Morgunblaðið - 04.11.2016, Blaðsíða 75

MINNINGAR 75
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 4. NÓVEMBER 2016
✝ Valborg StellaHarðardóttir
fæddist í Reykja-
vík 4. september
1953. Hún lést á
krabbameinsdeild
Landspítalans við
Hringbraut 24.
október 2016.
Foreldrar eru
Hörður Kristófers-
son, f. 9. október
1917, d. 21. sept-
ember 2006, og Pálína M.
Stefánsdóttir, f. 12. febrúar
1925. Eiginmaður Valborgar er
Eggert Þór Jóhannsson, f. 21.
október 1952. Synir þeirra:
Hörður Páll, f. 21. júlí 1973, í
sambúð með Karen
Ómarsdóttur, Ant-
on Ingi, f. 23. apríl
1981, í sambúð
með Þorgerði
Jónsdóttur, Stefán
Jóhann, f. 3. maí
1984, í sambúð
með Jóhönnu
Láru. Barnabörn
Valborgar eru
fimm. Systir er
Kristín Harð-
ardóttir, f. 12. febrúar 1955,
eiginmaður hennar Bjarni Hall-
dórsson.
Útför Valborgar fer fram
frá Digraneskirkju í dag, 4.
nóvember 2016, klukkan 13.
Valborg lést 24. október síð-
astliðinn. Valborg fluttist með
foreldrum sínum í Kópavog þeg-
ar hún var eins árs. Ári síðar varð
Kópavogur sjálfstætt bæjarfélag.
Alla tíð síðan hefur Valborg átt
heima í Kópavogi og þar hefur
ævistarf hennar legið. Fyrst
starfaði hún við verslunarstörf en
lengst af hefur hún unnið í leik-
skólanum að Fögrubrekku.
Henni þótti ákaflega gaman að
umgangast börn og eignaðist
marga vini í barnahópnum.
Það er mjög erfitt að sjá á bak
dóttur sinni en maður festir sig
við góðu minningarnar og þakkar
fyrir glaðar samverustundir. Ég
vil þakka elskulegum tengdasyni
mínum fyrir einstaka elskusemi
og umhyggju sem hann sýndi
Valborgu til hinsta dags.
Ó, blóm sem deyið! Björtu vökunætur,
sem bráðum hverfið inn í
vetrarskuggann!
Hvers er að bíða? Hægt ég rís á fætur
og hljóður dreg ég tjöldin fyrir
gluggann.
(Tómas Guðmundsson)
Þín móðir,
Pálína Stefánsdóttir.
Með tárin í augunum skrifa ég
hér niður nokkur orð um elsku-
legu tengdamóður mína. Söknuð-
urinn er mikill og ég trúi því varla
að við séum að kveðja þig, elsku
Valborg mín.
Þegar ég kynnist Stebba þín-
um tókstu mér svo vel og mér leið
strax eins og ég væri partur af
fjölskyldunni. Það sem mér leið
alltaf vel í kringum þig og þú
varst svo eðlileg og með góða
nærveru.
Við áttum það sameiginlegt að
vera báðar að vinna í leikskóla og
það tengdi okkur mikið þar sem
við skildum hvor aðra vel þegar
við töluðum um allt það skemmti-
lega, erfiða og krefjandi við það
starf. Þér leið vel í vinnunni og
það var svo gaman að heyra allar
sögurnar sem þú sagðir um börn-
in sem þér þótti svo vænt um og
kölluðu þig líka ömmu.
Ég er svo þakklát fyrir að hafa
kynnst ykkur og að börnin mín
hafi fengið ömmu eins og þig.
Ég gleymi því aldrei þegar þú
og Deddi gáfuð mér saumavél í
afmælisgjöf og ég kunni ekki einu
sinni að þræða vélina og þú
komst og hjálpaðir mér að sauma
mín fyrstu rúmföt fyrir Kristínu
Völu.
