Vera - 01.10.1998, Síða 25

þess sem faer hörðustu heimasætur og sak-
lausustu skólastúlkur til að fletta sig klæð-
um. í harðara klámi, þar sem sýndar eru
samfarir, vottar ekki fyrir gjörningakvíða og
karlhetjunni tekst alltaf að láta konuna fá full-
nægingu. Getnaðarlimurinn er enginn niður-
lútur aukvisi heldur ávallt [ yfirstærð, bf-
sperrtur og tilbúinn að þjóna konunni sem
fær aldrei nóg af þessari dýrð. Því harðara
sem klámið er því meiri áhersla er á konuna
sem síopið, viljugt kynfæri. Málning og
myndataka leggja áherslu á opin og þau eru
eins galopin og nútímatækni ræður við. Það
er allt sýnilegt og þar af leiðandi ekki hættu-
legt.
Takk Playbay; ég vissi ekki að
ég heíði svona falleg(an)
rass/brjóst/læri
Playboy er ekki í vafa um það að stúlkurnar
séu þakklátar athyglinni. Athygli Playboy er
staðfesting þess að þær þurfi ekki að
skammast sín fyrir líkama sína. Þær þurfa á
karlmanni að halda til að kynnast kynverunni
í sjálfri sér og þar jafnast enginn á við Play-
boy karlmanninn. Þessu til áréttingar bendir
miðsíðustúlkan í Islandshefti Playboy á að
núna sé hún loksins búin að finna sína innri
konu og kynveru. Hún veit loksins án nokk-
urs vafa að hún hefur fallegan rass. Fantasí-
an sem Playboy ýtti undir er að lesandinn
geti orðið þessi karlmaður sem nær að
draga út þessar kynferðislegu hliðar á fyrir-
sætunni. Þrátt fyrir sakleysið þrá þær leið-
sögn hins lífsreynda manns. Feimnislega
lyfta þær upp blússunni, girða niður um sig
eða rífa upp pilsið í klaufaskap. Bak við sak-
leysislegt yfirborðið eða vel snyrtu heims-
konuna leynist æviniega lítil, óþekk stelpa
sem vill helst horfa undirleit í myndavélalins-
una með puttann í munninum. Hún bíður
bara eftir að einhver komi og leiki við hana.
Ef hann finnur karlmanninn í sér verður hún
hans. Tilfinningarnar skipta ekki máli, hennar
kveneðli bregst við hans karlmannseðli.
Það má greina margar af sömu hugmynd-
unum og sjást í Ijósbláa kláminu í ástarsög-
um og efni sem er ætlað konum. Báðir miðl-
ar leggja áherslu á staðlaðar hugmyndir um
kvenleikann og karlmennskuna en með ólíkri
niðurstöðu. Hetjan hávaxna með festulega
munnsvipinn verður svo hrifinn af heimasæt-
unni góðhjörtuðu að hann getur ekki við sig
ráðið og verður að giftast henni, hvað sem
það kostar. Það er sama hversu harður í
horn hann er að taka, hún vinnur ástir hans.
Hann getur ekki annað en elskað alla þá eig-
inleika sem einkenna staðlaðar myndir kven-
leikans. Hún er saklaus, góð og fögur, geisl-
ar af innri sem ytri fegurð. Lesendurnir fá að
gæla við og njóta þeirrar hugmyndar að með
því að vekja upp takmarkalausa ást fái þær
karlhetjurnar til að falla að fótum sér.
Breytingar á ímyndum kynj-
anna
Á síðustu árum hefur mátt greina nokkrar
áherslubreytingar í bæði kvenna- og karla-
blöðum. í kvennablöðum er farið að leggja
meiri áherslu á að konan sé kynvera með
eigin þarfir. Þó svo að enginn hörgull sé á
ráðleggingum um það hvernig eigi að veiða
mann og síðan halda honum, þá er greinilegt
að konur eru farnar að gera auknar kröfur til
karlmanna. Þær ætlast til þess að þeir standi
sig bæði á kynferðislega og tilfinningalega
sviðinu. í kvikmyndum og auglýsingum má
einnig sjá mýkri og tilfinninganæmari karl-
hetjur en áður. Þróunin í Ijósbláu karlablöð-
unum hefur hins vegar orðið með nokkuð
öðrum hætti og tímarit sem gagngert gera út
á „drengjamenningu" njóta nokkurra vin-
sælda. Drengjamenningin leggur áherslu á
kynlíf, fótbolta, fáklæddar konur og það sem
strákarnir hafa gaman af að gera saman.
