Morgunblaðið - 12.06.2012, Side 27

Morgunblaðið - 12.06.2012, Side 27
MINNINGAR 27 MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 12. JÚNÍ 2012 ✝ Rúnar Bjarna-son, fyrrver- andi slökkviliðs- stjóri í Reykjavík, fæddist í Reykja- vík 5. nóvember 1931. Hann and- aðist á Landspít- alanum 31. maí 2012. Hann var sonur Önnu Guðsteins- dóttur húsfreyju og Bjarna Eggertssonar lög- regluþjóns. Kona Rúnars var Guðlaug Guðmundsdóttir, f. 1936, d. 2011. Þau eignuðust Önnu Gullu fatahönnuð og Gylfa vél- tæknifræðing. Barnabörnin eru fimm talsins og barnabarnabörnin eru fjögur. Rúnar lauk stúd- entsprófi frá Menntaskólanum í Reykjavík 1951 og civ. ing.-prófi í efnaverkfræði frá Kungliga Tekniska högskolan (KTH) í Stokkhólmi 1955. Rúnar stund- aði framhaldsnám við KTH og Karolinska í öryggismálum og umhverfisvernd 1962-63 og framhaldsnám við háskólann í Karlstad í Svíþjóð 1991. Rúnar var aðstoðarkennari við KTH 1954-55 og stundaði rannsóknir við Svenska Atomkommitéen 1955. Hann var verkfræðingur hjá Áburðarverksmiðjunni 1955-66 og slökkviliðsstjóri og framkvæmdastjóri almanna- varna í Reykjavík 1966-91. Rúnar var formaður Félags ís- lenskra stúdenta í Stokkhólmi 1954-55 og EVFÍ 1964-65. Hann var varaformaður HSÍ 1957-72, í stjórn Stúdentafélags Reykjavíkur 1965-66 og settist í stjórn Félags slökkviliðsstjóra 1990. Þá var hann í byggingar- og almannavarnanefndum Reykjavíkur og nágranna- byggða 1966-91 og í stjórn Brunamálastofnunar 1969-82. Útför Rúnars fer fram frá Dómkirkjunni í dag, 12. júní 2012, kl. 15. Rúnar Bjarnason var hávax- inn og myndarlegur á velli og vel til íþrótta búinn. Á fyrri ár- um æfði hann og keppti í frjáls- um íþróttum, handbolta og sundi. Sundið stundaði hann nær daglega þar til fyrir skemmstu og á reiðhjóli fór hann hin síðari ár flestra sinna ferða um borgina þegar færð leyfði. Um margra ára skeið átti hann góða hesta sem hann rækti vel. Rúnar hafði verið bekkjar- félagi okkar frá því í fyrsta bekk Menntaskólans í Reykjavík eða frá árinu 1945. Hann var góður og samviskusamur námsmaður og náði þeim áfanga á stúdents- prófi að hljóta svokallaðan „Stóra styrk“ sem gerði honum kleift að stunda nám í efnaverk- fræði í Stokkhólmi og ljúka þar prófi árið 1955. Bridgeklúbburinn var stofn- aður af nokkrum skólabræðrum á námsárunum í MR og hefur starfað nær óslitið síðan, líklega í um 65 ár. Á þessum tíma hafa komið skörð í klúbbinn sem jafnóðum hafa verið fyllt af öðr- um bekkjarbræðrum. Síðustu 25 árin hefur sami fjögurra manna hópurinn spilað reglulega og oft nær vikulega yfir vetrarmán- uðina þegar allir hafa verið við- staddir. Klúbburinn hætti störf- um af sjálfsdáðum þegar Matthías Á. Mathiesen veiktist fyrir tveimur árum. Matthías lést í nóvember 2011 og nú hefur annar félaganna, Rúnar Bjarna- son, fallið frá nokkuð óvænt. Að vísu hafði heilsu hans hrakað jafnt og þétt og einkum síðasta árið en við svona skyndilegum endalokum bjuggumst við ekki. Við sem eftir sitjum af spila- félögunum söknum þessara tveggja föllnu vina og spila- kvöldanna með þeim sem voru til skiptis á heimilum okkar allra. Við spilafélagarnir höfum inn- byrðis átt margt