SunnudagsMogginn - 02.10.2011, Blaðsíða 28

28 2. október 2011
vestur og vorum í rúm fimm ár. Við komum svo aftur í
bæinn vegna þess að ég fór í nám.“
Framtíðartölvuharmónikka
Hvað ertu að læra?
„Ég er í mastersnámi í Listaháskóla Íslands. Ég smíð-
aði hljóðfæri sem ég kalla mírstrument í höfuðið á geim-
stöðinni. Þetta er tæknilegt hljóðfæri, eins konar fram-
tíðartölvuharmónikka. Ég fann mjög fljótlega að ég var
farinn að staðna á þetta hljóðfæri, snerist í kringum
sjálfan mig og spilaði bara mína eigin tónlist. Nú vil ég
þróa þetta hljóðfæri áfram með aðstoð annarra og á því
byggist mastersnámið. Segjum sem svo að þú sért pí-
anóleikari. Kannski værir þú akkúrat píanóleikarinn
sem ég gæti lært af. Þú þyrftir ekkert að kunna á hljóð-
færið sem ég smíðaði en ég gæti hugsanlega lært af þér,
hitt þig tvisvar í viku, og reynt að fá þig til að miðla til
mín reynslu og hæfni sem gæti orðið til þess ég yrði betri
á hljóðfærið.“
Hefurðu fundið réttu manneskjuna til að læra af?
„Ég er að leita. Ég ætla að hitta marga einstaklinga
sem koma úr mismunandi áttum; úr klassíska geir-
anum, djassheiminum, þá sem spila elektróníska tón-
list, popp og rokk, fólk úr leikhúsi og úr bíóheiminum.
Ég er til í hvað sem er til að víkka sjónardeildarhring-
inn.“
Notarðu þetta hljóðfæri á þessum diski?
„Í litlum mæli en á næstu plötu ætla ég einungis að
notast við það. Það gæti orðið skemmtilegt.“
Þú heitir Örn Elías en af hverju fórstu að kalla þig
Mugison?
„Pabbi hefur alla tíð verið kallaður Muggi. Hann heitir
Guðmundur en í Bolungarvík þar sem hann ólst upp
voru aðrir Guðmundar kallaðir Mummi og Gummi og
Muggi var eina gælunafnið sem var eftir fyrir hann. Fyrir
tíu árum bjó hann í Malasíu. Ég var þá í námi í London
og heimsótti hann í jólafríi og við rúntuðum um og
sungum í karókí. Karlinn er með djúpa vestfirska bassa-
sjómaður, unnið í frystihúsi, verið sendill hjá Kaupþingi
og unnið með fötluðum börnum í Reykjadal. Gamla Ís-
land, sem sagt. En lífsstarf mitt er að vera tónlist-
armaður og það á vel við mig.“
Mér er sagt að þú hafir verið mikið á flakki sem
barn.
„Ég ólst upp fyrir vestan en þegar ég var sex ára réð
pabbi sig á Feng. Fengur var skip sem sent var til Græn-
höfðaeyja og var hluti af fyrsta alvöruþróunarverkefn-
inu sem íslenska ríkið tók þátt í. Pabbi varð skipstjóri á
því skipi og verkefnið var að kenna innfæddum túnfisk-
veiðar. Frá sex ára aldurs til tólf ára var ég á nokkru
flakki milli landa með fjölskyldunni, bjó á Grænhöfða-
eyjum, svo um tíma í Portúgal og svo fórum við reglu-
lega til Íslands. Á Grænhöfðaeyjum ólst ég upp við mikið
frelsi, lék mér í fótbolta við krakkana og var mikið á
ströndinni. Þarna voru villihundar sem vöktu mikla at-
hygli mína, sérstaklega hvolparnir. Ég átti tvo dvergapa
sem ég var með í bandi og fóðraði á banönum. Þetta var
alveg óskaplega skemmtilegt fyrir barn.“
En hvað með skólagöngu?
