Aðventfréttir - 01.04.1995, Blaðsíða 21

sem við eigum að skila - frá því að
fara út með ruslið upp í að stjórna
fyrirtæki; frá því að halda húsi okkar
hreinu, upp í að stofna söfnuð.
Móðir Teresa í Kalkútta var einu
sinni spurð: „Hvernig mælir þú
árangur starfs þíns?“
Hún var eitt andartak óráðin, en
svaraði svo: „Eg man ekki til að
Drottinn hafi nokkurn tíma minnst á
greindum skýringum eru augljóslega
þeir sem við mundum vonast til að
sjá hjá þeim sem gengur í andanum.
Avöxtur andans er ekkert annað en
lyndiseinkunn Kiists sem birtist í lífi
okkar með yfirnáttúrlegum endur-
sköpunarkrafti Heilags anda sem við
meðtökum þegar við gefum okkur á
vald Jesú.
Eins og Jesús var nákvæmur og
vandvirkur í iðkun skyldu-
verka sinna, eins og hann
var trúr orðum sínum,
heitum sínum, loforðum
sínum; eins og hann var
staðfastur í samskiptum og
vináttu; alveg eins og hann
var traustur og áreiðan-
legur - ættum við einnig
að vera það.
Vitanlega munum við
aldrei hafa til að bera alla
eiginleika trúmennskunn-
ar sem hér eru nefndir í
sama mæli og Jesús hafði
þá. En fyrir áhrif Heilags
anda í okkur munum við
endurspegla þá.
Hið smáa
unnt að fá dyggð trúfestinnar fram í
holdi okkar.
Vegna þess sem Kristur hefur gert
fyrir okkur, eru gleðitíðindi
endurlausnarinnar ekki aðeins
fyrirgefning á athöfnum holdsins,
heldur felast einnig í þeim hreinsun
af verkum holdsins fyrir kraft Guðs.
Og í stað þeirra koma hinir undur-
samlegu ávextir andans í ljós.
Spurningar
til umræðu
]. Hver er þín skilgreining
á trúfesti? Er mögulegt
að vera trúr í augun
Guðs þótt þeir sem
þekkja þig vel líti þig allt
öðrum augum?
2. Hversvegna er erfiðara
að vera trúr í því smáa,
eða þegar enginn sér
Þig?
3. Gegnir trúfesti hlutverki
í frelsun okkar? Hvaða
röksemd(ir) gætirðu
gefið fyrir svari þínu?
Sjálfur dró Jesús upp
skýra mynd af reglum trúmennsk-
unnar: „Sá sem er trúr í því smæsta,
er einnig trúr í miklu, og sá sem er
ótrúr í því smæsta, er og ótrúr í
miklu. Ef þér reynist ekki trúir í
hinum rangláta Mammon, hver trúir
yður þá fyrir sönnum auði?“ (Lk
16.10, 11).
Trúmennska felur í sér tryggingu
fyrir því að manneskjan vinni það
verk sem henni hefur verið falið að
vinna. Ef við erum iðin og ráðvönd í
því smáa, þá verðum við það líka í
því sem meira er. Hversu oft ímynda
menn sér ekki sjálfa sig vinna stórvir-
ki fýrir Guð, en reynast samt óábyggi-
legir í hinum smáu, veraldlegu
viðvikum daglegs lífs?
Það er í hinu smáa sem í fljótu
bragði virðist ekki hafa stórkostleg
eða mikilvæg áhrif, sem við
auðsýnum þá trúfesti sem hjálpar til
að móta skapgerð okkar, trúfesti sem
á rætur í andanum sem inni íýrir býr.
Þeir sem Guð hefur notað til mikilla
afreka byrjuðu feril sinn með því að
vinna samviskusamlega og af iðju-
semi „smámunina" sem Guð fól
þeim. Sú gerð trúfesti sem er ávöxtur
andans kemur fram í stöðugum
áreiðanleika, að \ið skilum því verki
árangur. Hann talaði aðeins um
trúfesti í kærleik."
Ellen White skrifaði: „Trúfesti,
sparsemi, aðgæsla, vandvirkni, ætti
að einkenna öll verk okkar, hvar sem
við kunnum að vera, hvort sem er í
eldhúsinu, í vinnustofu, á rit-
stjórnarskrifstofu, á heilsuhæli, í
skóla, eða hvar sem okkur er komið
fýrir í víngarði Drottins“ (Messages
to Young People, bls 230).
Mörgum öldum áður hljómuðu
svipuð orð af vörum Salómons í
Prédikaranum: „Allt sem hönd þín
megnar að gjöra með kröftum
þínum, gjör þú það, því að í
dánarheimum, þangað sem þú fer,
er hvorki starfsemi né hyggindi né
þekking né viska“ (Pd 9.10).
Ekki af sjálfum okkur
Við getum ekki búið til trúfesti í
og af okkur sjálfum - engu fremur
en við getum sjálf búið til kærleik,
auðmýkt eða aðra ávexti andans.
Þessar dyggðir, eins og þær eru skil-
greindar í Biblíunni, koma aðeins frá
Guði. Þess vegna eru þær ekki
kallaðar ávextir kristins manns, held-
ur ávextir andans. Aðeins með dag-
legri undirgefni við mátt Drottins er
RoberlS. Folki-nbcrg er
formaður Aðalsamtaka
sjöunda dags advenlisla,
P' ? mm Silver Sprhtgs, Maryland.
119
AðventFréttir
21