sameiginlegt utan spilamennskunnar og vin- áttunnar að því er snertir fjöl- skyldur okkar og margs konar stuðning höfum við haft hver af öðrum sem hefur að nokkru tengst menntun okkar og fag- legum störfum. Yrði of langt mál að telja þau samskipti upp hér. Rúnar var kvæntur Guðlaugu Guðmundsdóttur og áttu þau saman tvö mannvænleg börn. Rúnar og Gulla, sem nú er látin, skildu eftir langt hjónaband. Við sendum börnum þeirra, Önnu Gullu og Gylfa, og fjöl- skyldum þeirra samúðarkveðjur okkar og fjölskyldna okkar og óskum þeim velfarnaðar. Jónas Hallgrímsson, Jón G. Tómasson. Kveðja frá Slökkviliði höf- uðborgarsvæðisins og Fé- lagi slökkviliðsstjóra á Ís- landi Rúnar Bjarnason tók við starfi slökkviliðsstjóra í Reykja- vík þegar liðið stóð á merkum tímamótum. Það hafði þá nýver- ið flutt starfsemi sína úr gömlu stöðinni í Tjarnargötu í nýja og glæsilega slökkvistöð í Skógar- hlíð 14. Slökkvilið Reykjavíkur hafði þá búið við þröngan kost við Tjarnargötu um áratugi. Rúnar kom til slökkviliðsins með mikilvæga menntun og reynslu sem nýttist liðinu vel næsta aldarfjórðunginn. Mennt- un hans sem efnaverkfræðingur með áherslu á öryggismál mót- aði mjög sýn hans á starf slökkviliðsstjóra og uppbygg- ingu liðsins. Hann gerði sér grein fyrir því að ný slökkvistöð væri aðeins áfangi og stökkpall- ur í uppbyggingu öflugs slökkvi- liðs sem þyrfti að standa undir því ábyrgðarhlutverki að vernda líf, heilsu og eignir borgarbúa. Tækjabúnaður Slökkviliðs Reykjavíkur var kominn all- nokkuð til ára sinna þegar Rún- ar tók við stjórnartaumum. Hann gerði það snemma upp við sig að nú þyrfti aðallega tvennt til þess að tryggja að liðið gæti staðið betur undir ábyrgð sinni. Annað var nýrri og öflugri bún- aður. Á hinn bóginn kom Rúnar auga á að efla mætti menntun og þjálfun starfsmanna. Í tíð Rúnars sem slökkviliðs- stjóra má segja að starfsemi liðsins hafi tekið stakkaskiptum í takt við mikla uppbyggingu á starfssvæðinu. Undir hans for- ystu tókst að endurnýja bílaflota liðsins jafnt og þétt. Ný reyk- köfunartæki voru tekin í notkun. Stóraukin áhersla var lögð á ör- yggi starfsmanna á vettvangi. Hann sendi menn sína á nám- skeið og jók þannig stórlega þekkingu liðsins á margvísleg- um sviðum sem nýttust vel í erf- iðum verkefnum á vettvangi eldsvoða og slysa. Síðast en ekki síst beindi hann sjónum liðsins að mikilvægi þess að geta tekist á við eiturefna- og mengunar- slys sem nú eru meðal mikilvæg- ustu verkefna slökkviliðanna. Mikilvægt er að samtíðar- menn geri sér grein fyrir að starfsemi slökkviliða stendur á gömlum merg og byggist á sí- fellri framþróun. Í tíð Rúnars voru stigin allstór og mikilvæg skref í átt til þeirrar starfsemi sem við þekkjum nú. Ekki var að merkja að áhugi Rúnars fyrir slökkviliðinu og metnaður hans fyrir okkar hönd hefði dvínað þrátt fyrir þverrandi þrek og háan aldur. Margir kollegar okkar víða um land minnast hans með hlýhug því hann var ætíð reiðubúinn að leggja lið og gefa góð ráð. Við minnumst hans með hlýhug og virðingu. Jón Viðar Matthíasson, slökkviliðsstjóri höfuðborg- arsvæðisins og formaður Félags slökkviliðsstjóra á Íslandi. Rúnar Bjarnason Nú kveðjum við