Sumarbústaðaferðirnar, úti-
legurnar, matarboðin, réttirnar í
Víðidalstungu, kjúklingaréttur-
inn á áramótunum, allir vettling-
arnir, húfurnar, heimferðasettin
og eyrnabörnin sem þú prjónaðir
fyrir okkur, sushi-veislurnar, ís-
inn sem alltaf var til hjá ömmu
Valborgu, allar sögurnar sem þú
sagðir okkur um strákana þína,
allar yndislegu samverustundirn-
ar eru brot af þeim minningum
sem við eigum með þér.
Elsku Valborg mín, ég kveð
þig með söknuði og orð fá því
ekki nógu vel lýst hvað ég er
þakklát fyrir að hafa fengið að
kynnast þér. Við höldum minn-
ingunum á lífi um ókomna tíð. Ég
skal gera mitt allra besta að
hugsa vel um Stebba þinn,
Dedda, Kristínu Völu og Re-
bekku Lind ömmustelpur.
Er sárasta sorg okkur mætir
og söknuður huga vorn grætir
þá líður sem leiftur úr skýjum
ljósgeisli af minningum hlýjum.
(HJH)
Jóhanna Lára
Brynjólfsdóttir.
Elsku Valborg systir, hvað get
ég sagt? Allt í einu ertu hrifin á
brott frá okkur. Einungis sjö
mánuðir eru síðan þú greindist
með krabbamein og var baráttan
stutt og snörp. Ég veit þú varst
ekki tilbúin fyrir þetta, en ég veit
að þér líður betur núna. Það hef-
ur verið tekið vel á móti þér og ég
trúi því að við eigum eftir að hitt-
ast aftur seinna. Hún Valborg
amma var nú svo opin fyrir öllu
þessu lífi eftir dauðann og þegar
ég var nokkur sumur í sveit hjá
henni fyrir vestan komst ég í
kynni við bækur um þessi málefni
og er ég því sáttari við brottför
þína.
Þegar ég hugsa til baka þá er
ótrúlegt, þar sem ég er einu og
hálfu ári yngri, hvað ég fékk oft
að skottast með Valborgu sem
unglingur.
T.d. 14 ára tók hún mig með
sér í Húsafell um verslunar-
mannahelgi ásamt vinkonu sinni
en að vísu bæði keyrði og sótti
pabbi okkur. Einnig vorum við
saman tvö sumur í siglingaklúbb í
Nauthólsvík ásamt vinkonum og
var það ótrúlega skemmtilegur
tími. Þá er mér minnisstætt þeg-
ar Valborg var komin með bílpróf
og ég og Eyja vinkona vorum
með henni á rúntinum í Austur-
stræti á gömlu Cortinunni hans
pabba. Þar lentum við í hallær-
isatviki þar sem Valborg keyrði
aftan á næsta bíl því ég og Eyja
vorum að benda henni á ein-
hverja sæta stráka. Við vorum
heppnar að pabbi var bifvélavirki
og reddaði öllu, líka beyglunni á
hinum bílnum, og tók hann þessu
létt.
Allar góðu minningarnar á ég
og get yljað mér við þær.
Valborg starfaði stóran hluta
af starfsævi sinni við umönnun
barna og gaf það henni mikið.
Hún bjó til sögur sem voru vin-
sælar hjá börnunum en verst er
að þær eru ekki til á blaði.
Elsku Deddi mágur, Hörður
Páll, Anton, Stefán og fjölskyld-
ur.
Við höldum minningunni
hennar á lofti og ég geri mitt
besta til að líta eftir strákunum.
Dýpsta sæla og sorgin þunga
svífa hljóðlaust yfir storð.
Þeirra mál ei talar tunga,
tárin eru beggja orð.
(Ólöf Sigurðardóttr)
Elsku stóra systir, takk fyrir
samveruna í þessu jarðlífi.
