Morgunblaðið - 15.09.2012, Síða 32
32 UMRÆÐAN
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 15. SEPTEMBER 2012
Einn af glæsilegum fulltrúum yngri
kynslóðarinnar er eflaust Magnús
Orri Schram, en vandamálið er það
að þessi drengur hefur ekki áttað
sig á að hans tími er ekki kominn.
Sem alvarlegur alþingismaður þenur
hann belginn augsýnilega af þjónk-
un við formann Samfylkingar, í
grein sem hann sendi í Fréttatím-
ann helgina 18.-20. maí, sem heitir
Króna kjaraskerðingar. Veður
strákur fram og telur okkur trú um
að fyrirtæki innan sjávarútvegs og
álframleiðslu séu ekki stórir vinnu-
veitundur og bætt staða þeirra fjölgi
störfum lítið. Hvað um – Marel –
hvað um alla þá Íslendinga sem eru
komnir í fremstu röð í heiminum í
dag í áliðnaðum.
Bestu kveðjur.
SKÚLI SIGURÐSSON
vélfræðingur.
Evru-Orri
Frá Skúla Sigurðssyni
Bréf til blaðsins
Formaður innflytj-
endaráðs og flótta-
mannanefndar heitir
Íris Björg Kristjáns-
dóttir og er hún mik-
ill áhugamaður um
stórfelldan innflutn-
ing flóttamanna til
Íslands. Slíkt kemur
berlega í ljós í viðtal-
inu við hana í Morg-
unblaðinu þann 3.
september og í grein
sem hún skrifaði í Fréttablaðið
þann 16. nóvember á síðasta ári.
Greinin í Fréttablaðinu heitir
„Fram á við í móttöku flótta-
manna“ og segir fyrirsögnin allt
sem segja þarf. Íris segir: „Hér er
nægjanlegt landrými, vatn og
fæða og undirstöður samfélagsins
eru sterkar.“ Þetta undarlega
orðalag rennir styrkum stoðum
undir fullyrðingu mína hér að of-
an. Það má benda á þá staðreynd
að Afríka er um 300 sinnum
stærri enn Ísland og þar skortir
því ekki landrýmið. Í Afríku býr
meira en 3000 sinnum fleira fólk
enn á Íslandi, þannig að ekki
skortir heldur á vatn og fæðu.
Íris er greinilega hugsjónakona
sem vill bjarga bágstöddum frá
þrengingum og er það fallegur
hugsunarháttur, en ekki er allt
sem sýnist hér. Ef yfirlýsingar Ír-
isar eru skoðaðar í samhengi þá
er augljóst að Íris vill fara sömu
leið og nágrannaþjóðir okkar í
innflytjendamálum. Stefnan í inn-
flytjendamálum hefur beðið al-
gjört skipbrot í þeim löndum.
Ástandið er hörmulegt þar og
stjórnvöld reyna allt til að breiða
yfir vandamálin og fela þau fyrir
almenningi heima fyrir. Slíkt
gengur verr og verr og leiktjöldin
eru fallin að mestu leyti.
Þessi ríki sitja uppi
með gríðarleg þjóð-
félagsleg og félagsleg
vandamál vegna inn-
flytjenda frá löndum
utan Evrópu. Því er
spáð að múslímar
verði komnir í meiri-
hluta í Svíþjóð um árið
2050 og eru þar nú
þegar um 600 þúsund
múslímar. Þar af eru
um 50 þúsund Sómalar
og 70% þeirra sem eru
á vinnufærum aldri lifa
á bótum. Í lýðræð-
isþjóðfélagi ræður meirihlutinn og
Svíþjóð gæti orðið íslamskt lýð-
veldi, með eða án sharia-laga, þeg-
ar á þessari öld.
Í Hollandi býr um 1 milljón
múslíma og í Frakklandi eru
kannski um 12% íbúa múslímar.
Ástandið er orðið geigvænlegt í
mörgum borgum Evrópu vegna
innflytjenda frá löndum utan Evr-
ópu. Það er að leika sér að fjöreggi
þjóðanna að blanda saman í
stórum stíl ólíkum menningar-
heimum og kynþáttum í sama
þjóðfélaginu. Sagan sýnir að slíkt
endar í hörmungum fyrr eða síðar.
Íris og skoðanabræður hennar í
nágrannalöndum okkar vilja hjálpa
öllum bágstöddum í heiminum og
útkoman er öllum ljós. Það er ver-
ið að eyðileggja vestræn þjóðfélög,
en ástandið er jafnslæmt í þeim
löndum sem flóttamenn bágra lífs-
kjara koma frá. Ástandið þar batn-
ar auðvitað ekkert og mun ekkert
batna.
