Glóðafeykir - 01.04.1969, Blaðsíða 27

GLÓÐAFEYKIR
27
Bót i máli.
Vangaköld er veðradís,
visna að rótum grösin.
Við höfum þó alltaf ís
út í viskýglösin.
Alltaf sveitamaður.
Ekki breyta árin mér
öls þótt neyti glaður.
Guð einn veit það, að ég er
alltaf sveitamaður.
Afmœliskveðja til skipstjóra.
Aukist þér heill með árum.
Ekkert í vegi standi.
Björt sé þín leið á bárum.
Blessist þér allt í landi.
Seinni villan verri hinni fyrri.
Bernskusyndabátur minn
til botns mun tæpast ausinn,
enda sést að útgerðin
er að fara á hausinn.
Á óviss mið ég alltaf ræ
aldrei þó að kyrri.
Seinni villan verður æ
verri hinni fyrri.
Mér það allir mega lá
mínum lífs á dögum
utangarðs þó gangi hjá
Guðs os; manna lö°:um.
o o
Oft er margt sem amar mér,
ýmsir narta í snauða.
Skinið bjarta skrykkjótt er.
Skál í Svartadauða!