Þín systir,
Kristín Harðardóttir.
Hver minning dýrmæt perla að
loknum lífsins degi,
hin ljúfu og góðu kynni af alhug þakka
þér.
Þinn kærleikur í verki var gjöf sem
gleymist eigi,
og gæfa var það öllum er fengu að
kynnast þér.
(Ingibjörg Sigurðardóttir)
Andinn hennar Valborgar
frænku okkar fékk flugtaksheim-
ild að morgni 24. október sl. Það
er ég viss um að Hörður faðir
hennar hefur beðið á flugvellin-
um hinum megin og tekið á móti
henni, knúsað hana og svo jóðlað
„olíholíhí“. Tekið nokkur dans-
spor og síðan brunað með hana í
Gullvagninum beint í Garðshorn í
hinum heiminum og þar hafi ver-
ið móttökuathöfn genginna ætt-
ingja og vissulega hefur kæra
frænka okkar fengið hlýjar mót-
tökur og nú sé þar hlátur, kátína
mikil og frá mörgu að segja. Það
hefur örugglega vantað góða
konu til að líta eftir öllum engla-
börnunum og þess vegna hefur
hún verið kölluð á næsta stig til-
verunnar og þar fengu þeir sem
þar ráða góða konu til starfa,
börn löðuðust að henni frænku
okkar og vann hún í mörg ár á
leikskóla í jarðlífinu.
Minningar streyma fram eins
og fljót, minningar sem spanna
áratugi aftur í tímann, minningar
úr bernsku og svo auðvitað nær
okkur í tíma, allt eru það ljúfar
minningar sem einkennast af
gleði og hlátri því hún átti kapp-
nóg af honum. Minningar
áhyggjulausra æskuára þegar
þær systur, Valborg og Kristín
(Vabba og Kigga) komu til sum-
ardvalar á Hvalskeri hjá ömmu
okkar, móðurbróður og fjöl-
skyldu. Æskuárin urðu að ung-
lingsárum og síðan komu fullorð-
insárin og Deddi hennar bættist í
hópinn og drengirnir þeirra
fæddust og lífið hélt áfram við
leik og störf og minningasöfnun.
Svo náin voru þau hjónin að þau
voru gjarnan nefnd bæði í einu,
Valborg og Deddi eða Deddi og
Valborg. Fyrstu árin bjuggu þau
á Digranesveginum hjá foreldr-
um Valborgar og því var sam-
gangurinn mikill þegar við kom-
um við þar á bæ… og alltaf var
það gleðin sem réð ríkjum og Val-
borgarþáttur þar ekki hvað
minnstur.
Valborg var alltaf boðin og bú-
in til þess að rétta hjálparhönd
við eitt og annað, hvort sem það
var að koma saman flík á væna
frænku þegar sú ætlaði að
bregða sér af bæ og ætlaði að
vera fín eða „bara“ hversdagsflík.
Baka kökur fyrir fermingu
frænku sinnar… það var bara
nóg að ámálga hlutinn þá var
hann tilbúinn frá henni eftir
skamma stund. Rauðkáls-
terturnar hennar voru líka ljúf-
fengar.
Kæri Deddi, Hörður Páll, Ant-
on Ingi og Stefán Jóhann og fjöl-
skyldur, kæra Pálína og kæra
Kristín og fjölskylda, missir ykk-
ar er mestur og megi minningar
um kæru Valborgu okkar allra
milda söknuðinn og minning
hennar lifir áfram með okkur.
Ég sendi þér kæra kveðju,
nú komin er lífs þíns nótt,
þig umvefji blessun og bænir,
ég bið að þú sofir rótt.
Þó svíði nú sorg mitt og hjarta,
þá sælt er að vita af því,
þú laus ert úr veikinda viðjum,
þín veröld er björt á ný.
