Ármann - 01.11.1938, Blaðsíða 22

i6
A R M A N N
krónprins FriSriks, krónprins Gustavs, forsætisráð-
herra Ásgeirs Ásgeirssonar, sendiherra Sveins
Björnssonar og margra stórmenna sænsku þjóSar-
innarEftir sýninguna komu forsætisráöh.ogSveinn
iBjörnsson sendiherra, ásamt fleirum, til þess aS
þakka okkur fyrir sýninguna og óska okkur til
hamingju meS frammistöSuna. — „Leikfimisflokk-
ur Ármanns var svo fagur á aS líta, svo ,rytmiskur‘
i framkomu, svo liSugur, fær og heflaSur, aS hann
hélt öllum föstum, jafnt fagmanninum sem leik-
manninum". — „Hafi leikfimin veriS eitthvaS sér-
stakt og óvenjulegt, þá var glíman ekki síSur fög-
ur“ o. s. frv. — (Svenska Dagbladet).
MeS svona góS ummæli og margar endurminn-
ingar kvöddum viS Stokkhólm þ. 20. sept. og héld-
um áfram sýningaferS okkar um SvíþjóS. Örebro
var næsta borg. Sami bróSurhugurinn og hin ó-
svikna framkoma tók hér á móti okkur, eins og á
hinum fyrri stöSum. Móttökunefndin var meS okk-
ur allan daginn og sýndi okkur alt þaS markverS-
asta. Einnig fengum viS aS sjá úrvals karlaflokk
borgarinnar og líkaSi okkur vel. Kl. 8 um kvöldiS
gengum viS svo í góSu skapi inn á leiksviSiS og
höfSum ágæta sýningu og fengum góSa dóma. —
„Stjórnandinn, Jón Þorsteinsson, sýndi aS hann
hafSi fullkomlega flokkinn á sínu valdi, en hann
hafSi líka óvejulega gott efni aS fara meS. — Alla
sýninguna var maSur gripinn af frískleika, mýkt
0g krafti flokksins, Og án þess aS yfirdrifa er hægt
aS segja, aS þetta var sérstaklega góS sýning." —
(Örebro Dagblad).
Eftir aS hafa setiS i kvöldveislu í boSi Norræna
félagsins þar, gengum viS til hvílu, en næsta dag
var svo haldiS áfram og lá leiSin til Linköping.
Hérna var sýningin nokkuS spennandi, því ásamt
okkur átti úrvalsflokkur Linköbings aS sýna með
okkur, og var dálítill uggur og um leiS eftirvænt-
ing í görpunum. Undir dynjandi músik gengu svo
báSir flokkar inn á leiksviSiS og heilsuSu meS fán-
um sínum. Ekki gátum viS látiS þaS vera, aS gera
meS ánægjulegu augnaráSi samanburS á fánabera
okkar, Þorsteini Einarssyni, og þeim sænska. —
„Ság ni honum under det mussikáren spelade is-
iándska notionalsángen, sedan landshövdning Tis-
elius hálsat truppen válkommen till vár stad? Sá
skall en fana hanterast framför en trup“. (Östgöt-
en). — Þannig voru blaSaummælin um samanburS-
inn og koniu þau nokkuS heim viS þaS, sem okkur
fanst. SíSan hófst sýningin, og sýndum viS fyrst
viS mjög góSar undirtektir áhorfenda. „Strax í staS-
æfingunum vann flokkurinn áhorfendur, meS mýkt
sinni og samtökum, og létu áhorfendur óspart í
Ijósi hrifni sína, en þaS var þó ekkert á móti því
sem á eftir kom. Þegar þeir byrjuSu á dýnustökk-
um, fóru „flik-flak“ og heljarstökk, gengu á hönd-
unum og fleira, fékk maSur aldrei nóg. Eins og
boltar þutu þeir fram og aftur á dýnunni allir
saman. Þar á eftir kom Linköbings úrvalsflokkur,
Krónprins íslands og Dannterkur, krón-
prins Svia og þáverandi forsætisráS-
lierra íslands, Ásgeir Ásgeirsson, horfa
á sýningu Ármenninga á „Skansen“ í
Stokkhólmi 1932.
ffásfei'