Glóðafeykir - 01.04.1969, Blaðsíða 36

36
GLÓÐAFEYKIR
Enn þá muntu auka kæti,
enn þá gleðjast fögur sprund,
þegar hjá oss stikar stræti
stórlát kempa á sýslufund.
Ef að rekkum ræðuvönum
rennur í skap í orðast)Tr,
muntu beiskur breoða srönum
o o
og bíta frá þér eins og fyrr.
(Atb.: Haraldur og Stefanó: Haraldur sýslunefndarm. á Völlunr
og ritari).
Jón bjó hjá sýslumanni um fundinn. Hann var m. a. í allsherjar-
nefnd, ásamt með Pétri Hannessyni, sparisjóðsstjóra. Hélt nefndin
fundi sína í Sparisjóðnum og höfðu nefndarmenn fá sæti; benti
jón á stól, sem var með gati á setunni, og gerði sér kátt af. Þá orti
Pétur Hannesson.
Eftir marga yfirsjón
— ýnrsum skáldum betri —,
gerist okkar gamli Jón
„gatisti hjá Pétri.
Eitt sinn, snemma morguns, sótti Pétur Jón á nefndarfund, og
orti þá oddviti sýslunefndar:
Þótt ábóta- sé æði -vant
ýmsu á mínu setri,
öllu verri ég held samt
sé ánauðin hjá Pétri.
Þótt af henni hlytist annað tjón
ekki á þessum vetri,
gott er ekki að gamli Jón
sé ,,gatisti“ hjá Pétri.
Sennilegt er að Jón hafi litið öðrum augum á sambúð sína við
Pétur, því að hann sendi sýslumanni þessar vísur:
Ánauð Pétri er ekki hjá,
um sem letrar mærðarskrá.
Maður betrast honum hjá
hlýjunr vetri þessum á.