Ég þakka þau ár sem ég átti
þá auðnu að hafa þig hér,
og það er svo margs að minnast,
svo margt sem um hug minn fer,
þó þú sért horfinn úr heimi,
ég hitti þig ekki um hríð,
þín minning er ljós sem lifir
og lýsir um ókomna tíð.
(Þórunn Sigurðardóttir)
Systkinin úr Ásgarði,
Sólveig, Ívar og Eygló.
Í dag kveð ég Valborgu, æsku-
vinkonu af Holtinu, sem kvaddi
okkur allt of snemma. Við áttum
heima hvor á móti annarri við
Digranesveginn, vorum samferða
í skólann, og lékum okkur saman
uppvaxtarárin, það var margt
brallað saman á þessum árum.
Þegar átti að hafa sig til setti Val-
borg í sig stærstu hárrúllurnar til
að slétta hárið en ég permanent-
pinna til að fá krullur eins og Val-
borg var með.
Eins og gengur varð sam-
bandið heldur minna seinni árin
þegar við bjuggum ekki lengur í
nágrenni, hittumst þó oft á förn-
um vegi og spjölluðum. Töluðum
svo oft saman í sumar og haust,
það var bara allt of stuttur tími.
Við áttum eftir að tala svo miklu
meira saman, en við tökum upp
þráðinn síðar.
Hvers vegna er leiknum lokið?
Ég leita en finn ekkert svar.
Ég finn hjá mér þörf til að þakka
þetta sem eitt sinn var.
(Starri í Garði)
Elsku Deddi, Hörður, Anton,
Stefán, Pálína og Kristín.
Ég votta ykkur samúð mína.
Linda og Jón.
Í dag kveðjum við kæra vin-
konu.Valborg ólst upp á Holtinu
austast á Digranesinu, þar var
hópur skemmtilegra krakka á
líku reki og foreldrar okkar voru
frumbyggjar í Kópavogi. Á þessu
holti myndaðist fljótt sérstök
stemming og samheldni, hús-
mæðurnar voru heimavinnandi
og allt holtið var leikvöllurinn
okkar. Þessi frumbýlingsár voru
skemmtileg, byggðin endaði við
Digranesveginn og við tók gamli
Digranesbærinn og túnin í kring,
margt var brallað og margir voru
leikirnir okkar, Valborg var flink
og fljót að hlaupa og oftast voru
leikirnir á lóðinni hjá Herði og
Pálínu. Þar var heilt ævintýra-
land og við vorum heimagangar
hvert hjá öðru. Ég á góðar og
dýrmætar minningar um Val-
borgu, við erum nokkrar jafn-
öldrur af holtinu sem höfum hald-
ið góðu sambandi og hist á
nokkurra ára fresti, það hefði
mátt vera oftar það sér maður
núna þegar Valborg er dáin. Val-
borg var mörgum góðum kostum
búin, alltaf var hún glöð og kát
með sína dökku lokka og brúnu
augu, einstaklega jákvæð og
barngóð enda eftirsótt barnapía
og gerði það síðan að ævistarfi
sínu. Við gengum saman í barna-
og gagnfræðaskóla og vorum oft-
ast í sama bekk. Árin liðu, Val-
borg giftist Dedda sínum og eign-
uðust þau þrjá myndarlega syni
og bjuggu áfram í Kópavogi, hún
var mikil móðir og góð amma og
stolt af fjölskyldu sinni. Ég minn-
ist Valborgar með hlýju og sökn-
uði og sendi fjölskyldu hennar
innilegar samúðarkveðjur, megi
góður Guð styrkja ykkur og
blessa.
Guðrún Helga Andrésdóttir.
Valborg Stella
Harðardóttir
Innilegar þakkir fyrir samúð og hlýhug
vegna andláts og útfarar elskulegrar
eiginkonu minnar, móður, tengdamóður,
ömmu og langömmu,
AGNESAR AÐALSTEINSDÓTTUR,
Laugarásvegi 34.