„Mamma keypti skólabækur og reyndi sitt besta til að
kenna mér, en ég var skrifblindur þannig að það var
ekki beinlínis auðvelt fyrir mig, sex ára gamlan, að
skrifa stafi.“
Átti þetta frjálsa líf í fjarlægum löndum vel við þig?
„Ég er opinn náungi og á auðvelt með að fara inn í
nýjar aðstæður, þannig að þetta hentaði mér ágætlega.
Þetta fór ekki eins vel í systur mína. Ég held að það hefði
átt betur við hana að vera í einum bekk alla skólagöng-
una meðan það skipti mig engu máli. Við komum svo
heim og þegar ég var búinn með menntaskólann fór ég
til Bretlands til að læra hljóðupptökur og var þar í þrjú
ár. Mamma og pabbi voru skilin og hann fluttur á Ísa-
fjörð og ég fór þangað til að skrifa lokaritgerðina mína.
Þar hitti ég hana Rúnu mína sem var sætasta skvísan á
Ísafirði. Ég ílengdist á Ísafirði en við fórum í bæinn þegar
við eignuðumst fyrsta barnið okkar. Fórum síðan aftur
H
aglél er nýr geisladiskur með hinum vinsæla
tónlistarmanni Mugison og fyrsti diskur
hans með íslenskum textum. „Mig hafði
lengi langað til að gera íslenska plötu og átti
efni sem mér fannst áhugavert,“ segir Mugison. Spurður
um heitið á plötunni, Haglél, segir hann: „Eitt laganna
heitir Haglél og mér fannst það bera af sem titill, íslenskt
nafn sem er í senn bæði fallegt og gróft. Annars var grín-
titillinn Mugison og Sinfó. Mér fannst fyndin hugmynd
að gefa út plötu sem væri ekki með Sinfóníuhljómsveit-
inni en hefði samt Sinfó í titlinum því svo að segja annar
hver maður er búinn að gera plötu með hljómsveitinni.“
Þú hefur föndrað mikið við plötuumslagið sem er
sérhannað. Af hverju leggurðu svona mikið í umgjörð-
ina?
„Þetta er beint-af-býli-stemning. Ég er trillukarl í
þessum bransa, sem lög, tek þau upp og föndra við um-
slagið. Þetta nýja umslag er heimaföndur eftir mig, konu
mína og vini. Fyrsta platan sem ég gerði, og kom út árið
2002, var öll handsaumuð í 13.000 eintökum og það tók
tvo mánuði. Þá fékk ég afa og ömmu og fullt af fólki til
að koma í sumarbústað og hjálpa til við saumamennsk-
una. Ætli við höfum ekki saumað um 3.000 eintök þá
helgi. Það var mjög notalegt að sitja við og föndra og
spjalla við fólk í leiðinni, samtölin verða svo skemmtileg
og maður kemst að því hvernig fólki raunverulega líð-
ur.“
Með dvergapa í bandi
Ætlaðirðu strax sem krakki að verða tónlistarmaður?
„Ég hafði mikinn áhuga á tónlist þegar ég var krakki,
en ég ætlaði ekkert sérstaklega að verða tónlistarmaður.
Ég var einn af þessum krökkum sem ætla að verða allt.
Þegar ég horfði á kvikmynd ætlaði ég að fara í sama starf
og persónan sem ég horfði á í myndinni. Ef ég horfði á
karatemynd ætlaði ég að verða karatemaður og ef ég
horfði á löggumynd ætlaði ég að verða lögga. Ég hef
unnið við eitt og annað og prófað ýmislegt. Ég hef verið
Viðtal
Kolbrún Bergþórsdóttir
kolbrun@mbl.is
Ég er
trillukarl
í þessum
bransa
Mugison: Svo ég gerist nú
dramatískur þá finnst mér
vissulega ömurlegt að missa
af því þegar börnin mín taka
fyrstu skrefin og segja fyrstu
orðin.