tengdamóður mína, Elínu Jó- hannsdóttur. Elín hefur verið mikilvægur hlekkur í mínu lífi meira en hálfa ævi mína og á hún stóran sess í hjarta mér. Sjaldan hef ég kynnst manneskju sem öðlaðist jafnmikla ást og aðdáun allra þeirra sem henni kynntust. Elín var skörungur mikill. Ekkert var það verkefni sem óx henni í augum. Sem ung kona fór hún erlendis til náms, á þeim tíma sem slíkt var ekki bara óvenjulegt heldur einnig afar stórt og erfitt verkefni. En, eins og með önnur erfið verkefni á ævinni, leysti hún það af æðru- leysi og án vandkvæða. Elínu og Símoni varð fjögurra barna auðið og var stutt á milli þeirra í aldri. Síðustu börnin voru tvíburar og hvernig jafn fíngerðri konu og Elínu tókst að koma tveimur stúlkum, sem báðar voru yfir meðallagi í stærð, í heiminn sam- tímis, hefur ég aldrei skilið. En þetta tókst henni eins og annað. Eflaust hefur verið mikið álag og margar andvökunætur á stóru heimili en hjá Elínu voru nei- kvæðni og uppgjöf ekki orð sem Elín Jóna Jóhannsdóttir ✝ Elín Jóna Jó-hannsdóttir fæddist í Reykjavík 13. febrúar 1926. Hún lést á Hrafn- istu í Hafnarfirði 3. júní 2012. Útför Elínar fór fram frá Vídalíns- kirkju í Garðabæ 11. júní 2012. hún þekkti. Börn hennar og Símonar eru líka miklir skörungar. Öll framhaldsskóla- gengin og farsæl í sínum lífum. Eng- inn vafi er á að Elín hefur þar verið mik- ill áhrifavaldur. Synir mínir hafa líka verið svo heppnir að verja miklum tíma með ömmu sinni í gegnum árin og ég veit að þau samskipti verða þeim til mikils góðs í þeirra lífum. Við vitum öll að það skipti engu máli hvert vandamálið var, stórt eða smátt, persónulegt eða faglegt, alltaf var Elín með góð innlegg í um- ræðuna og veitti góð ráð. Þetta kemur ekki á óvart því að innsæi hennar og tilfinning fyrir að- stæðum og fólki voru mjög góð og oft á tíðum ótrúleg. Hún hafði líka einstakt lag á því að búa til mikið úr litlu. Minnisstætt er mér þegar hún og Símon heimsóttu okkur fjöl- skylduna til Bandaríkjanna stuttu eftir fæðingu yngri sonar okkar og dvöldu í fjóra mánuði. Við það bættust auðvitað tveir í fæði hjá fjölskyldunni en á þess- um tíma lækkaði matarkostnað- ur okkar samt verulega. Slík var geta Elínar til að finna leiðir til að nýta verðmæti og gera meira úr þeim en nokkur annar sem ég hef hitt. Reyndar var það ekki bara á matarsviðinu sem hún kunni að búa til mikil verðmæti úr litlum kostnaði. Hugmynda- flug hennar og nákvæmni voru eftirtektarverð og til mikillar fyrirmyndar okkar sem á eftir henni ganga. Það er ótrúleg tilhugsun að hennar njóti ekki við lengur. Reyndar veit ég að hún verður í raun alltaf hjá okkur því minn- ingarnar um hana eru margar og góðar. Áhrifin sem hún hefur haft á okkur öll eru mikil og lær- dómurinn sem af verkum hennar og ráðum má draga er verulegur og verður með okkur áfram. Þegar ég kveð Elínu, þá eru mér efst í huga ást, virðing, að- dáun og þakklæti. Ást á mætri konu. Virðing fyrir öllu því sem hún áorkaði í sínu lífi. Aðdáun á getu hennar til að leysa erfið verkefni og vera sínum nánustu styrkur og stoð, hvað sem á bját- aði. Þakklæti fyrir að hafa tekið mig inní fjölskyldu sína, verið hluti af mínu