Starfsfólki í Maríuhúsi þökkum við kærlega
fyrir frábæra aðstoð og umhyggju.
.
Brynjólfur Sandholt,
Egill Sandholt, Hrönn Steingrímsdóttir,
Hildur Sandholt, Sigurður Sigurðarson,
Unnur Sandholt, Bertel Ólafsson
og ömmubörn.
RAGNA SIGRÍÐUR GUNNARSDÓTTIR
frá Hlíð í Lóni
lést á Landspítalanum 27. október.
Jarðarförin fer fram frá Hafnarkirkju
mánudaginn 7. nóvember klukkan 13.
.
Börn og fjölskyldur.
Systir mín, mágkona og móðursystir,
LILJA SIGURÐARDÓTTIR
hjúkrunarkona og ljósmóðir,
sem lést 24. október, verður jarðsungin frá
Aðventkirkjunni í Reykjavík mánudaginn
7. nóvember klukkan 12.
Blóm og kransar afþökkuð. Þeim sem vilja minnast hennar er
vinsamlegast bent á Líknarfélagið Alfa, bankanr. 0327 26 1948,
kt. 651114-0120.
.
Guðrún Sigurðardóttir, Valur Steinn Þorvaldsson,
Sigríður Þóra Valsdóttir, Sigurður Már Valsson.
Elskulegur faðir okkar, tengdafaðir, afi og
bróðir,
BJARNI HALLDÓR MAGNÚSSON,
Vestursíðu 24, Akureyri,
lést 22. október.
Útförin hefur farið fram í kyrrþey að ósk
hins látna. Sérstakar þakkir til starfsfólks lyflækningadeildar
Sjúkrahússins á Akureyri fyrir góða umönnun.
.
Helena Guðlaug Bjarnadóttir, Yngvi Hrafn Pétursson,
Baldur Bjarnason, Sigríður B. Ævarsdóttir,
Ásbjörn Garðar, Arnór Kári, Áróra Hrönn,
Egill Váli, Embla Björk, Írena Lovísa,
Guðrún Magnúsdóttir,
Hallfríður Magnúsdóttir,
Áslaug Magnúsdóttir.
Ástkær sambýliskona mín, móðir,
tengdamóðir, amma og langamma,
KRISTÍN KLARA ÓLAFSDÓTTIR
sjúkraliði,
áður til heimilis að Núpasíðu 8e,
Akureyri,
sem andaðist á hjúkrunarheimilinu Lögmannshlíð mánudaginn
31. október, verður jarðsungin frá Langholtskirkju þriðjudaginn
8. nóvember klukkan 13. Þeim sem vilja minnast hennar er bent
á hjúkrunarheimilið Lögmannshlíð.
.
Aðalgeir Aðalsteinsson,
Jón Jónsson, María Elsa Erlingsdóttir,
Vilborg Jónsdóttir, Ari Þór Jóhannesson,
Þorsteinn Yngvi Jónsson, Virginia Galicia Isorena,
barnabörn og barnabarnabörn.
Yndisleg eiginkona mín, móðir, amma og
langamma,
SIGRÚN GYÐA SVEINBJÖRNSDÓTTIR,
sem lést 26. október síðstliðinn,
verður jarðsungin frá Selfosskirkju
laugardaginn 5. nóvember klukkan 13.
.
Ólafur Th. Ólafsson,
börn, barnabörn og barnabarnabörn.
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
GUÐRÚN HJALTADÓTTIR
(Dúnna),
hjúkrunarheimilinu Ísafold,
lést sunnudaginn 30. október. Útförin fer
fram frá Áskirkju mánudaginn 7. nóvember klukkan 13.
.
Helga Jónsdóttir, Ástvaldur Kristinsson,
Lúðvík Hjalti Jónsson, Gerður Gústavsdóttir,
Kristinn Rúnar Jónsson, Svava Margrét Ingvarsdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.