Þessar áherslur má m.a. greina hér á landi [
tímaritinu Heimsmynd sem sérstaklega er
ætlað karlmönnum. Nýlega birti tímaritið
myndir af Unni Steinsson sem vöktu mikla
athygli og almenna gleði meðal karlþjóðar-
innar. Unnur, sem strákunum hefur fundist
fjarlæg og ósnertanleg í drögtunum við lottó-
vélina, tilkynnti lesendum Heimsmyndar að
hún væri búin að fá leið á að vera góða
stelpan. í stað hennar voru því birtar myndir
af fáklæddu, óþekku stelpunni sem „ullar“
daðurslega framan í lesendur og þarf á
strákunum að halda til að geta skemmt sér
ærlega. f Bretlandi hafa félagsfræðingar
túlkað framgang drengjamenningarinnar
sem merki um sálræna bakrás hjá körlum
sem eiga erfitt með að takast á við kröfur
samfélagsins og aukin völd kvenna. f grein-
ingu sinni á fyrirsætum í Playboy bendir Elfa
Ýr Gylfadóttir á að fyrirsæturnar hafa orðið
því stelpulegri sem staða kvenna í samfélag-
inu hefur vænkast. Elfa Ýr spyr: „Er hugsan-
legt að verið sé að koma til móts við karla
með svo veika sjálfsmynd að þeir geti ekki
horfst í augu við sjálfstæðar nútímakonur?"
Landkynning
Að framansögðu ætti að vera Ijóst að fyrir
lesanda Playboy skiptir fsland álíka miklu
máli og gagnsæju brjóstahaldararnir eða
bleiku púðarnir sem fyrirsæturnar hvíla upp
við. ísland og íslensk náttúra eru einungis
hluti af sviðssetningunni. Landkynningin
þynnist út [ það að fjalla um hversu óspjall-
aðar af allri mengun íslensku stúlkurnar séu.
Þær eru hreinar, fallegar og svo Ijóshærðar
að þær hljóta að vera lífrænt ræktaðar. fsland
er þv( hentugt land fyrir þá sem hafa áhuga
á að sjá Ijóskur. Textinn um land og þjóð
undirstrikarfantasíuna og ísland er sniðið að
henni en ekki öfugt. Miðaldra og sköllóttur
fer greinarhöfundur til fslands þar sem hann
hefur heyrt að hér séu svo margar Ijóskur.
Það flögrar aldrei að honum að hugsanlega
hafi þær engan áhuga á honum.
íslensku fyrirsæturnar gera hetjulegar til-
raunirtil þess að skilgreina sig í andstöðu við
hefðbundna ímynd „glamúr" fyrirsætunnar í
þessu tölublaði Playboy. í greininni sem fylg-
ir myndunum má af og til greina raddir þeirra
þar sem þær leggja áherslu á að þær séu
stoltar nútímakonur sem vita hvað þær vilja.
Playboy ævintýrið er fyrir þessar stúlkur að-
eins hluti af því sem þær skilgreina sig út frá.
Kaupandinn vill hins vegar fá það sem hann
borgar fyrir og sér það sem hann ætlast til
frá Playboy. Myndirnar eru lofgjörð um karl-
mennsku hans að því leyti að það skiptir
engu máli hversu sjálfstæðar, stoltar og mikl-
ir femínistar fyrirsæturnar eru. Þær eru samt
sem áður tilbúnar að ganga inn í hlutverk sitt
í fantasíunni þar sem þær eru litlar stelpur að
leik, hættulausar, brjóstaberar eða brókar-
lausar í guðsgrænni náttúrunni.
Að lokum: Greinarhöfundur hefur orð á því
að íslenskar konur eigi það til að vitna [ þjóð-
arbókmenntirnar þegar hitnar í kolunum milli
rekkjuvoðanna. Ég verð að viðurkenna að
mín helsta ánægja af að lesa Playboy fólst
einmitt í því að velta fyrir mér hvaða tilvitn-
anir þetta gætu verið. Hér eru nokkrar tillög-
ur fyrir konur sem vilja vera þjóðlegar við
elskhuga sína:
„Það mun oss eigi saka ef atgeirinn er eigi
á lofti.“ „Hvað skaltu, sveinn í sess minn?”
„Eigi mun ég liggja í hálmi fyrir þig þó að þú
sért kurteis og berist mikið á.” ■
25