lífi og leyft mér að vera hluti af sínu. Hvíl í friði elsku Elín. Þín verður sárt saknað. Gunnar Sigurðsson. HJARTAVERND Minningarkort 535 1825 www.hjarta.is 5351800 Vaktsími: 581 3300 & 896 8242 www.utforin.is Allan sólarhringinn ÚTFARARSTOFA ÍSLANDS Sverrir Einarsson Kristín Ingólfsdóttir Hermann Jónasson Flatahraun 5a • www.utfararstofa.is Símar: 565 5892 & 896 8242 ÚTFARARSTOFA HAFNARFJARÐAR ✝ Hjartans þakkir sendum við öllum þeim sem sýndu okkur samúð, hlýhug og vináttu við andlát og útför ástkærrar móður okkar, tengdamóður, ömmu og langömmu, ÓLAFAR KARVELSDÓTTUR frá Hnífsdal. Sérstakar þakkir færum við starfsfólkinu á Hrafnistu í Hafnar- firði, deild 4b, fyrir hlýhug og góða umönnun. Kristján Pálsson, Sóley Halla Þórhallsdóttir, Ólafur Karvel Pálsson, Svandís Bjarnadóttir, Guðrún Helga Pálsdóttir, Ólafía Guðfinna Pálsdóttir, Arnar Guðjónsson, barnabörn og barnabarnabörn. ✝ Innilegar þakkir til allra er sýndu okkur samúð og hlýhug við andlát og útför ástkærrar móður okkar, tengdamóður, ömmu og langömmu, KARENAR VILBERGSDÓTTUR, Grænumörk 5, Selfossi. Sérstakar þakkir færum við starfsfólki Heilbrigðisstofnunar Suðurlands og einnig starfsfólki Grænumarkar 5, Selfossi. Pétur H. R. Sigurðsson, Guðrún Gunnarsdóttir, Vilbergur Prebensson, Margrét St. Kristinsdóttir, Ólafur Prebensson, Anna Baldursdóttir, barnabörn og barnabarnabörn. ✝ Elskuleg eiginkona mín, móðir, tengdamóðir og amma, SIGRÍÐUR BJÖRG EGGERTSDÓTTIR, Skjólvangi 9, Hafnarfirði, lést á bráðamóttöku Landspítalans sunnudaginn 10. júní. Guðmundur Geir Jónsson, Jón Eggert Guðmundsson, Jóhannes Geir Guðmundsson, Pamela Perez, Björgvin Guðmundsson og barnabörn. ✝ Móðir okkar, KRISTVEIG SKÚLADÓTTIR, Hlíðarvegi 45, Siglufirði, lést á heimili sínu föstudaginn 8. júní. Steinþóra Vilhelmsdóttir, Ágúst Vilhelmsson, Jakobína Vilhelmsdóttir, Auður Vilhelmsdóttir. ✝ Elskuleg móðir okkar og tengdamóðir, GUÐNÝ BERGRÓS JÓNASDÓTTIR, fyrrum húsfreyja í Norður-Hvammi í Mýrdal, síðar Smáratúni 20, Selfossi, lést á Hjallatúni í Vík föstudaginn 8. júní. Gíslína Erla Eyþórsdóttir, Brynjólfur Ámundason, Gísli Sævar Hermannsson, Hólmfríður Sigurðardóttir, Sjöfn Hermannsdóttir, Jónas Smári Hermannsson, Anna Droplaug Erlingsdóttir, Hreiðar Hermannsson, Ágústa Jónsdóttir, Svanhvít Hermannsdóttir, Almar Sigurðsson. ✝ Elskulegur faðir okkar, tengdafaðir og afi, BIRKIR ÞÓR GUNNARSSON, Ljósuvík 14, Reykjavík, lést á heimili sínu laugardaginn 9. júní. Jarðarför auglýst síðar. Gunnar Birkisson, Jóhanna B. Þórhallsdóttir, Stefán Hjálmar Birkisson, Margrét Björk Kjartansdóttir, Dagný Björk Stefánsdóttir, Steindór Hjartarson, Aron Birkir Stefánsson, Herdís Helgadóttir, Hanna Björt Stefánsdóttir. ✝ Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð og hlýhug við andlát og útför elskulegrar eigin- konu, móður, tengdamóður, ömmu og langömmu, ARNDÍSAR LÁRU TÓMASDÓTTUR, Höskuldarkoti, Ytri-Njarðvík. Sérstakar þakkir fær starfsfólk Sjúkrahúss Suðurnesja á D-deild fyrir góða umönnun og hlýhug í störfum. Fyrir hönd fjölskyldunnar, Garðar Magnússon, Höskuldarkoti, Ytri-Njarðvík.

x

Morgunblaðið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.