Öll þessi góðsemi er á kostnað
þjóðfélagsins, skattborgaranna,
menningar viðkomandi lands og á
kostnað framtíðarkynslóðanna.
Fulltrúar góðseminnar virðast ekki
hafa neina framtíðarsýn fyrir þjóð
sína og fyrirætlanir þeirra eru eins
og það sé engin morgundagur og
engar framtíðarkynslóðir.
Flóttamenn og
hælisleitendur
Eftir Einar Gunnar
Birgisson
Einar Gunnar
Birgisson
EXPRESS SYSTEM
Sterkar neglur á aðeins 4 vikum
Látum kosningarnar í vor snúast
um verkleysi ríkisstjórnar komm-
únista og Samfylkingar, þá geta
sjálfstæðismenn nú þegar farið að
hlakka til. Það verða aðeins tveir
flokkar sem geta fagnað sigri í
vor; Framsókn og Sjálfstæð-
isflokkur. Enginn smáflokkanna
mun koma manni að nema þeir
gangi einhvern veginn í samstarf
við eldri flokkana.
Stjórnarflokkarnir missa minnst
helming af sínum þingmönnum,
kannski meira. Að undanförnu
hafa margir stjórnarsinnar verið
að tala um að breytingar hafi orð-
ið svo litlar hjá þingmönnum
stjórnarandstöðu. Sjálfstæð-
isflokkurinn þarf enga endurnýj-
un, þar er valinn maður í hverri
stöðu.
Ekki veit ég hvað fólk meinar
þegar það talar um endurnýjun,
vel menntað fólk og vel gefið á
besta aldri, það er fólkið sem er
að taka við af okkur gamlingj-
unum. Ég er búinn að vera í
stjórnmálum í sextíu og fimm ár
og tel mig hafa svolítið langt
stjórnmálanef. Já, Jóhanna, taktu
þér nú tíma og lestu allar grein-
arnar sem þinn góði flokksmaður,
Björgvin Guðmundsson, viðskipta-
fræðingur og fyrrverandi for-
stjóri, hefur verið að skrifa í
Morgunblaðið. Þær voru betri,
fyrir þig, fyrri partinn af þeim
tíma sem þú hefur átt að vera við
stjórnartaumana. Þó var margt er
byrgði honum sýn, svo fékk hann
betri sýn á það
sem við (þessir
sakleysingjar )
köllum svik og
lygi, þá fóru nú
greinarnar að
breytast. En
þær eru fróð-
legar og mað-
urinn vel lesinn.
Það er svo
skammarlegt að
lesa eftir Jóhönnu þar sem hún er
að hæla sjálfri sér, á kostnað
sannleikans, að manni flökrar.
Ég er svo 100% sammála
hverju orði sem Elsa B. Frið-
finnsdóttir, formaður Hjúkr-
unarfélags Íslands, segir í Morg-
unblaðinu 29. ágúst. Jóhanna
Sigurðardóttir! Hvar er það í
heilbrigðisgeiranum sem ekki hef-
ur verið skorið af? Hvergi! Og
hafðu það. Ég vann í 35 ár í þess-
um geira og því hefur maður
taugar til þessara staða. Það er
ógnvekjandi núna þegar læknar
eru búnir að lækna ótal manns af
krabbameini, þessi árin, að þá
skuli stjórn Jóhönnu Sigurð-
ardóttur sverfa svona að heil-
brigðisgeiranum að það verður
næstum að neita deyjandi fólki
um brýnustu hjálp. Maður getur
alveg staðið við þar sem fólk er
sent heim vegna þess að tæki eru
ekki til staðar. Ég ætla að láta
þessu lokið í bili en það er af
nógu að taka.
KARL JÓHANN ORMSSON,
fv. deildarfulltrúi.
Já, Jóhanna
Sigurðardóttir
Frá Karli Jóhanni Ormssyni
Karl J.
Ormsson
Sú forna saga er
sögð af Gunnari á
Hlíðarenda, að ef
hann mundi höggva
aftur í sama knérunn,
yrði það hans bani.
Gerði hann það ekki,
mundi hann verða
karla elstur. Hann
var vélaður af óvinum
og því fór sem fór. Nú
árið 2012 gæti
mynstrið verið að endurtaka sig, þó
manndráp fylgi því ekki. Manneskja
hjá svokölluðu velferðarráði ræðst
nú öðru sinni gegn hagsmunum fatl-
aðra. Gerningurinn felst í því að
leggja niður Ferðaþjónustu fatlaðra
og bjóða hana út. Einstaklingum er
boðið að þéna á lifandi fólki, sem
getur ekki hjálpað sér sjálft. Í fyrra
skiptið gat ég með rökstuddum
skrifum og viðtölum fengið þessu
hnekkt. Nú virðist eiga að láta kné
fylgja kviði. Enginn sem ég hef tal-
að við og sent póst, skilur af hverju
manneskjan leggur sig fram við að
gera líf fatlaðra erfiðara en það er.
