Geislinn - 01.01.1929, Blaðsíða 10

Geislinn - 01.01.1929, Blaðsíða 10
10 GEISMNN Salomon konung, okkur sjálfum til gamans, heldur taka Pál til fyrirmynd- ar í óeigingjörnu starfi fyrir aðra, jafnvel þótt því verði samfara hættur á sjó og landi, og því verði samfara næt- urvökur, kuldi klæðleysi, högg og húð- fleltingar. „Leysir þú fjötra rangsleitn- innar, látir rakna bönd oksins, að þú miðlir hinum hungraða af brauði þínu, hýsir bágstadda, hælislausa menn, ef þú sérð klæðlausan að þú klæðir hann, og firrisl eigi þann, sem er þitt hold og l)lóð". Leitir þú þannig eigi þíns eigin, en leggir þig frekar í sölurnar fyrir aðra, þá „skal ljós þitt bruna fram sein morgunroði, og sár þitt gróa bráð- lega, þá mun réttlæti þitt fara fyrir þér, dýrð Drotlins fylgja á eftir þér . . cf þú réttir hinuiu hungraða brauð þitt og seður þann, sem bágt á, þá mun Ijós þitt renna upp i inyrkrinu og nið- dimman í kring um þig verða sem bjartur dagur. Þá mun Drottinn stöð- ngt leifta þig og seðja þig, þótt þú sért staddur á vatnslausum stöðum og styrkja bein þín, og þá munt þú verða sem vökvaður aldingarður og sem uppsprettulind, sem aldrei þrýtur". (Jes. 58, 6—11.). Þetta fyrirheit nær til allra, sem taka krossinn eins og Meistarinn og ganga braut sjálfsafneitunar og erfiðleika. Þá mun maður gjöra „stórvirki", því Guð er þá með i verki. Fjöldi fólks setur sér það mark að l'ullnægja Iöngunum sínum, eftir því sem það mögulega getur. En þessi dæmi, er við höfum hér tekið, sýna oss, að leiðin til gleði er ekki sú. Páll neitaði sjálfum sér um alt og helgaði sig al- gjörlega vilja Guðs — og hann fann hina sönnu gleði í því. Eigi það að verða hlutskifti vort að finna varanlega lífsgleði, verður maður að taka krossinn og i'ylgja honum, sem er „vegurinn, sannleikurinn og lifið". Chr. T. Frainh. frá bls. 5. dómar hafa komið frain til þcss að fullkomna guðdómlega ráðsályktun. — Og í náinni framtíð, þegar síðustu leyndardómarnir hafa verið fundnir, þegar heimurinn með fjarsjón og loft- ¦sjón hefir tæki til þess að vera samtaka, og búið er að prédika faguaðarerindið fyrir guðlega forsjón og aðstoð „hverri þjóð, tungu og lýð", þá „skal endirinn koma". Opinb. 14, (>. Matt. 24, 14. Þá, „daginn eftir daginn á morgun", er heimuriun hefir eyðilagt sjálfan sig með hinnin geysilegu öflum, sem hon- uin var gefin, mun hin síðasta orusta og ringulreið meðal þjóðanmi verða stöðvuð með því að Drottinn vor Jes- ús Kristur kemur alt í einu í skýjum himins með miklum krafti og dýrð. Þetta hefir verið von Guðs barna síð- an Job sagði: „Eg veit að lausnari minn lifir", og síðan Páll sagði: „Drotl- inn sjálfur mun stíga ofan af himni með kalli, með höfuðengilsraust og básúnu Guðs". Það hlýtur ennþá að vera von Guðs barna. Þetta er sú cina lausn á hinum miklu spurningum sem fyrir heiminum blasa í dag, hin eina réttmæta von sem skapar traust og bjartsýni. Það mun ekki ske í dag, ekki á morgun, en horfuin allir lil „dagsins eftir daginn á inorgun" og inunum eftir ráði Meistara vors um að vaka og biðja, svo að hann komi ekki að oss óvörum og finni oss sofandi.

x

Geislinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Geislinn
https://timarit.is/publication/870

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.