Geislinn - 01.01.1929, Blaðsíða 2

Geislinn - 01.01.1929, Blaðsíða 2
GEISLINN Hvað kemur næst? Til hvers ætli menn noti hin nýju öfl, sem hin hrað- flevgu vísindi nútímans fá þeim í hendur? Eftir A. S. Maxwell. Það er ekki ofsögum sagt, að við lifum á hinum undraverðasta tíma, er sagan getur um. Maður er orð- inn sljór af eintómri undrun yfir hin- um undraverðu atburðum, sem koma fyrir deglega. Menn geta nú flogið yfir Atlantshafið, þeir aka í vögnum með 350 km. hraða á klst. Þeir senda mynd- ir á vængjum víðboðsins frá Evrópu síðan heimurinn byrjaði á þessum ham- förum. Þægindi nýtískunnar eru til- tölulega mjög ný komin inn til fólks. Fyrir einni öld síðan lifðu menn undir sömu kjörum innan húss og fyrir rúmr- um 1000 árum. Lífið leið hægt áfram, gufu og rafmagn var varla talað um á sviði visindanna. Þá voru engar flug- vélar, mótorvagnar, járnbrautir, gufu- I000HP. CAR BUILT BY TKSUKBLAU M0T0RC9 "................ WOLVERHAMPTON .'ENGUND Bifreið sem likisl snigli en hefir ekki sama hraða og sni^ ill. Hún hefir 1000 hesla vjel og gelur farið 326 km. á klukkustund. til Ameríku og sýna oss hvernig er hægt að sjá í myrkri — og samt hefir þetta svo að segja engin ahrif orðið á oss, við erum orðnir svo vanir svipuð- um fréttum. Við göngum alt af að því vísu að morgundagurinn færi oss eitthvert undrið á sviði vísindanna, og það verður til þess að undirbúa hugsun vora og tilfinningar á þann hátt að við verðum ekkert hissa þegar svo fréttin kemur. Sumir virðast vera alveg búnir að missa undrunarhæfileikann, ef svo mætti að orði komast. Og það er eins og ekkert hafi áhrif á þá, nema ef vera skyldi kosningar til þings eða sigrar í íþróttum eða þ. u. 1. Og þó er tiltölulega að eins örskamt skip, víðboð og hundruð hluta, sem við höfum og álítum nauðsynlega. Stórkostleg breyting. En þvílík breyting, sem hefir átt sér stað síðustu hundrað árin. Það má líkja henni við lygnt fljót, sem rennur um sljettlendi, en að siðustu steypist ofan af háum klettum og myndar foss. Þann- ig hefir framförin verið i nær 60 aldir fj'rir þetta undraverða tímabil, sem vér nú lifum á. Og með hverju árinu, sem líður, virðist alt ganga enn hraðar. Sam- kepnin verður meiri, stríðið um tilveru- rétt enn þá skarpara, og jafnvel skemt- anir manna eru nú orðnar svo fjöl-

x

Geislinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Geislinn
https://timarit.is/publication/870

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.