Eins og það sé ekki nógu slæmt fyr-
ir. Reyndar veit ég nú að Samfylk-
ingin stendur á bak við þessa aðför
að fötluðum og það þó hún geti ekki
gert sjálfum sér né fatlaða fólkinu
verra en þetta.
Ég skora á Katrínu
Jakobsdóttur að gera
Samfylkingunni erfitt
fyrir í þessu. Svo er gott
að þjóðin viti, að ég hef
lagt til að við tækjum
upp líknardráp eins og
Holllendingar gera. Það
er að sjálfsögðu háð
vilja viðkomandi. Ég
skora á íslensk stjórn-
völd að gera þetta lög-
legt og býð mig strax
fram til að spara fyrir
borgarbúa. Líf mitt
verður hvort sem er gert svo til-
breytingarsnautt og leiðinlegt verði
þjónustan boðin út. Fullyrðing
Bjarkar Vilhelmsdóttur í öllum
fréttatímum dagsins, að breytingin
sé ekki í sparnaðarskyni, heldur til
bóta, stangast á við flest sem sagt
hefur verið í þessu máli. Ferðaþjón-
usta Kópavogs er fyrirmyndin en
hún er þekkt fyrir slæma þjónustu.
Ferðaþjónusta fatlaðra er frábær.
Það felst meðal annars í góðum
mannskap og bílunum sem stól-
unum var hagrætt í til þæginda fyr-
ir hjólastólafólk.
Þáverandi borgarstjóri, Vil-
hjálmur Þ. Vilhjálmsson, kom með
mér í bíl sem tók tvo hjólastóla við
afturhurð. Hann fann og sá hvað
þetta var óþægilegt. Því framar sem
setið var, því betra. Í samráði við
fatlaða lét hann breyta staðsetningu
stólanna. Vilhjálmur var alvöru-
borgarstjóri og verður örugglega
hvattur til að koma aftur. Ef Sam-
fylkingin leggur niður Ferðaþjón-
ustu fatlaðra, þá verður hún ein af
litlu flokkunum eftir kosningar. Ég
hefði aldrei getað ímyndað mér að
flokkurinn minn yrði versti óvinur
okkar sem erum ósjálfbjarga og
væri auk þess tilbúinn að leggja nið-
ur stétt manna sem hefur reynst
okkar nánustu félagar og hjálp-
arhellur. Fólkið í landinu mun ekki
líða að þannig sé farið með fatlað
fólk. Það er erfitt að skilja þær
manneskjur sem grafa eigin gröf.
Ég trúi ekki fyrr en ég tek á, að
Jóhanna Sigurðardóttir ætli að
spara hundrað milljónir á fötluðum.
Veit hún ekki að það verður aldrei
hægt að græða á fötluðu fólki? Eng-
inn sem ekki hefur verið í hjólastól
getur ímyndað sér hvílíkt fangelsi
það er. Heldur en að lúta ranglæt-
inu legg ég til að þau sem eru í
hjólastólum haldi Ferðaþjónustu
fatlaðra óbreyttri, en nafnið breytist
í þjónustu við fólk í hjólastólum. Út-
boð þýðir gróði fyrir þann sem slíkt
gerir og mikið verri þjónustu. Ég
mun fjalla nánar um þetta síðar í
Mbl eða öðrum miðlum.
Svo skora ég á Jóhönnu Sigurð-
ardóttur eða Björk Vilhelmsdóttur,
að koma á fund með okkur í Kast-
ljósi.
Hvað gerist ef Samfylkingin býð-
ur út Ferðaþjónustu fatlaðra?
Eftir Albert
Jensen »Ég trúi ekki fyrr en
ég tek á, að Jóhanna
Sigurðardóttir ætli að
spara hundrað milljónir
á fötluðum. Veit hún
ekki að það verður
aldrei hægt að græða
á fötluðu fólki?
Albert Jensen
Höfundur er trésmiður.
„Íslendingar“ er nýr efnisliður sem
hefur hafið göngu sína í Morgun-
blaðinu. Þar er meðal annars sagt
frá merkum viðburðum í lífi fólks,
svo sem hjónavígslum, barnsfæð-
ingum eða öðrum tímamótum.
Allir þeir sem senda blaðinu
mynd af nýjum borgara eða mynd
af brúðhjónum fá fría áskrift að
Morgunblaðinu í einn mánuð.
Hægt er að senda mynd og texta
af slóðinnimbl.is/islendingar eða á
islendingar@mbl.is
Börn og brúðhjón