Glóðafeykir - 01.04.1969, Blaðsíða 29

GLÓÐAFEYKIR
29
Séð og hugsað á sýningu
Landbúnaðarsýningin í ágústmánuði 1968 var í heild stórkostlega
góð og öllum til mikils sóma, er að unnu. Verður hér drepið á fátt
eitt af því, sem fyrir augun bar á sýningunni, svo og nokkrar hug-
leiðingar í því sambandi.
Fyrst nefni ég stúku Til-
raunastöðvar Háskólans í
meinafræði á Keldum. Þar
mátti sjá marga sjúkdóms-
valda undir sterkri smásjá.
Mér duttu í hug hinar
ósýnilegu óvættir, sem
maður las um í gömlum
þjóðsögum í bernsku. Voru
þær ekki einmitt þarna
upplýstar af þekkingu og
tækni? Hvað skyldi hafa
leikið líf manna og dýra
öllu verr en þessar áður
óþekktu óvættir, sem þarna
voru sýndar í sterku ljósi
með aðstoð smásjár? Þarna
mátti sjá í myndum og
máli hversu örlagaríkt það
er fyrir hið vaxandi líf í
móðurkviði, ef móðurina
vantar rétt efni í fóðrið til
þess að byggja upp heilbrigt afkvæmi. Þá var þarna sýndur á glöggan
hátt ferill sullaveikinnar frá hundi til sauðkindar, frá sauðkind til
hunds og' svo frá hundi til manns. Undir þannig löguðum kringum-
stæðum getur hundurinn verið viðsjálsverður félagi unglinganna.
Næst nefni ég útireiti grasræktar. Það var stórmikill fróðleikur
að skoða þessa reiti, enda vel til þeirra vandað. Þarna mátti sjá gras-
stofnana út af fyrir sig. Aberandi var hvað vallarfoxgrasið var fallegt
og sýndist mjög girnilegt til ræktunar, sprettumikið og fallegt fóður.
F.n við, sem þekkjum af reynslunni óþol þess gagnvart hinni köldu,
Hróbiartur Jónasson, Hamri.