarlegur og myndugur í fasi og skipaði móður sinni að úthúa grautarbakslur og leggja hann við staðinn þar sem boltinn hafði hæft hann. Þetta var gert, og daginn eftir var hann alveg eins og hann átti að sér, en mundi þá ekkert, sem gerzt hafði frá því augnabliki að boltinn lenti á honum. En svo margt furðulegt hafði nú komið fram í sambandi við
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116

x

Morgunn

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunn
https://timarit.is/publication/668

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.