Aðventfréttir - 01.04.1995, Blaðsíða 10

ÞRIÐJUDAGUR
Friður
Ávöxturinn sem við þörfnumst til að gera okkur heil
EFTIR ROSE OTIS
Hljóð friðarins eru lágvær
- hvíslið í vindinum, mal
kattarins, kyrrð slóðar í
óbyggðum, vopnahlé á
vígvelli, vögguljóð móður, englasön-
gur um „frið ájörðti."
Myndir friðarins eru hljóðlátar -
spegilmynd fjalls í vatni, hita-
beltissólsetur, nýfallin mjöll, undir-
ritun samnings, hvítvoðungur sofan-
di í vöggu sinni, sofandi Kristur í báti
á stormskeknu vatni, vaknaður Krist-
ur sem býður: „Haf hljótt um þig!“
Snertíng friðar er sefandi - móðir
vaggar barni sínu, græðismyrsl á
sviðasár, vatn á skrælnaðar varir,
handtak fyrri fjandmanna, græði-
máttur Jesú við konu í mannfjölda,
hvatning hans: „Far þú í friði og ver
heil.“
Svipmót friöarins
Salom, orð Gamla testamentisins
yfir frið, og jafngildi þess í Nýja testa-
mentinu, eirene, fela í sér grundvall-
arhugmyndina um fyllingu, heil-
brigði, velfarnað, vellíðan og heil-
indi.[1] Það var hið eðlilega ástand
allra hluta áður en syndin kom í
heiminn,121 ástand sem aftur mun
komast á við síðari komu Krists.131
Frið geta menn líka fundið hér og
nú. Innri vellíðan mannsins, sem
sundraðist við tilkomu syndarinnar,
má endurheimta og gera heila að
nýju með trausti á Jesú Krist. J. H.
Thayer skilgreinir þennan innri frið
sem „rósemd sálar sem fullvissuð er
um frelsun sína fýrir Krist, og óttast
því ekkert frá Guði, og er sæl með
jarðneskt hlutskipti sitt, hvernig sem
það kann að vera.“14)
A jörð okkar er ringulreið - styrj-
aldir, hungur, flóð, jarðskjálftar og
banvænir sjúkdómar. I borgum
okkar er ringulreið - uppþot, eitur-
lyQastríð, rán, ofbeldi, nauðganir,
morð og hvers konar ranglæti. A
heimilunum er ringulreið - agaleysi,
ótryggð, sundrung, skilnaðir, til-
finningakreppa, líkamlegar og kyn-
ferðislegar misþyrmingar. Það er
ringulreið í hjörtum okkar - ein-
manaleiki, vonbrigði, þunglyndi og
sárar minningar.
Friður mun komast á á jörðinni
okkar þegar Kristur kemur aftur, og
allt kemst í röð og reglu að nýju, hin
fagra mynd fullkomnunarinnar sem
Guð ætlaðist til að þar ríkti. En
friður getur komist á í hjörtum okkar
nú með því að láta Krist taka við
stjórninni, raða saman brotunum og
gera okkur heil. Gordon McDonald
kallar þetta „að koma á reglu í einka-
heimi sínum.“[51 Ellen G. White
kallar það „sálarró.“161
„Ekkert tár fellur án vitundar
Guðs. Það bros er ekki til, sem hann
tekur ekki eftir. Ef við aðeins tryðum
þessu fyllilega, hyrfu allar óþarfa
áhyggjur. Líf okkar einkenndist þá
ekki svo mjög af vonbrigðum, líkt og
nú er, því að allt, bæði stórt og smátt,
legðum við í hönd Guðs. Hvorki vex
lionum í augum þótt vandamálin
magnist né lætur hann yfirbugast af
þeim. Þá ættum við sálarró, sem
niarga hefur skort svo lengi.191
Jean fann þessa vellíðan sálainnar
þar sem hún lá á bakinu í sjúkrastof-
unni og var að jafna sig eftir krans-
æðaaðgerð. Læknirinn sagði henni
að æðin gæti stíflast aftur innan
sólarhrings. Ottinn nísti hjarta henn-
ar; kvíðinn kvaldi hana. Hvað nú ef
svo færi að hún lifði það ekki af?
Þá hvíslaði Guð að Jean: „Hver
ræður hérna, Jean?”
„Það ert þú sem ræður, Guð,”
svaraði hún. A þeirri stundu, segir
hún, flæddi mikil alda friðar yfir
huga hennar, og henni hvarf allur
kvíði, því hún vissi að velfarnaður
hennar var að öllu leyti í höndum
elskandi, miskunnsams Drottins.181
H. G. Spafford fann þennan frið
meðan hann var á gangi um þilfarið
á skipi á Atlantshafi nálægt þeim stað
þar sem fjögur börn hans fórust með
Ville du Havre 22. nóvember 1873.
Konan hans hafði sent honum skeyti
frá Wales: „Eg komst ein af.“
Þegar hann starði niður í hina
dimmu gröf þangs og þara þar sem
börn hans lágu, var hann bugaður af
sorg svo hjarta hans lá við að bresta.
Smám saman umvafði djúpur friður
hann og huggaði hann. Olga hjart-
ans sefaðist. Hann fór inn í klefa
sinn og skrifaði:
Þá friburinn streymir sem Ijúfasta lind,
þó Ijósti mig sorgir sem hel,
hvert hlutskipti'ó verdur,
ég syng þennan söng:
Minni sál, minni sál vegnar vel.m
Fyrirheit um frið
Sáttmáli Guðs sem hann gerði við
lýð sinn á Sínaí var friðarsáttmáli.
Hann var fyrirheit um að hann
myndi veita sínum útvöldu fyllingu,
vellíðan, velmegun og frelsi (3M
26.6; 4M 25.12). Friðarheitið var
endurflutt fyrir munn spámannanna
(Jes 52.7; Esk 34.25). Það var aftur
fluttafjesú, friðarhöfðingjanum, íjh
14.27: „Frið læt ég yður eftir, minn
frið gef ég yður. ... Hjarta yðar
skelfist ekki né hræðist."
Friðargjöfin
I allri ritningunni er friður
viðurkenndur sem gjöf frá Guði.
Davíð sagði í S1 29.11: „Drottinn
blessar lýð sinn með friði.“ Páll sam-
sinnti því i 2Þ 3.16: „Sjálfur Drottinn
10
AðventFréttir