Fréttablaðið - 31.03.2016, Blaðsíða 72

S lys af völdum ölvunarakst-urs marka oftar en ekki djúp spor í líf þeirra sem fyrir verður sem og ger-enda og allra aðstandenda. En í kvöld verður frumsýnt
í Tjarnarbíói íslenska heimildarleik-
ritið Djúp spor eftir þau Jennýju Láru
Arnórsdóttur og Jóel Sæmundsson en
þau fara jafnframt með hlutverkin í
sýningunni sem er í leikstjórn Bjart-
mars Þórðarsonar.
Ævilangar afleiðingar
Bjartmar segir að Jenný Lára og Jóel
hafi einkum unnið verkið upp úr við-
tölum við fólk sem tengist raunveru-
legum málum þar sem einhver hefur
látið lífið af völdum ölvunaraksturs.
„Þau leitast við að vinna þetta frá
Flóknar og
stórar spurningar
um orsök og afleiðingu
Í kvöld verður frumsýnt í Tjarnarbíói leikritið Djúp spor,
í leikstjórn Bjartmars Þórðarsonar, þar sem tekist er á við
afleiðingar og eftirköst banaslysa af völdum ölvunaraksturs.
Bjartmar Þórðarson leikstjóri verksins Djúp spor sem verður frumsýnt í Tjarnarbíói í kvöld. FréTTaBlaðið/PjeTur
jóel Sæmundsson og jenný lára arnórsdóttir eru bæði höfundar verksins
og leikendur.
Magnús
Guðmundsson
magnus@frettabladid.is
OfT snýsT ÞeTTa um einsTak-
linga sem eru Búnir að fá sér
nOkkra en ákveða samT að seTjasT
unDir sTýri enDa Búnir að sjá fjölmarga
gera slÍkT hið sama án afleiðinga.
öllum hliðum. Frá stöðu gerenda sem
aðstandenda þeirra sem létu lífið. Það
voru áveðin mál sem þau horfðu til í
grunninn. Bæði banaslyss sem varð
fyrir ekki svo löngu og svo viðtals
við ungan mann sem hafði orðið
manneskju að bana en hið síðar-
nefnda er eldra mál. Þessi gerandi
hafði aldrei jafnað sig á afleiðingum
þess að vera valdur að banaslysi með
ölvunarakstri og var stöðugt að reyna
að vinna í þessu og að takast á við að
hafa orðið valdur að þessu.
Þetta er í senn spennandi viðfangs-
efni og þarft samfélagslegt málefni til
þess að skoða á leiksviði. Markmiðið
var líka að taka ekki afstöðu heldur að
skoða afleiðingar svona atburða frá
fleiri en einni hlið. Því þó svo að það
sé vissulega einn ákveðinn gerandi í
slíkum málum þá hefur þetta áhrif á
svo mörgum stöðum og svo víða.“
látleysi umfram drama
Bjartmar segir að fyrir hann sem leik-
húsmann þá sé óneitanlega öðruvísi
að vinna með þessa heimildarnálgun
en að njóta alfarið þess frelsis sem er
að finna í skáldskapnum. „Þetta er í
raun allt öðruvísi. Maður einhvern
veginn vinnur öðruvísi með eitt-
hvað sem er byggt alfarið á sannleika.
Maður vill til að mynda leyfa því sem
er komið beint upp úr viðtölum og
veruleika fólks að njóta sín án þess
að vera að leika sér mikið með það
á sviðinu. Ég kýs að nálgast þetta
efni af meira látleysi í þessu tilviki að
minnsta kosti. Það að hluti textans
sé tekinn beint upp úr viðtölum
gefur textanum ákveðna dínamík
sem gerir það að verkum að maður
gætir þess að vera ekki að hlaða ofan
á það sem þar er að finna heldur leyfir
textanum að tala sínu máli á þeim
köflum.“
Samfélagsleg venja
Mál af þessu tagi eru oftar en ekki
hlaðin tilfinningaþunga en Bjartmar
segir að þau hafi leitast við að taka
ekki afstöðu í viðkomandi málum.
„Við höfum markvisst reynt að gera
það ekki, að minnsta kosti ekki
þannig að maður sé predikandi um
það hverjir séu vont fólk og hverjir
ekki. Það sem við erum líka tals-
vert að skoða í þessari sýningu er að
oft á tíðum er um að ræða fólk sem
hefur gengið inn í einhvers konar
samfélagssáttmála um að þetta sé
í lagi. Að ölvunarakstur sé normið.
Oft snýst þetta um einstaklinga sem
eru búnir að fá sér nokkra en ákveða
samt að setjast undir stýri enda búnir
að sjá fjölmarga gera slíkt hið sama
án afleiðinga. Síðan verður allt í einu
atvik sem hefur gríðarlegar afleið-
ingar í för með sér og við erum líka
svolítið að skoða hvernig fólk skellir
skuldinni alfarið á einn geranda
fremur en að horfa til hinnar við-
teknu venju samfélagsins. Hluti af
sökinni liggur líka þar, í þessu sam-
félagslega normi. Deila gerandinn
og samþykki annarra í raun sökinni
í málum sem þessum? Þetta er meðal
þess sem við erum að skoða en þetta
eru flóknar og stórar spurningar um
orsök og afleiðingu.“
líka skáldskapur
Bjartmar bendir á að í sýningunni
sé farin sú leið að vinna með eina
sögu til grundvallar. „Við vinnum
með sögu pars sem er að hittast að
nýju fimm árum eftir að sér átti stað
atburður sem breytti lífi þeirra. Við
fáum að kynnast þeim í endurliti en
þau eiga ákveðið uppgjör þegar þau
hittast þarna að nýju og þar erum
við að treysta á ákveðin þemu úr
viðtölum en það er líka skáldskapur
í bland. Þannig að þetta er ekki
hundrað prósent heimildarleikhús
en unnið út frá því formi engu að
síður. Uppbyggingin er brotakennd
en að baki henni liggur lína, þannig
að þetta er svona eins og gengur og
gerist í lífinu.“
3 1 . m a r s 2 0 1 6 F I m m T U D a G U r36 m e n n I n G ∙ F r É T T a B L a ð I ð
menning
3
1
-0
3
-2
0
1
6
0
4
:2
2
F
B
0
8
8
s
_
P
0
7
2
K
.p
1
.p
d
f
F
B
0
8
8
s
_
P
0
5
7
K
.p
1
.p
d
f
F
B
0
8
8
s
_
P
0
1
7
K
.p
1
.p
d
f
F
B
0
8
8
s
_
P
0
3
2
K
.p
1
.p
d
f
A
u
to
m
a
tio
n
P
la
te
re
m
a
k
e
: 1
8
E
9
-3
4
A
0
1
8
E
9
-3
3
6
4
1
8
E
9
-3
2
2
8
1
8
E
9
-3
0
E
C
2
7
5
X
4
0
0
.0
0
1
2
A

F
B
0
8
8
s
_
3
0
_
3
_
2
0
1
6
C
M
Y
K