Ritröð Guðfræðistofnunar - 01.09.2006, Síða 64

ist gott að tala við einhvern eða vera með vinum þegar þau eru sorgmædd.
Drengur úr sjávarþorpi nefnir að hann vilji vera einn þegar hann bregst við
vanda. Hann segir: „ ... þá verð égoftast einn oghugsa lengi um vanda minn.
Tala oftast ekki við neinn um hann heldur leysi hann sjálfur í ró og nœði.“
Svör við því hvert þau leiti þegar þau eru í vanda sýna vissan kynjamun.
Ljóst er að stelpurnar leita meira til mæðra sinna en strákarnir. Drengirnir
leita meira til vina og það vekur athygli að þeir skuli ekki oftar nefna feður
sína í þessu sambandi. Það er eingöngu ein stúlka sem nefnir að hún leiti
til Guðs þegar hún er í vanda. Athyglisvert er að það skuli ekki vera fleiri
sem nefna bænina þar sem mjög margir af þátttakendum telja í öðru sam-
hengi að bæn hafí gildi. í áðurnefndri rannsókn Gunnars J. Gunnarssonar
reyndist það mun nærtækara úrræði andspænis sorg og vanlíðan að biðja
eða hugsa um Guð.32 Erfitt er að sjá einhverjar skýringar á því. Þetta er
hugsanlega dæmi um sundurleita (,,fragmenteraða“) sjálfsmynd þar sem
unglingarnir virðast ekki yfirfæra bænina yfír á þennan þátt lífsins. Hvort
eitthvað hefur breyst í hugsun eða hugmyndum unglinganna frá fyrri rann-
sókninni er ekki gott að segja.
Af samræðunum um gleði og sorg er það enn ljóst af svörum ungling-
anna sem fjallað er um hér að framan að það eru vinirnir og fjölskyldan
sem eru föstu punktarnir í tilverunni þegar eitthvað bjátar á. í vanda eru
það vinirnir og fjölskyldan sem eiga trúnað og traust þeirra og þau leita til
þessara aðila til að fá stuðning, öryggi og skjól.
Skóli, frítími ogframtíðarsýn
Þegar unglingarnir voru spurðir um líðan sína í skólanum þá svöruðu
lang flest því til að þeim líði ágætlega í honum. Drengur úr sjávarþorpi
svarar spurningunni á eftirfarandi hátt: „Líður mjög vel hérna í skólanum.
32 Gunnar J. Gunnarsson 1999b.
62