Hlynur - 15.02.1981, Síða 31

— Or hvað gerðirðu þarna syðra?
— Vann í verksmiðju, tíndi jarð-
arber og var í húshjálp. Fyrst dvaldi
ég á heimili og síðan bjuggum við
saman, 10 skiptinemar og nýsjálend-
ingar. Svo var ég í skóla að læra
ensku.
— Varstu eini íslendingurinn
þarna?
— Já, sem skiptinemi, en þarna
býs Islendingur, sem heitir Kristján,
sonur Steingríms, kenndan við Fisk-
höllina. Annar Islendingur, Sigurður
að nafni var þarna sjómaður og ís-
lenska konu hitti ég, sem reyndar
hafði áður lengi búið í Danmörku.
Ég hitti þetta fólk aðeins einu sinni,
var þarna til þess að kynnast landi
og þjóð.
— Er þetta ekki hálfgert Evrópu-
land?
— Jú, að sumu leyti. Tengsl Nýja-
Sjálands við Bretland eru mjög
greinileg. Svo hafa þeir hvítu ýtt
þeim innfæddu til hliðar, eins og
víðar. Ég er nú ekki alltaf jafn hrif-
in af því, að vera af þessum hvíta,
yfirgangssama kynstofni, trú því, að
við höfum öll sama rétt til þess að
lifa. En sem betur fer held ég, að
kynþáttamisrétti sé minna á Nýja-
Sjálandi, en víðast hvar annarsstað-
ar. Menning frumbyggjanna hefur
haft margvísleg áhrif Fólk er nægju-
samara en hér heima. Nýja-Sjáland
er líka miklu þægilegra land að búa
í frá náttúrunnar hendi en ísland.
— Ecrðaðist þú mik.ið um landið?
—Já, og Nýja-Sjáland er fallegt
land, en mig langaði mikið til þess
að komast til Austurlanda. Fler-
bergisfélagi minn lengst af var frá
Jakarta í Indónesíu. Nú, ferðalagið
á milli London og Nýja-Sjálands tók
tvo sólarhringa og það ráðlegg ég
engum að fara í einum áfanga. Vega-
lengdir eru nokkuð, sem við gerum
okkur enga grein fyrir hér á íslandi.
Á heimleiðinni var stoppað í Sidney
í Ástralíu og ég og kunningi minn
frá Belgíu, vorum mjög óhress með
að geta ekki stoppað í Austurlönd-
um á leiðinni heim. Farmiðarnir
okkar leyfðu það ekki svo við ætl-
uðum því að gera okkur upp maga-
veiki, þegar skipt yrði um flugvél í
Bangkok í Thailandi, og verða þar
Hópur skiptinema á Nýja-Sjálandi 76—77. Herbergisfélagi Jóhönnu, Corry frá Indó-
nesíu, önnur frá vinstri.
3Hyr*,‘ ájpt . f W. ' ' . . . :
Eitt hinna sérstæðu og fögru samkomuhúsa Maorana, frumbyggja Nýja-Sjálands.
Engin þjóð á fleiri skip og báta á hvern íbúa en Nýsjálendingar. Hér er ein ágætis
skúta.
HLYNUR 31