Árbók VFÍ - 01.06.1993, Side 9

Formálar
Ávarp formanns
Nú er lokið 80 ára afmælisári félagsins.
Við þessi tímamót er eðlilegt að líta yfir stöif stofnenda félagsins. Þegar farið er yfir starf-
semi þeirra fyrstu áratugina, er ekki laust við að maður fyllist virðingu í garð fyrirrennarana.
Það er makalaust hvað þetta litla félag, sem stofnað var af 13 einstaklingum 19. apríl 1912
varð öflugt og komst yfir mikið. Strax 1914 var farið að gel'a út tímarit Verkfræðingafélagsins.
Þessi blöð hafa svo sannarlega mikið sögulegt gildi, þarna er greint frá öllum meiriháttar
framkvæmdum út frá verkfræðilegu sjónarmiði. Meðlimir félagsins skrifuðu í blaðið hinar
merkustu greinar og héldu því áfram þó þeir hættu verkfræðistörfum og færu í pólitískt staif,
þeir gleymdu ekki sinni menntun og sínu félagi. Þannig skrifuðu t.d. Jón Þorláksson og Knud
Zimsen í blaðið merkustu vísindagreinar eftir að þeir fóru út í hið pólitíska líf og urðu ráðherra
og borgarstjórar. Vegna þessa urðu þessir einstaklingar enn sterkari á hinu pólitíska sviði.
Síðasta tölublað Tímarits VFÍ kom út árið 1985. Ástæða þess að hætt var að gefa út tíma-
ritið, var fyrst og fremst hversu pennalatir íslenskir verkfræðingar eru orðnir. En ekki gengur
að íslenskir verkfræðingar hafi ekki íslenskan vettvang fyrir vísindagreinar sínar.
Verkfræðingafélag íslands hel'ur því gefið út árbók allt frá starfsárinu 1988-1989, sem er
einskonar arftaki gamla tímaritsins okkar. Hér höfum við í eigulegri bók skráða árlega sögu
félagsins með tækniannál og fjölda vísindagreina. Þannig tel ég árbókina verðugan arftaka
okkar gamla og virðulega tímarits og vil færa öllum þeim, sem unnið hafa að árbókinni bestu
þakkir.
Nú á tímum er mikil þörf á vel menntuðu fólki á sviði vísinda og tækni. Næi allar stærri
framkvæmdir krefjast verkfræðilegra úrlausna, því eiga verkfræðingar meiri niöguleika en
flestar aðrar stéttir til að halda fullri atvinnu, þó þrengingar séu í þjóðfélaginu. En við þurfum
að sýna meira frumkvæði en við höfum gerl og leita inn á ný svið, sem við höfurn ekki sinnt
áður. Við þurfum að stækka kökuna. Þar er lil dæmis eftirtektarvert hversu fáir verkfræðingar
* starfa beint eða óbeint við fiskveiðar eða fiskvinnslu, þó þar sé öll undirstaða þjóðfélagsins og
þaðan komi rúm 70% útflutningsteknanna. Þetta ættu ungir verkfræðingar og verkfræðinemar
að hafa í huga, þarna eru mörg ónýtt atvinnutækifæri. Einnig ætti verkfræðideild Háskóla
Islands að taka mið af þessu.
Það hefur lengi háð verkfræðingum hversu lítið þeir hafa sig í frammi á opinberum vett-
vangi. Verkfræðingar þurf'a að hafa það í huga að í aukinni samkeppni þurfa þeir í auknum mæli
að markaðssetja störf sín og bjóða fram þjónustu sína á almennum markaði. Verkfræðingar
hafa löngum verið klaufar í þessum efnum og hafa jafnvel litið niður á slíka kynningarstarf-
semi.
Þegar til lengri tíma er litið tel ég að fjölmenn og öflug heildarsamtök verkfræðinga séu
sterkasta vopnið í baráttunni l'yrir bættum kjörum stéttarinnar. Nú er þetta enn þýðingarmeira