Faxi - 01.12.1976, Blaðsíða 6

Hjónin Resrína og EKBort fyrír framan börn sín (f.v.)» 'Ólaf, Htefnn,
Soffíu og Gísla.
verið var um sig þegar frétta- eða blaða-
menn hafa reynt r.ð rekja úr honum
garnirnar. ,,Ég tók aldrei neina sérstaka
ákvörðun um að verða sjómaður. Þetta
kom allt af sjálfu sér. Um aðra atvinnu
var vart að ræða. Annars hafði maður
raunverulegan áhuga fyrir sjónum. Sem
stráklingur var ég alltaf niðri í fjöru
og reyndi að fá að róa með köllunum
sem voru að fara á sjó. Stundum sáu
þeir aumur á strákkettlingnum og tóku
mig um borð. Þannig komst ég fyrst í
raunveruleg kynni við sjómennskuna.
Rétt innan við fermingu fékk ég að róa
með Oddi í Presthúsum, á skipinu sem
hann átti, gríðarmiklu skipi, teinæringi,
á net, sem fullgildur skipverji. Einnig
reri ég með Árna í Boga og Magnúsi á
Nýjalandi."
RÆTT VIÐ EGGERT AFLAMANN:
Ég er sjómaður -
ekkert annað
Þeir sem fylgst hafa með aflabrögð-
um seinustu tvo áratugina, muna áreið-
anlega eftir bátanöfnum eins og Hilmir,
Víðir, Víðir II, Sigurpáll og Gísli Árni.
Þótt nöfnin séu ólík, er þó eitt sameig-
inlegt með þessum bátum. Um stjórn-
völinn hefur haldið þar um borð afla-
klóin mikla, Eggert Gíslason, eða Eddi
í Krókvelli, eins og sveitungar hans
nefndu hann og kenndu hann við for-
eldrahús í Garðinum og gera enn, þótt
Eggert sé fyrir mörgum árum fluttur
til Reykjavíkur og geri þaðan út bátinn,
Gísla Árna sem heitir eftir föður hans,
og hann á að hálfu leyti.
Fáir íslendingar hafa haldið nafni
Suðurnesjanna hærra á lofti en Eggert
með sínum alkunna dugnaði og happa-
sælli skipstjórn, sérstaklega á síldar-
árunum góðu, bæði á Víði og Sigurpáli,
þegar hann var ýmist aflahæstur eða
með þeim aflahæstu ár eftir ár. Sömu
sögu er að segja um þoskveiðar, bæði
á línu og í nót, og loðnuveiðar. Og Egg-
ert er ennþá Suðurnesjamaður í hjarta
sínu. Búsetan í höfuðborginni hefur
engu breytt þar um. Hann fylgist með
öllu sem gerist á Suðurnesjunum, af
brennandi áhuga, hvort heldur það eru
aflabrögð eða íþróttir og sjaldan lætur
hann sig vanta á völlinn ef hann er í
landi og Suðurnesjaliðin eru einhvers
staðar að keppa, Garðstrákarnir, ÍBK-
liðið, Grindvíkingar eða Sandgerðingar.
Aldrei þarf að efast um hverjum hann
óskar sigurs.
Þennan hreinskipta Suðurnesjamann
heimsóttu Faxamenn í endaðan nóvem-
ber og spjölluðu við hann, á heimili hans
við Kleppsveginn í Reykjavík.
„Þið hittið að sumu leyti vel á, ég kom
í gær úr 17 daga útivist, við vorum að
eltast við loðnuna, út af Vestfjörðunum,
en nú er frí framundan hjá mér, —
hinn skipstjórinn fer með bátinn í næstu
ferð. Þann hátt verður að hafa að veið-
unum, maður er að eltast við fiskinn um
allan sjó og helst aldrei má stöðva bát-
inn til að útgerðin gangi, enda allt í
lagi að nýta tækið sem best, en ofgera
ekki áhöfninni. Nú, en þótt konan sé
ekki heima, þá eru hérna kaffi og vöffl-
ur, þær þykja mér góðar,“ sagði Eggert
og horfði út yfir höfnina úr borðstofu-
glugganum, ,,ja, viðtal, ég veit ekki
hvað ég hef að segja.“
Maður var alltaf í fjörunni
sem stráklingur
Reyndar máttum við vita það áður en
við lögðum af stað, að ekki var gerlegt
að fá Eggert til að segja okkur eitthvað
í afrekssögustíl, enda hefur hann ávallt
Minnisstæð sjóferð
Og Eggert reyndist engin liðleskja.
Hann drakk í sig þekkingu þessara
öldnu garpa að Magnúsi frá Mel við-
bættum, en fáir voru Garðsjónum kunn-
ugri en hann eftir margra áratuga hand-
færaveiðar, oft einn á báti. Eggert sagði
reyndar að það hefði komið af sjálfu
sér að læra af þessum mönnum, en fljót-
lega sáu þeir sjómannsefnið í honum.
„Heyrðu Eddi, nú ferðu með bátinn
fyrir mig í dag, ég ætla að vera í landi,“
sagði Árni í Boga við mig einn morgun-
inn með sínum hæga rómi. Ég ætlaði
varla að trúa mínum eigin eyrum, mig
16 ára strákling. Róðurinn lánaðist vel,
við öfluðum ekki minna en aðrir. Eftir
þetta reri ég oft á trillum fram undir
tvítugt, á milli úthalda á stærri bátum.
Ein sjóferð er mér minnisstæð, frá þeim
tímum. Við lentum í suðaustan roki,
„fram frá“ sem við kölluðum. Með mér
voru Magnús frá Mel, Guðmundur Gílsa-
son frá Miðhúsum og Beggi í Steinbog-
anum. Þetta var í eina skiptið sem að
Mangi gamli reiddist yfir þessu flani hjá
stráknum. Ég bað hann um að andæfa
FAXI — 6