Aðventfréttir - 01.04.1995, Blaðsíða 2

Mælanlegur
kristindómur
Boðskapurfrá stjórnendum Aóalsamlakanna
Otvíræðasti vitnisburðurinn um kærleiksríkan Guð er þroskun lyndis-
einkunnar fólks hans. Engin heimspekikenning, ekkert náttúrufyrirbæri,
engin mannleg rökhyggja né nokkurt annað tjáningarsvið, talar jafn skorinort
um tilveru Guðs og kristilegt líferni syndara sem frelsast hefur fyrir náð.
Við verðum samt að muna að þroskun lyndiseinkunnarinnar er ekki
þvinguð upp á okkur; það er ekki unnt að líta á hann
sem sjálfsagðan hlut. Hann næst í samstarfi við okkur
fyrir skipulagðan tílverknað Heilags anda sem finnur
okkur áður en við finnum hann og sem fágar okkur
frá því augnabliki er við gefum okkur heil og óskipt
allt til leiðarloka.
Þótt áhrif Heilags anda á mannshjartað séu ekki
fyllilega skýranleg, (Jh 3.3-7) eru þau greinilega
mælanleg (G1 5.22,23). Þau birtast í augljósum
ummerkjum eins og þeim, að menn sigrast á slæmum
venjum, ný viðmið þróast, við temjum okkur alúðlegri
framkomu, sjálfshyggjan þverr, við verðum fús að
fyrirgefa óvinum okkar og við lærum að meta betur
kosti annarra.
Þessi tákn um kristilegan þroska frelsa okkur ekki; við erum ekki endur-
leyst fýrir andlega endursköpun; það er engin skilgreining til sem felur í sér
frelsun fyrir eigin mannkosti - ekkert nema réttlæti Krists getur frelsað. Við
verðum Guði þóknanleg fýrir verðleika réttláts lífernis hans, ekki fyrir eigið
réttlæti (Rm 5.10).
En gjöf réttlætis hans leysir okkur ekki undan hlýðni - hún undirstrikar
hana. Kærleikur Krists er æðsta og varanleg hvöt til allra sem kappkosta (Lk
13.24), berjast (Ef 6.12), veita viðnám (Jk 4.7), eru staðfastir (Mt 10.22), og til
ykkar sem „haldið velli þegar þér hafið sigrað allt“ (Ef 6.13). Allar aðrar átyll-
ur til manngæsku eru minna verðar, og stuðla raunar að sigurvinningum
Satans. Hinn eini ósigrandi hvati til heilagleika er ekki ótti um eilífan missi
eða von um eilíft líf, heldur viðurkenning á lítillækkun Krists og fórn hans.
Þannig laðaðir af kærleik hans, innblásnir af orði hans, lífgaðir af anda
hans og tengdir honum sem grein á vínviðnum, meðtökum við frá Drottni
okkar bæði viljann og styrkinn til að hlýða. Þannig er það, að jafnvel þótt við
séum þegar frelsuð fyrir réttlæti hans, þroskumst við stöðuglega tíl líkingar
við hann (Heb 10.14). Og þess vegna er sjálfsafneitun okkar í sókninni til
eilífs lífs er ekki einungis skynsamleg (Rm 12.1), hún er mikilvægasta og
blessunarríkasta athöfn okkar.
Þessa bænaviku mun okkur hlotnast sú blessun að njóta saman bænaviku-
lestra sem samdir hafa verið í bænaranda og sem fjalla um mál sem varða
kristilegan þroska. Spámaður okkar fullvissar okkur, að um leið og Guð helg-
ar hjörtu einlægra flytjenda og höfunda meðan þeir eru að semja boðskap-
inn, mun hann einnig undirbúa hjörtu einlægra sannleiksleitenda til með-
töku hans. (Testimonies 6. bd. bls 50). Eigum við ekki að þiggja sameiginlega
þetta fýrirheit og göfgast sameiginlega af hinu lífgefandi orði.
Við hérna hjá Aðalsamtökunum erum einmitt staðráðin í að gera það.
Sameinastu okkur meðan við lesum vandlega hugsanirnar á þessum blöðum
og auðmýkjum hjörtu okkar í voninni um fagnaðarríkar uppgötvanir og
mælanlegan andlegan vöxt þá viku sem í hönd fer.
Calvin B. Rock er varaformaður
Adalsamtakanna.
AÐVENTFRÉTTIR
58. árgangur-4. tbl. 1995
Útgefandi: Sjöunda dags
aðventistar á (slandi
Ritstjóri og
ábyrgðarmaður: Eric Guðmundsson
Þýðandi: Gissur Ö. Erlingsson
Prentvinnsla: Offsetprent/
Geirsprent hf.
2
AðventFréttir