Glóðafeykir - 01.04.1969, Blaðsíða 37

GLOÐAFEYKIR
37
„Gati“ fjærri er gamli Jón,
glufan stærri hrelldi sjón.
Mörg er smærri þörf við þjón,
þankakærri hugarsjón.
Fundur sýslunefndar 1943 var 70. aðalfundur og 100. fundur,
sem nefndin hafði haldið. Var þá glatt á hjalla og hin ágætasta
veizla með öllu stórmenni héraðsins og embættis- og sýslunarmönn-
um. í hófi þessu flutti ritari nefndarinnar eftirfarandi ljóðakveðju:
Mikið er um dýrðir — og settur sýslufundur
Sæluvikan hafin og því er margur glaður.
Fólki þykir næstum því sem opnist Edenslundur.
En alltaf er þó bezt að vera sýslunefndarmaður.
Það efa reyndar margir, í sumar er þeir sáu
til sóknar búast, til að vinna kjördæmin að nýju.
Festir komu aftur, en ýmsir eftir lágu —
eins og þeir við Stalíngrad, Don og Kákasíu.
Hundraðasti fundurinn hefur þetta orðið.
Við hundruðustu töluna er skylt að júbilera.
í hundraðasta skiptið þeir hópast kringum borðið —
og hundraðfalda „undanþágu" var því skylt að gera.
Margt hefur nefndin fengizt við á öllum þessum árum,
og eitthvað væri sjálfsagt hægt að lofa ykkur að heyra:
Hafnarbætur, sjúkraskýli, húsrúm handa klárum,
hundalækning, ljósmæður, kláðaböð og fleira.
Pestarvörnum, refaeyðing og reikningum ei sleppi,
rafveitum og ábyrgðum, er sumir reyndu að spilla;
kærum út af fjallskilum, sem komu úr Hólahreppi;
Kosningum á hreppstjórum, sem þóttu takast illa.
Um útsvarskærur átti nefndin oft í snörpum snerrum,
að snúa sér til hennar var list, er margir kunnu.
Það er stundum erfitt að þjóna tveimur herrum —
en þarna gerði hún hárrétt að dómi þeirra — er unnu!